Czym płytki rektyfikowane różnią się od pozostałych płytek ceramicznych?

Wykończenie łazienki - co warto wiedzieć o płytkach kalibrowanych?

Płytki ceramiczne, które wyjmuje się z pieca, mogą się różnić między sobą rozmiarem – wynika to ze specyfiki produkcji i jest dopuszczalne przez normy. Po wypaleniu są z reguły kalibrowane, czyli sortowane w partie o zbliżonych wymiarach. Warto zwracać na to uwagę i wybierać płytki tego samego kalibru. Jednak nawet wówczas może się zdarzyć, że elementy z jednego kartonu nie mają identycznych wymiarów, a różnica może być tym większa, im większy jest ich format.

Dla płyt o rozmiarze 60 x 60 cm norma dopuszcza nawet 3-milimetrową różnicę między elementami pochodzącymi z jednego kartonu. Dodatkową cechą zwykłych płytek kalibrowanych jest ich niejednolita grubość – ze względu na sposób formowania przy brzegach są one cieńsze i mają lekko zaokrąglone krawędzie, co sprawia, że w przekroju przypominają poduszeczki.

• Najmodniejsze dekoracje okienne do kuchni i łazienki >>>
• Łazienka na poddaszu - 5 zasad funkcjonalnej aranżacji
• Niższe rachunki za prąd? Wykorzystaj czujniki ruchu i oświetlenie LED
• Sprzątanie i odkurzanie po remoncie. Wybierz odpowiedni sprzęt

Płytki rektyfikowane - sposób na równe płytki

Aby płytki ceramiczne miały regularne brzegi oraz identyczne rozmiary, poddaje się je procesowi rektyfikacji, który polega na mechanicznym obcięciu lub zeszlifowaniu brzegów.

Płytki rektyfikowane utrzymują założony przez producenta rozmiar z dokładnością do 0,2 mm, a kąty między kolejnymi bokami wynoszą dokładnie 90°. Krawędzie płytek kalibrowanych są zaokrąglone, natomiast rektyfikowanych – ostre. Nadaje to okładzinie nowocześniejszy charakter – płaszczyzny ułożone z takich płytek są bardziej jednolite, a krawędzie elementów mniej widoczne. Jako produkt poddany dodatkowej obróbce płytki rektyfikowane są zwykle droższe od kalibrowanych. Różnica wynosi zwykle od 10 do 30 zł za 1 m².

Płytki rektyfikowane - ze spoiną czy bez?

Nawet w przypadku okładziny poddanej rektyfikacji producenci zalecają zastosowanie co najmniej 1,5-milimetrowej spoiny. Pozwala to uniknąć pękania płytek pod wpływem sił działających w głębszych warstwach ściany lub podłogi, pod okładziną ceramiczną.

Jest to zalecane również z uwagi na możliwość późniejszego demontażu płytek, na przykład z powodu ich uszkodzenia. Jeśli między płytkami zastosowano fugi, można delikatnie odspoić jedną z nich bez naruszania sąsiednich. Jeżeli ich nie ma, praktycznie niemożliwe jest usunięcie jednej płytki bez uszkodzenia innych.

Fugowanie i mocowanie płytek rektyfikowanych

Do fugowania płytek rektyfikowanych używa się takich samych materiałów jak do zwykłych. Podobnie jest z mocowaniem ich do podłoża – przeprowadza się to z użyciem tych samych środków co do płytek nierektyfikowanych. Bez wątpienia jednak układanie tego rodzaju produktów wymaga większej staranności – zastosowanie wąskiej fugi nie daje szansy ukrycia za jej pomocą niedociągnięć fachowca.

Estetyczne łączenie małych i dużych płytek

Wybór płytek rektyfikowanych pozwala na bezpieczne stosowanie kombinacji elementów o różnej wielkości, czyli zestawianie kilku formatów.

Takie płytki sprawdzą się również w przypadku mozaiki ciętej, która jest wykonywana przez pocięcie dużej płytki na mniejsze elementy, ma ostre krawędzie i dlatego najlepiej wygląda w połączeniu z płytami, które mają takie same, regularne brzegi.

Płytki rektyfikowane - duży format i naturalne materiały

Rektyfikacja płytek szczególnie pożądana jest w przypadku produktów, które mają być imitacją materiałów naturalnych – kamień i drewno. Na przykład płytki imitujące marmur zdecydowanie lepiej wyglądają w wersji z przyciętymi brzegami – lepiej naśladują kamień naturalny, który po obróbce ma ostre, a nie zaokrąglone krawędzie.

Warto również skłonić się ku nim, gdy zależy nam na płytach o większym formacie – wtedy użycie okładziny rektyfikowanej pozwoli na zmniejszenie szerokości fugi na przykład z 8 do 1,5 mm.

Wideo: Płytka ceramiczna do wymiany. Jak usunąć starą płytkę ceramiczną?