Po ukończeniu budowy domu powinieneś zadbać o to, aby był bezpiecznym domem - wolnym od radonu. Ten pierwiastek jest niebezpieczny i może wniknąć do domy na wiele sposobów. Na stężenie radonu w domu ma wpływ jego usytuowanie oraz konstrukcja (fundamenty, podpiwniczenie, szczeliny w budynku itp). Cechy te decydują o tym, czy stanie się on pułapką dla radonu, czy nie. Ważna jest też liczba kondygnacji – największe zagrożenie jest na najniższej, a najmniejsze na najwyższej (gaz ten jest kilkakrotnie cięższy od powietrza, co powoduje jego opadanie). Dlatego pomieszczenia na piętrze lub poddaszu zwykle są bezpieczniejsze niż te na parterze budynku niepodpiwniczonego.
Uszczelnienie wszelkich pęknięć zarównow fundamentach, jak i w miejscach przyłączy powoduje znaczny spadek stężenia radonu wewnątrz domu. W przypadku usytuowania budynku na terenie o średnim bądź wysokim potencjale radonowym stosuje się różne techniki redukcji jego stężenia.
Ideą jest wyrównanie ciśnienia wewnątrz budynku z ciśnieniem atmosferycznym, co zmniejsza występowanie tak zwanego efektu kominowego, czyli zasysania radonu do wnętrza. Inne metody to specjalne systemy wentylowania fundamentów lub używanie folii antyradonowych bądź nowych przeznaczonych do tego pap. Można je stosować zarówno na etapie budowy, jak i w istniejących obiektach. Radon jako izotop gazowy można łatwo usunąć, stosując odpowiednią wentylację. Dobór systemu wentylacji w istniejącym budynku zależy od jego konstrukcji, liczby kondygnacji oraz budowy ciągów komunikacyjnych wewnątrz obiektu, głównie od połączenia części mieszkalnej z piwnicą lub pomieszczeniami mającymi bezpośredni kontakt z podłożem.