Koniec lata nie musi oznaczać końca kolorów. Te kwiaty dopiero teraz zaczynają swój spektakl

Kwiaty na koniec lata

Koniec lata w ogrodzie wcale nie musi oznaczać szarości i tęsknoty za minionym sezonem. Wręcz przeciwnie – to moment, w którym natura serwuje nam drugie, często jeszcze bardziej intensywne, kolorystyczne danie. Podczas gdy wiele roślin po letnim wysiłku przygotowuje się do odpoczynku, cała armia innych właśnie teraz wchodzi w szczyt swojej formy. To o tej porze rabaty eksplodują fioletem astrów, różem hortensji i złotem słoneczniczków. Zapomnij o smutnym końcu sezonu. Przedstawiamy bohaterów późnego lata, dzięki którym ogród będzie tętnił życiem i barwami aż do pierwszych przymrozków.

Hortensja bukietowa - królowa końca lata

Hortensja bukietowa (Hydrangea paniculata) osiąga około 2 m wysokości i jest rozłożystym krzewem. Nie ma dużych wymagań, choć najlepiej rośnie w lekkiej, próchnicznej glebie i w słonecznym lub lekko ocienionym miejscu. Bardzo duże kwiaty dorastające do 30 cm długości rozwijają się w lipcu. Początkowo są zielonkawe, w miarę upływu czasu stają się kremowe, a pod koniec lata różowieją i z czasem zasychają, pozostając na roślinie przez zimę.

Słoneczniczek szorstki - rozjaśnia rabaty pod koniec lata

Słoneczniczek szorstki (Heliopsis helianthoides) jest byliną wysokości 80-150 cm. Złote kwiaty (oprócz pojedynczych uprawiane są też odmiany o kwiatach półpełnych i pełnych) nieprzerwanie rozwijają się czasami już od czerwca aż do przymrozków. Kwitnie bardzo obficie. Lubi słońce i żyzną ziemię, ale dobrze rośnie nawet w przeciętnej glebie, pod warunkiem że nie jest zbyt sucha. Łatwo się rozsiewa i rozrasta, tworząc gęste kępy.

Wiciokrzewy - kwitnące pnącza

Wiciokrzewy (Lonicera) to wieloletnie pnącza osiągające 3-6 m wysokości. Rosną szybko, a zakwita w 2.-4. roku po posadzeniu. Kwitną od maja do października. Mogą mieć białe, żółte, szkarłatne lub fioletowe kwiaty, u niektórych odmian także pachnące. Rosną w słońcu i półcieniu, na większości gleb, z wyjątkiem tych bardzo ubogich. Wiciokrzewy lubią intensywne podlewanie i nawożenie.

Zimowit jesienny wygląda jak krokus

Zimowit jesienny (Colchicum autumnale) - najczęściej uprawiane są zimowity jesienne i mieszańce ogrodowe o dużych i efektownych kwiatach. Wyrastają one we wrześniu wprost z ziemi, bo liście, które rozwijają się wiosną, już w czerwcu zasychają i znikają z powierzchni ogrodu. Mogą rosnąć w słońcu i półcieniu, w żyznej, próchnicznej i niezbyt suchej glebie. Bulwy należy sadzić w drugiej połowie lipca.

Budleja Dawida wciąż wabi motyle

Budleja Dawida (Buddleja davidii) dorasta do 2 m, tworzy rozłożystą koronę z przewieszającymi się gałęziami. Ponieważ wabi motyle, zwana jest motylim krzewem. Od lipca do października na końcach pędów rozwijają się gęste kwiatostany złożone z bardzo drobnych kwiatów. Są one różowe, fioletowe lub białe. Najlepiej rośnie w słońcu, w żyznej i przepuszczalnej glebie. Jest odporna na suszę. Powinna być co roku przycinana – wtedy ma ładniejszy pokrój i obficiej kwitnie.

Astry bylinowe, czyli marcinki

Aster krzaczasty, aster nowoangielski i aster nowobelgijski (Aster dumosus, Aster novae-angliae i Aster novi-belgii) to astry bylinowe, znane pod wspólną nazwą marcinków. Astry krzaczaste osiągają wysokość 30-50 cm, nowobelgijskie 80-120 cm, a nowoangielskie nawet 150 cm. Kwiaty są fioletowe, różowe, niebieskie lub białe. Rozwijają się od sierpnia do końca października. Powinny rosnąć w słonecznych miejscach, w próchnicznej, żyznej i dość wilgotnej glebie. Posadzone w miejscach suchych częściej chorują na mączniaka.

Przeczytaj też: Jesienne kwiaty na balkon - jakie kwiaty jesienią na balkon?

Zawilec japoński zaczyna kwitnienie pod koniec lata

Zawilec japoński (Anemone hupehensis) - bylina 60-120 cm wysokości. Jasnoróżowe kwiaty (u odmian ogrodowych także białe, ciemnoróżowe lub amarantowe) rozwijają się od sierpnia aż do pierwszych mrozów. Lubi żyzną, próchniczną, przepuszczalną i wilgotną glebę oraz ocienione miejsca. Źle rośnie w pełnym słońcu. W mroźne i bezśnieżne zimy może przemarzać, dlatego rośliny należy okryć grubą warstwą suchych liści.

Ketmia syryjska nadal kwitnie pod koniec lata

Ketmia syryjska (Hibiscus syriacus) - krzew 1,5-2 m wysokości o zwartej koronie i sztywnych wzniesionych pędach. Kwiaty przypominające malwy rozwijają się w sierpniu i we wrześniu. Mogą być różowofioletowe lub białe, a u odmian także niebieskie, czerwone i fioletowe. Najlepiej rośnie w próchnicznej ziemi, w zacisznym, słonecznym lub półcienistym miejscu. Nie wszystkie odmiany są równie odporne na mróz – niektóre nie nadają się do uprawy w naszym klimacie.

Wrzos pospolity - zwiastuje nadchodzącą jesień

Wrzos pospolity (Calluna vulgaris) dorasta do 20-50 cm. Kwiaty (fioletowe, różowe, amarantowe, czerwone lub białe) rozwijają się we wrześniu i w październiku, ale u odmian wrzosów pączkowych zdobią rośliny do końca listopada, a nawet w grudniu. Dobrze rośnie w słonecznych miejscach, w lekkiej, próchnicznej i kwaśnej glebie (pH 3,5-5). W bezśnieżne zimy może przemarzać, dlatego warto zabezpieczyć rośliny, np. świerkowymi gałęziami.

Zobacz galerię zdjęć: Remont domu z lat 30. i wiejski ogród