Ciepło w pomieszczeniach jest potrzebne nie tylko wtedy, gdy świeci słońce. Bardzo ważne jest, by dom to ciepło akumulował, bo w przeciwnym razie po zachodzie słońca lub nawet po pojawieniu się zachmurzenia w domu natychmiast nastąpiłby jego deficyt.
Masywna ściana akumulacyjna
W domach murowanych akumulatorami ciepła są ściany, podłoga i strop. Szczególnie ważną rolę odgrywa ściana znajdująca się naprzeciwko okien wychodzących na południe. Warto zadbać o to, by była ona wzniesiona z materiałów dobrze akumulujących ciepło, na przykład z cegły pełnej, betonu lub kamienia – i to także w domach drewnianych lub szkieletowych. Gdy promienie słońca przestaną wnikać do wnętrza domu, ta ściana stanie się grzejnikiem – będzie emitować zmagazynowane w niej ciepło. Jeśli będzie masywna, starczy go nawet na parę godzin. Zalecana grubość ściany akumulacyjnej to 20-45 cm. Najlepiej, gdy może nią być ściana nośna, bo nie trzeba wtedy ponosić dodatkowych kosztów wykonania specjalnie pogrubionej, masywnej ściany.
Zdolność do pochłaniania promieniowania ściany akumulacyjnej można zwiększyć przez pomalowanie jej na ciemny kolor – nawet o 75% w stosunku do ściany białej. Jednak pozostałe powierzchnie w pomieszczeniu powinny być jak najjaśniejsze, aby odbijały i rozpraszały światło.
Chcąc możliwie najefektywniej wykorzystywać promieniowanie słoneczne do ogrzewania pomieszczeń, trzeba ograniczyć ich głębokość. Aby napromieniowanie masywnej ściany akumulującej ciepło było maksymalne, musi się ona znajdować jak najbliżej południowego okna – maksymalnie w odległości równej dwuipółkrotnej jego wysokości. Gdy ściana znajduje się dalej, wskazane jest zastosowanie okien dachowych (gdy pomieszczenie jest na najwyższej kondygnacji). Ściana nie powinna być też zacieniona przez meble.
Obudowa kominka
Elementem nadającym się do akumulacji ciepła może być również obudowa kominka znajdującego się na wprost okna. Trzeba ją wykonać z materiałów, które wyróżniają się dobrą akumulacją ciepła (cegła czy bloczki betonowe).
