Spis treści
Grusza azjatycka (łac. Pyrus pyrifolia), zwana też gruszą chińską, gruszą japońską lub gruszą nashi, pochodzi z Azji Wschodniej, ale coraz częściej spotykana jest w europejskich ogrodach. Ma podobne wymagania do grusz europejskich, jednak żyje krócej. W polskim klimacie obficie plonuje. Wybierając odmianę gruszy azjatyckiej do przydomowego ogrodu warto kierować się nie tylko smakiem owoców i plennością, ale także wymaganiami.
Jak wygląda grusza azjatycka? Jak duża rośnie?
Grusza azjatycka przypomina wyglądem klasyczne grusze, jednak wyróżnia się kilkoma charakterystycznymi cechami.
Drzewo osiąga zazwyczaj od 3 do 5 m wysokości i tworzy rozłożystą, dość luźną koronę. Jego pędy są sztywne i rosną pod różnymi kątami, a młode gałązki mają brunatny lub oliwkowy kolor. Liście są owalne, lekko błyszczące i mają wyraźnie ząbkowane brzegi. Jesienią często przebarwiają się na żółto lub pomarańczowo, co sprawia, że drzewo wygląda bardzo dekoracyjnie.
Wiosną (kwiecień-maj) grusza azjatycka obsypuje się białymi, delikatnymi kwiatami zebranymi w niewielkie baldachogrona. Kwiaty przypominają te znane z innych grusz i jabłoni, jednak często pojawiają się bardzo licznie, dzięki czemu drzewo prezentuje się niezwykle efektownie.
Najbardziej charakterystyczne są jednak owoce gruszy azjatyckiej. W przeciwieństwie do tradycyjnych gruszek mają one kulisty kształt przypominający jabłko. Skórka jest najczęściej żółtobrązowa lub złocista, czasem z drobnymi jasnymi przetchlinkami. Miąższ jest jasny, bardzo soczysty i chrupiący. Owoce gruszy nashi są słodkie, lekko aromatyczne i orzeźwiające, dlatego często spożywa się je na surowo. Zbiera się je z drzewa kilkakrotnie, bowiem nie dojrzewają równomiernie.
Dzięki dekoracyjnemu wyglądowi drzewa, pięknemu kwitnieniu i ciekawym owocom grusza azjatycka jest nie tylko rośliną sadowniczą, ale również atrakcyjnym elementem ogrodu.
Grusze azjatyckie są obcopylne, co oznacza, że do dobrego plonowania wymagają zapylenia krzyżowego (pyłkiem innej odmiany).
Jakie wymagania ma grusza azjatycka?
Grusze japońskie powinno się sadzić na słonecznych, ciepłych stanowiskach, osłoniętych od wiatru i wolnych od zastoin mrozowych. Gleba powinna być żyzna, głęboko uprawiona i przepuszczalna, o odczynie od obojętnego do lekko kwaśnego (nie toleruje ziemi wapiennej) i niskim poziomie wody gruntowej (wynoszącym około 2 m).
Kiedy sadzić gruszę azjatycką?
Gruszę azjatycką najlepiej sadzić wczesną wiosną (szczególnie odmiany mniej odporne na zimno). Jeśli zakupionego drzewka nie można posadzić bezpośrednio po zakupie, to korzenie drzewek należy przed posadzeniem przez kilka godzin moczyć w wodzie. Dołek powinien mieć nieco większy rozmiar od donicy, w której rosła sadzonka. Na dnie warto wymieszać żyzne podłoże z kompostem.
Po posadzeniu zaleca się palikować i przyciąć na wysokości około 80 cm. Aby owocowały, należy posadzić w sąsiedztwie przynajmniej dwie różne odmiany.
Jak uprawiać gruszę azjatycką?
Pielęgnacja gruszy azjatyckiej nie jest skomplikowana, ale wymaga kilku kluczowych zabiegów, które zapewnią zdrowy wzrost drzewa i obfite plony smacznych owoców.
- Cięcie – klucz do obfitych zbiorów
Cięcie gruszy azjatyckiej to jeden z najważniejszych zabiegów pielęgnacyjnych. Bez niego korona nadmiernie się zagęści, co prowadzi do:
- słabszego owocowania,
- zdrobnienia owoców,
- gorszego nasłonecznienia, a co za tym idzie – mniej słodkiego smaku,
- zwiększonego ryzyka chorób grzybowych.
Najlepszym terminem na cięcie jest późna zima lub przedwiośnie (koniec lutego-marzec), gdy drzewo jest jeszcze w stanie spoczynku, a ryzyko silnych mrozów minęło. Cięcie wykonuje się podobnie jak u tradycyjnych odmian grusz:
- Cięcie formujące (pierwsze 3-4 lata) - po posadzeniu skracamy przewodnik (główny pęd) i pędy boczne, aby pobudzić drzewko do rozkrzewiania. W kolejnych latach formujemy koronę, zostawiając 3-4 silne, szeroko rozłożone konary i usuwając gałęzie konkurujące z przewodnikiem lub rosnące pod zbyt ostrym kątem.
- Cięcie prześwietlające (u starszych drzew) - co roku usuwamy tzw. „wilki” (silne, pionowe pędy), gałęzie krzyżujące się, rosnące do środka korony, uszkodzone lub chore. Celem jest stworzenie luźnej, przewiewnej korony, do której swobodnie dociera słońce.
- Podlewanie i nawożenie
W początkowym okresie uprawy, zwłaszcza w pierwszych 2-3 latach po posadzeniu, kluczowe jest systematyczne podlewanie, aby drzewo dobrze się ukorzeniło. Starsze okazy radzą sobie lepiej z suszą, ale w okresach bezdeszczowych również warto je nawadniać. Grusze azjatyckie dokarmia się nawozami wieloskładnikowymi, zwracając szczególną uwagę na mikroelementy. Są one wrażliwe m.in. na niedobór żelaza i boru, którego brak może powodować deformację owoców.
- Mrozoodporność
Dużą zaletą grusz azjatyckich jest ich dobra mrozoodporność. Większość odmian dostępnych w Polsce bez problemu wytrzymuje typowe dla naszego klimatu zimy, co czyni je niezawodnym wyborem do przydomowego ogrodu.
Przeczytaj też: Najzdrowsze owoce - warto je mieć w swoim ogrodzie! 5 najzdrowszych owoców na świecie
Grusze japońskie: polecane odmiany
Na rynku dostępne są odmiany gruszy azjatyckiej o różnym wyglądzie owoców. Wybór odmiany gruszy azjatyckiej warunkowany jest wymaganiami rośliny, smakiem i wyglądem owoców, plennością, terminem zbioru oraz wytrzymałością na choroby z szkodniki.
Z popularnych odmian gruszy japońskiej warto wyróżnić:
- ‘Shinseiki’ – odmiana bardzo plenna, o średnio silnym wzroście. Rodzi kuliste, brązowe owoce, które dojrzewają od drugiej połowy września.
- ‘Chojuro’ – odmiana bardzo plenna, o średnio silnym wzroście. Owoce są kuliste i mają złotobrązową lub miodową skórkę. Dojrzewają w drugiej połowie września. Grusza nie wymaga przerzedzania zawiązków.
- ‘Hosui’ – odmiana plenna, o silnym wzroście. Owoce są kuliste, duże o złotobrązowej skórce z białymi przetchlinkami. Dojrzewają od pierwszej połowy września.
Przeczytaj też: Jesienny oprysk jabłoni i gruszy mocznikiem. Ten prosty zabieg ogranicza ryzyko parcha wiosną
Zobacz galerię zdjęć: Młyn Patryki na Warmii. Zobacz jak wyglądała przebudowa starego młyna
38
Kiedy Bożena i Andrzej kupowali młyn w Patrykach, planowali żeby był budynkiem gospodarczym, pomocniczym, ale z charakterem. Potem plany się zmieniły. Powiedzieli sobie: może damy radę zrobić swój nowy dom w tym starym młynie. Przeczytaj o tym remoncie.
