Nie wszystkie zawilce boją się mrozu. Zobacz, których nie trzeba okrywać na zimę

Jak pielęgnować zawilce, aby naturalnie poprawić ich mrozoodporność?

Na mrozoodporność zawilców w dużej mierze wpływa stanowisko, w którym są uprawiane oraz rodzaj podłoża. Wiele gatunków zawilców dobrze rośnie w miejscach częściowo zacienionych, osłoniętych od wiatru. Zawilce pochodzące z krajów o łagodniejszym klimacie powinny być uprawiane w bardziej słonecznych, ciepłych stanowiskach, np. o wystawie południowej lub zachodniej. Podłoże dla zawilców powinno być żyzne, przepuszczalne, umiarkowanie wilgotne. Rośliny uprawiane w glebach ciężkich i podmokłych są bardziej narażone na przemarzanie, pomijając już ryzyko wystąpienia chorób grzybowych.

• Zawilce kwitnące wiosną z reguły nie wymagają regularnego mineralnego nawożenia. Dobrym sposobem na poprawę kwitnienia jest stosowanie nawozów organicznych, np. obornika i kompostu. Oba nawozy nie tylko dostarczają niezbędnych składników pokarmowych, ale także przyśpieszają tworzenie próchnicy.

• Zawilce kwitnące jesienią warto dokarmiać od wiosny do jesieni, stosując nawozy ze zwiększoną dawką potasu i fosforu (na lepsze krzewienie, intensywniejszy rozwój systemu korzeniowego oraz obfitsze wytwarzanie kwiatów). Dokarmiania nie można stosować zbyt późno, gdyż rośliny ciągle będą wytwarzać zielone części i staną się mniej odporne na mróz.

Dobrym sposobem na zwiększenie mrozoodporności roślin – zwłaszcza tych uprawianych w miejscach zacienionych lub na słabszych glebach – jest aplikacja szczepionek mikoryzowych. Dzięki temu korzenie zawilców znacznie sprawniej będą pobierały wodę i składniki pokarmowe.

Przeczytaj też: Jedne kwitną wiosną, inne jesienią - poznaj gatunki zawilców polecane do uprawy w ogrodzie

Zobacz zawilce w galerii zdjęć

Tych zawilców nie trzeba okrywać na zimę

Zawilce rodzime, np. zawilec żółty (Anemone ranuncoloides), zawilec narcyzowaty (Anemone narcissiflora) i najbardziej znany w tej grupie zawilec gajowy (Anemone nemorosa) z reguły nie wymagają ochrony - niezależnie od rejonu uprawy. Można osłonić co najwyżej młode okazy posadzone do gruntu jesienią.

Duża odporność charakteryzuje także zawilca wielosiecznego (Anemone lesseri) i zawilca lipskiego (Anemone x lipsiensis).

Gatunki zawilców wymagające okrycia na zimę

Znacznie mniej tolerancyjne na ujemne temperatury są zawilce pochodzące z cieplejszych krajów oraz botaniczne kultywary. Osłony należy stosować w przypadku zawilca japońskiego (Anemone japonica), zawilca mieszańcowego (Anemone hybrida), zawilca pajęczynowatego (Anemone tomentosa), zawilca greckiego (Anemone blanda) i zawilca wielkokwiatowego (Anemone sylvestris). U zawilca wieńcowego (Anemone coronaria) nawet taka ochrona może nie wystarczyć: najlepiej jesienią rośliny wykopać i przenieść do chłodnego pomieszczenia.

Powyższy wykaz został opracowany nie tylko w oparciu o strefy mrozoodporności poszczególnych gatunków (niektóre z powyższych gatunków widnieją w literaturze jako mrozoodporne), ale także uwzględniając inne pogodowe czynniki, na które nie mamy wpływu (anomalie, bezśnieżne zimy, okresy mrozów przeplatane odwilżami), a które wyrządzają nie mniejsze szkody niż bezpośredni mróz.

Przeczytaj też: Okrywanie roślin na zimę - jak i czym zabezpieczyć rośliny w ogrodzie przed mrozem?

Jak chronić zawilce przed mrozem?

Zawilce najlepiej chronić przed mrozem stosując grubą warstwę ściółki okrywającej (przynajmniej 15-20 cm dla młodych okazów, o połowę mniej dla starszych). Do tego celu dobrze nadają się suche liście, gałązki iglaków lub trociny. Zabieg wykonuje się zwykle w pod koniec października lub na początku listopada. Termin jest o tyle ważny, że zbyt wczesne usypanie ściółki może przyciągnąć szkodniki (np. myszy), a zbyt późne stwarza ryzyko uszkodzeń roślin przez przymrozki i pierwsze mrozy.

Przeczytaj też: Jak zabezpieczyć byliny na zimę? Czym je okryć? Które trzeba wykopać?

Jeśli nie potrafimy rozpoznać gatunku zawilca (a tym bardziej odmiany), warto osłonić go na wszelki wypadek.

Okrywanie na zimę zawilców uprawianych w pojemnikach

W przypadku uprawy zawilców w pojemnikach trzeba zdać sobie sprawę, że nawet solidna ochrona (np. osłona ze styropianu i ściółka) nie zapewni pełnego zabezpieczenia przed mrozem. Dlatego rozsądniej jest przenieść cenne egzemplarze do chłodnego, jasnego pomieszczenia (piwnicy, garażu z oknem, budynku gospodarczego). Zimowania na zewnątrz można spróbować co najwyżej w zachodniej części kraju u gatunków w pełni mrozoodpornych. Oprócz bezpośrednich osłon warto wtedy zastosować rozwiązania, które zabezpieczą rośliny również przed wyniszczającą działalnością mroźnych, wysuszających wiatrów, np. maty słomiane.

Przeczytaj też: Zimowanie pnączy - jak zabezpieczyć na zimę rośliny pnące w ogrodzie i na balkonie?