Jemioła pospolita to półpasożytniczy, kulisty krzew, który rośnie na gałęziach drzew w Europie i Azji w klimacie umiarkowanym. W Polsce można ją spotkać na terenie całego kraju, zwykle na topolach, lipach, brzozach i sosnach.
Właściwości lecznicze i zastosowanie jemioły pospolitej
W medycynie naturalnej wykorzystuje się zbierane od grudnia do marca szczyty pędów jemioły i suszy w maksymalnej temperaturze 25 st. C. Wówczas otrzymuje się ziele jemioły, które zwiera m.in. flawonoidy, aminy, fenolokwasy, kwas oleanolowy, glikoproteidy, alkohole cukrowe, jednak ostateczny skład jemioły pospolitej zależy od drzewa, na którym pasożytuje.
Wyciągi z ziela jemioły obniżają ciśnienie krwi, dlatego znalazły zastosowanie jako środek pomocniczy w leczeniu nadciśnienia I lub II stopnia. Współczesna fitoterapia poleca je także w okresie przekwitania, w nadmiernej utracie krwi podczas miesiączki i często powtarzających się krwawieniach z nosa. Ziele jemioły wchodzi także w skład mieszanek przeciwmiażdżycowych, a wyciąg alkoholowy – w skład kropli nasercowych. Poza tym jemioła działa moczopędnie i uspokajająco. Wykazuje także właściwości cytoksyczne (niszczą komórki nowotworowe) i pobudza działanie układu odpornościowego.
>>Przeczytaj też: Jemioła - symbol Bożego Narodzenia