Suchy podkład to potoczna nazwa systemów sztywnych płyt jastrychowych, które zastępują tradycyjny podkład betonowy. Początkowo suche podkłady wykonywano tylko tam, gdzie niewskazane były duży ciężar i wilgotność mieszanki betonowej. Z czasem jednak zaczęto szerzej doceniać ich zalety. I słusznie. Jastrych jest lekki, ciepły, cichy i równy, jego montaż przebiega szybko i nie wymaga prac mokrych, a podkład jest gotowy do użytkowania już następnego dnia po ułożeniu. Dzięki temu świetnie sprawdza się na stropach drewnianych, poddaszach, w częściowo wykończonych wnętrzach i na każdej budowie, na której liczy się krótki czas trwania prac.
Rodzaje płyt, z których wykonuje się suchy podkład
Suche podkłady muszą być przede wszystkim sztywne, ale nie bez znaczenia jest też ich odporność na wodę, ogień, gładka powierzchnia i poręczny format. Na rynku jest wiele płyt podłogowych, wybór najlepszej nie powinien zatem stanowić problemu. Większość produktów jest dostępna również w wersji z podklejoną od spodu izolacją z wełny mineralnej, drzewnej, płyty pilśniowej lub styropianu. Takich zespolonych płyt używa się, by polepszyć parametry cieplne lub akustyczne podłogi.
Płyty gipsowo-kartonowe mają długość 125-200 cm, szerokość 60-90 cm i grubość 1,25 cm. Układa się je w dwóch prostopadłych do siebie warstwach z przesunięciem krawędzi i łączy klejem. Mogą leżeć na podłożu betonowym lub na styropianie jako warstwa wyrównawcza podłogi pływającej. Nadają się do pomieszczeń suchych, czyli o wilgotności nie przekraczającej 70%, w których nie ma ogrzewania podłogowego. Ciężar 1 m2 podkładu to około 26 kg.
Płyty gipsowo-włóknowe mają długość 120 lub 150 cm i szerokość 50, 60 lub 100 cm. Składają się z dwóch zespolonych elementów o łącznej grubości od 1,8 do 2,3 cm, przy czym obie płyty są przesunięte względem siebie o 5 cm. Utworzone w ten sposób zakładki ułatwiają dokładny montaż. Dzięki dodatkom włókien celulozy płyty są sztywne, odporne na ugięcia, wodę i ogień, więc nadają się na poddasza i do pomieszczeń wilgotnych, również na systemy ogrzewania podłogowego. Płyty można montować na podłożach betonowych, styropianie, a także na podsypkach wyrównujących i legarach. Ciężar 1 m2 podkładu to około 20 kg.
Płyty cementowe wzmocnione z obu stron siatką z włókna szklanego są bardzo twarde i odporne na wodę, więc poleca się je szczególnie do pomieszczeń wilgotnych. Składają się z dwóch zespolonych płyt o szerokości 50 cm i długości 125 cm, przesuniętych względem siebie o 5 cm (krawędź frezowana). Ciężar 1 m2 podkładu to około 25 kg. Wśród tych płyt są również produkty o specjalnym przeznaczeniu, na przykład płyty o podwyższonej odporności na wodę i środki chemiczne albo przeznaczone do montażu w technologii tak zwanych podłóg podniesionych (na stopkach o regulowanej wysokości). Do miejsc narażonych na duże obciążenia lub działanie agresywnych środków chemicznych najlepiej wybierać płyty z mieszaniny betonu i bazaltu. Przy odpowiednim montażu daje się z nich uzyskać powierzchnię nie wymagającą wykańczania. Takie płyty są jednak ciężkie – 1 m2 podkładu waży 49 kg.
Na stropach drewnianych stosuje się często jeszcze jedno rozwiązanie, niezaliczane do suchych podkładów – płyty drewnopochodne (OSB). Mają one grubość od 1,5 do 2,2 cm, szerokość 125 cm i długość 250 cm. W zależności od sposobu montażu na podkłady używa się płyt o krawędziach prostych albo frezowanych.
Dlaczego warto zastosować suchy podkład?
Choć podstawowym zadaniem podkładów podłogowych jest stworzenie równego, stabilnego podłoża pod okładziny posadzkowe, pełni on także wiele funkcji pośrednich. Przede wszystkim jest ciepły. Ma to znaczenie w przypadku podłóg na gruncie i stropów nad nieogrzewaną piwnicą, tarasem czy przejazdem, gdzie przez podłogę ucieka z pomieszczeń dużo energii.
Współczynnik przewodzenia ciepła λ płyt jastrychowych wynosi od 0,1 do 0,35 W/(m·K), a więc kilkakrotnie mniej niż betonu, którego λ = 1,7 W/(m·K). To pozwala na zmniejszenie grubości podłogi w stosunku do tradycyjnego podkładu przy zachowaniu jej parametrów cieplnych. Zyskuje się w ten sposób większą wysokość pomieszczeń. Istotnym parametrem podkładu na stropie dzielącym kondygnacje mieszkalne jest również tłumienie dźwięków. Płyty – zwłaszcza te z warstwą pilśni lub wełny – a także ewentualne podsypki pozwalają na wygłuszenie stropu drewnianego o kilka, a monolitycznego nawet o kilkanaście decybeli. Cechą, którą z pewnością docenią osoby zajmujące się ostatecznym wykończeniem wnętrz, jest gładka powierzchnia płyt. Po ułożeniu podkład daje się łatwo i szybko wykończyć dowolną okładziną. Poza tym dzięki możliwości regulowania grubości podsypki można w wygodny sposób połączyć podłogi na różnych poziomach, tworząc stopnie albo progi.