Spis treści
Piwonie w ogrodzie
Mało która roślina może równać się z piwonią pod względem urody i majestatu. Jej ogromne, pełne kwiaty o delikatnych płatkach to prawdziwy spektakl, a paleta barw i form potrafi przyprawić o zawrót głowy. Dodatkowym atutem jest zniewalający zapach, choć trzeba przyznać, że jego intensywność zależy od odmiany – niektóre pachną subtelnie, a inne są niemal bezwonne.
Co najważniejsze dla każdego ogrodnika, piwonie to rośliny zaskakująco łatwe w uprawie i niezwykle długowieczne. To prawdziwe ogrodowe matrony, które na jednym stanowisku mogą przetrwać dziesiątki lat, stając się ozdobą przekazywaną z pokolenia na pokolenie.
Jednak ta długowieczność ma swoją cenę – piwonie nienawidzą przesadzania. Wybór odpowiedniego miejsca jest więc kluczowy, ponieważ każda próba zmiany lokalizacji może sprawić, że roślina przez kilka sezonów nie wyda ani jednego kwiatu.
Przeczytaj też: Kiedy i jak prawidłowo przesadzać piwonie?
Kiedy kwitną piwonie?
Piwonie najpiękniej kwitną na przełomie maja i czerwca, a ich kwiatami możemy cieszyć się przez kilka tygodni. Jednak to, czy roślina w ogóle zakwitnie i jak obficie to zrobi, zależy od jednego kluczowego czynnika: słońca.
Stanowisko ma tu decydujące znaczenie. Pełne nasłonecznienie, najlepiej od strony południowej, gwarantuje najwcześniejsze i najbardziej spektakularne kwitnienie. Piwonie posadzone w lekkim cieniu zakwitną później i skromniej. Z kolei w głębokim cieniu nie zakwitną wcale, dlatego wybór odpowiedniego miejsca jest absolutną podstawą w ich uprawie.
Zobacz galerię: Piwonie - ogrodowa arystokracja
15
Co zrobić, gdy piwonie przekwitną? Sekret cięcia, które gwarantuje kwiaty za rok
Kwiatowy spektakl dobiegł końca, ale praca przy piwoniach wcale się nie kończy. To, co zrobisz teraz, zdecyduje, czy za rok znów będziesz podziwiać ich królewskie kwiaty. Kluczem jest cięcie, ale wykonane z wyczuciem i w odpowiednim czasie.
Zaraz po przekwitnięciu, czyli zwykle w czerwcu lub na początku lipca, chwyć za sekator, ale zachowaj powściągliwość. Twoim zadaniem jest jedynie usunięcie przekwitłych, zwiędłych kwiatostanów. Tnij je wraz z krótkim kawałkiem łodygi, aby roślina nie marnowała cennej energii na produkcję nasion. Resztę – całą okazałą kępę liści – zostaw w spokoju. To one są teraz bohaterami drugiego planu, pracując przez całe lato w procesie fotosyntezy na przyszłoroczny sukces. Zbytni pośpiech i wycięcie liści to prosta droga do tego, by za rok zamiast kwiatów oglądać... tylko liście.
Nieco inaczej postępujemy z piwoniami drzewiastymi (krzewiastymi). Tu również usuwamy tylko przekwitły kwiat, ale cięcie wykonujemy precyzyjnie, około 5 cm nad pąkiem skierowanym na zewnątrz krzewu, z którego wyrosną przyszłe pędy.
Na większe porządki i radykalne cięcie przyjdzie czas dopiero jesienią, gdy liście same zaczną sygnalizować koniec swojej pracy, żółknąc i zasychając.
Przeczytaj też: Kiedy i jak podzielić karpy piwonii?
