Spis treści
Rokitnik pospolity (łac. Hippophae rhamnoides) kojarzy się przede wszystkim z tym, że dobrze radzi sobie na trudnych, często mocno piaszczystych miejscach oraz z pomarańczowymi owocami bogatymi w cenne składniki. Coraz częściej zwraca jednak uwagę także jako roślina do ogrodu użytkowego i naturalistycznego. Jednym z ciekawszych sposobów jego zastosowania jest stworzenie z niego żywopłotu.
Jak wygląda rokitnik pospolity?
Rokitnik pospolity jest silnie rosnącym krzewem liściastym. W zależności od warunków i sposobu prowadzenia może osiągać 3-5 m wysokości, dlatego nadaje się do tworzenia wysokich, naturalnych osłon.
Pędy rokitnika są sztywne i zwykle mają ciernie. To właśnie one sprawiają, że starsze, dobrze rozrośnięte egzemplarze potrafią tworzyć trudną do sforsowania barierę. Liście rokitnika są dekoracyjne, wąskie, wydłużone liście o charakterystycznym srebrzystozielonym zabarwieniu.
Jesienią największą ozdobą krzewu są intensywnie pomarańczowe owoce, które bardzo licznie pokrywają pędy żeńskich egzemplarzy. Rokitnik jest rośliną dwupienną - kwiaty męskie i żeńskie występują na osobnych egzemplarzach. Jeśli zależy nam na owocach, w pobliżu roślin żeńskich musi rosnąć także egzemplarz męski. Owoce mogą utrzymywać się na pędach przez dłuższy czas.
Przeczytaj też: Kolczaste krzewy do ogrodu - jakie krzewy z kolcami sprawdzą się w naszych ogrodach?
Zobacz galerię zdjęć: Owoce rokitnika
11
Czy rokitnik nadaje się na żywopłot i dlaczego?
Rokitnik pospolity nadaje się na żywopłot, szczególnie jeśli zależy nam na naturalnej, odpornej i trudnej do sforsowania osłonie. Trzeba jednak pamiętać, że może to być żywopłot nieformowany, o bardziej swobodnym charakterze. Rokitnik bowiem nie nadaje się do formowania - nie znosi silnego cięcia, a zbyt intensywnie przycięty może nawet zaschnąć. Dlatego będzie pasował do ogrodów naturalistycznych, wiejskich, ekologicznych oraz na większe działki, gdzie żywopłot nie musi mieć idealnie równej linii. Można prowadzić go w sposób swobodny, pozwalając roślinom osiągać naturalny pokrój.
Żywopłot z rokitnika to dobry wybór na stanowiska suche i mocno nasłonecznione. Rokitnik charakteryzuje się duża odpornością, znosi okresowy niedobór wody oraz warunki, które dla wielu popularnych krzewów mogłyby okazać się zbyt trudne. Dzięki silnemu systemowi korzeniowemu może być też wykorzystywany na terenach narażonych na przesuszanie i erozję.
Na żywopłot rokitnik nadaje się także ze względu na sposób wzrostu. Jego liczne, mocne pędy, a z czasem mocno się zagęszczają i rozrastają na boki. Dodatkowo tworzy odrosty korzeniowe, dzięki którym może stopniowo zajmować większą powierzchnię. W niektórych miejscach jest to zaleta, ponieważ pozwala uzyskać szczelną barierę. W małym ogrodzie może jednak stać się problemem.
Decyzję o założeniu żywopłotu z rokitnika podjąć należy po głębokim zastanowieniu i poznaniu zarówno jego zalet, jak i wad.
Zalety żywopłotu z rokitnika
Żywopłot z rokitnika ma wiele zalet:
- odporność na niesprzyjające warunki - po dobrym ukorzenieniu rokitnik nie wymaga tak intensywnej opieki jak wiele innych roślin żywopłotowych. Dobrze radzi sobie na stanowiskach słonecznych i przepuszczalnych, a susza nie jest dla niego tak dużym problemem jak dla części popularnych krzewów ogrodowych;
- gęsty i kolczasty charakter żywopłotu - jeśli szukamy rośliny, która ma nie tylko przesłaniać widok, ale również utrudniać przechodzenie przez granicę działki, rokitnik może sprawdzić się bardzo dobrze;
- wygląd - srebrzyste liście wyróżniają się na tle typowej ogrodowej zieleni. Jeżeli w żywopłocie posadzimy egzemplarze żeńskie i męskie, jesienią dodatkową dekorację stanowić będą pomarańczowe owoce;
- wartość użytkowa - jadalne owoce można wykorzystywać w kuchni, m.in. do przygotowywania przetworów, soków czy dodatków do napojów.
Wady żywopłotu z rokitnika
Żywopłot z rokitnika ma również wady:
- największym problemem mogą okazać się odrosty korzeniowe - rokitnik ma skłonność do rozprzestrzeniania się poza miejsce, w którym został początkowo posadzony. Jeśli żywopłot rośnie przy trawniku, rabacie lub ścieżce, nowe odrosty mogą pojawiać się w niepożądanych miejscach;
- drugą wadą są ciernie - utrudniają prace pielęgnacyjne oraz zbiór owoców (do pracy przy starszych krzewach potrzebne są solidne rękawice i ubranie chroniące ręce);
- rokitnik nie jest dobrym wyborem dla tych, którzy chcą mieć w ogrodzie żywopłot równy i wąski. Naturalnie ma dość swobodny pokrój i najlepiej prezentuje się wtedy, gdy pozostawimy mu trochę przestrzeni;
- rokitnik nie jest zimozielony - jego liście opadają na zimę, więc nie zapewnia przez cały rok takiej samej osłony. Zimą pędy nadal tworzą barierę, jednak nie będzie ona wizualnie tak szczelna jak w sezonie wegetacyjnym.
Poznaj 5 krzewów liściastych, z których stworzysz piękny, zimozielony żywopłot.
Pielęgnacja żywopłotu z rokitnika
Młode rośliny po posadzeniu wymagają regularnego podlewania, zwłaszcza w pierwszym okresie ukorzeniania. Starsze krzewy są znacznie bardziej odporne na okresowe przesuszenie.
Rokitnik z natury nie wymaga intensywnego nawożenia, a nadmiar składników odżywczych może mu zaszkodzić. Można wczesną wiosną rozłożyć wokół krzewu cienką (2,5 cm) warstwę dojrzałego kompostu.
Młode krzewy można delikatnie przyciąć, by pobudzić je do rozkrzewiania. Później cięcie jest potrzebne tylko wtedy, gdy rośliny nadmiernie się rozrosną - rokitniki nie lubią cięcia. Dodatkowo trzeba pamiętać, że Zbyt mocne lub zbyt częste cięcie może osłabić krzew i spowodować brak kwiatów oraz owoców. Dlatego lepiej prowadzić żywopłot nieco swobodniej i unikać ciągłego skracania wszystkich młodych pędów.
Dużo uwagi wymaga natomiast kontrolowanie odrostów korzeniowych. Należy usuwać je na bieżąco, zanim zdążą się mocno rozrosnąć. Szczególnie ważne jest to w niewielkich ogrodach i tam, gdzie obok żywopłotu znajdują się inne rabaty.
Przeczytaj też: Jak walczyć z odrostami rokitnika pospolitego?
Zobacz galerię zdjęć: Remont domu z lat 30. i wiejski ogród
47
