Wiosenne rozmnażanie bylin: kiedy i jak dzielić rozrośnięte karpy

2017-04-28 10:39 dr Monika Latkowska (Katedra Roślin Ozdobnych, SGGW w Warszawie)

Wiosna to dobra pora na rozmnażanie bylin, które w poprzednich sezonach zdążyły się rozrosnąć. Jednym ze sposobów rozmnażania bylin jest podział roślin. Dzięki temu rośliny możemy także odmłodzić, zwłaszcza jeśli zauważyliśmy wcześniej zamieranie środkowej części karpy, osłabienie wzrostu i mniej obfite kwitnienie.

Wiele gatunków i odmian mieszańcowych bylin ogrodowych można rozmnażać przez podział wiosną, gdy rozpoczynają wegetację. Jest to prosty sposób, pozwalający powiększyć zasoby roślinne wykorzystując egzemplarze z własnego ogrodu.
Do dzielenia wybieramy rozrośnięte okazy. Zabieg przeprowadzamy przy pochmurnej, a nawet deszczowej pogodzie, aby rośliny nie więdły na słońcu. Wykopane rośliny dzielimy na kilka części, z których każda powinna mieć kilka wierzchołków wzrostu i przynajmniej kilka korzeni. Mniejsze rośliny o delikatnych pędach (gęsiówka, kopytnik pospolity, dzwonek drobny i Poszarskiego, fiołek wonny, karmnik ościsty, niskie rozchodniki) można po prostu rozerwać na kilka części. Do podziału silniej rozrośniętych, twardych karp (krwawnik wiązówkowaty, tojad, ostróżka ogrodowa, liliowce) należy użyć dużego, ostrego noża lub szpadla. U gatunków tworzących kłącza (np. bergenia) z brzegów karpy oddzielamy młode, zdrowe fragmenty z przynajmniej jednym żywym pąkiem wierzchołkowym – z niego wyrośnie nowy pęd kwiatowy.

Po podziale skracamy pędy (lub liście) roślin mniej więcej o połowę, aby ograniczyć utratę wody. Przycinamy też korzenie, proporcjonalnie do wielkości części nadziemnej (ich długość nie powinna przekraczać wysokości części nadziemnej). Rośliny należy niezwłocznie posadzić do wykopanych „na miarę” dołków. Ich głębokość powinna umożliwiać swobodne rozmieszczenie korzeni, bez zaginania ich końców. Podzielone byliny sadzi się tak głęboko, jak rosły wcześniej, przykrywając ziemią szyjkę korzeniową. Pąki odnawiające powinny znaleźć się równo z powierzchnią podłoża. Posadzone rośliny należy obficie podlać. Aby zapobiec parowaniu i nagrzewaniu się gleby warto przykryć glebę między roślinami warstwą ściółki. Ściółkowanie sprzyja też szybkiemu ukorzenianiu się posadzonych bylin.

>>Przeczytaj też: Jak zakładać i pielęgnować rabatę bylinową

Do bylin rozmnażanych przez podział w marcu–kwietniu należą: anafalis perłowy, bergenie, dzielżan ogrodowy, dzwonek Poszarskiego, fiołek wonny i labradorski, firletka chalcedońska, gęsiówki, jeżówka purpurowa, kopytnik pospolity, kosaciec syberyjski, liliowiec ogrodowy, nachyłek okółkowy, nawłoć ogrodowa, ostróżka ogrodowa, pragnia kuklikowata i syberyjska, przywrotnik ostroklapowany, rutewka orlikolistna, serduszki, tojady, trzykrotka wirginijska i Andersona, wiązówki, wilczomlecz pstry.

Natomiast w kwietniu–maju dzielimy byliny takie, jak: astry: gawędka, nowobelgijski i sercolistny, bodziszki, chaber białawy, ciemiernik biały, czyściec wełnisty, dzwonki: drobny, karpacki i skupiony, epimedia, fiołek rogaty, funkie, goździk kropkowany i siny, heucherella tiarellowata, jarzmianka większa, języczka pomarańczowa, kocimiętka Faassena, kosaciec mieczolistny, krwawniki, kuklik szkarłatny, miodunki, odętka wirginijska, floks wiechowaty, przetaczniki, pysznogłówka dwoista, skalnice, słoneczniczek szorstki i wierzbolistny, szarotka alpejska, tojeść kropkowana, tojeść rozesłana, trójlisty, wiesiołek krzewiasty, zawciąg nadmorski, żurawka drżączkowata, żywokost wielkokwiatowy.

Wiosną można też rozmnażać przez podział trawy, które nie są zimozielone. W kwietniu i maju dzielimy takie gatunki, jak: hakonechloa smukła, manna mielec, owies wiecznie zielony,proso rózgowate, rozplenica (piórkówka) japońska, a także miskanty i trzęślice.
W kwietniu rozpoczyna się też trwający do lata okres dzielenia niskich gatunków rozchodników i rojników oraz macierzanek i kostrzew.

Czy artykuł był przydatny?
Przykro nam, że artykuł nie spełnił twoich oczekiwań.
KOMENTARZE