To zależy od rodzaju przedmiotów podlegających ubezpieczeniu.
W ubezpieczeniach indywidualnych likwidację szkody przeprowadza się przede wszystkim na podstawie spisu rzeczy utraconych sporządzonego po szkodzie przez ubezpieczającego.
W niektórych przypadkach, zwłaszcza jeśli chodzi o mienie dużej wartości, likwidator może poprosić o dodatkowe dowody potwierdzające fakt posiadania mienia, na przykład rachunki zakupu, gwarancje czy zdjęcia. Żeby uniknąć nieporozumień, zakłady ubezpieczeń proponują sporządzenie spisu mienia rzeczy o określonej wartości (na przykład powyżej 2 tys. zł) w momencie zawarcia umowy. Jeżeli spis dotyczy przedmiotów, które powszechnie można kupić w sklepie, to powinien zawierać dane, które ułatwią ich identyfikację: markę, typ, rodzaj, rok i cenę zakupu.
Jeśli taki spis zostanie sporządzony w momencie zawarcia umowy, w razie szkody nikt nie będzie podważał faktu posiadania utraconych rzeczy.
Bardziej skomplikowane jest ubezpieczenie dzieł sztuki, antyków, zbiorów kolekcjonerskich itp. Dla tego rodzaju mienia zazwyczaj warunkiem przyjęcia do ubezpieczenia jest wycena rzeczoznawcy lub przedstawienie rachunków zakupu. Zdjęcie tu nie wystarczy, bo nie dowiemy się z niego, czy obraz wiszący na ścianie to oryginał, czy falsyfikat.
Jeżeli w trakcie okresu ubezpieczenia zostanie dokupione jakieś mienie, należy zachować dowód zakupu lub gwarancję. Ponadto można zgłosić nowy sprzęt ubezpieczycielowi w trakcie trwania polisy i sporządzić aneks do umowy.
