Zazwyczaj rośliny o dużych, delikatnych liściach (na przykład funkie, języczki, paprocie) najlepiej rosną w półcieniu, a jeśli w miejscu słonecznym, to koniecznie w wilgotnej glebie. Rośliny, których liście pokryte są srebrnymi włoskami lub woskiem (czyściec, mikołajek, oliwnik, rokitnik) albo są grube i sztywne (juki, liliowce, wiele traw), lubią słońce i dobrze znoszą suszę. Słońce lubią także rośliny, których liście są fioletowe lub bordowe. Jeśli takie rośliny zostaną posadzone w cieniu, niekiedy tracą swą barwę i zielenieją. Podobnie może się stać z niektórymi roślinami o liściach żółtych lub w żółto-zielone wzorki. Trzeba jednak pamiętać o tym, że choć rośliny żółtolistne lubią dużo światła, większość z nich nie znosi bezpośredniego słońca (jego promienie mogą przypalać delikatne liście). Najlepiej sadzić je w miejscach dobrze oświetlonych, ale z rozproszonym światłem. Są też rośliny, które pomimo że mają liście dwubarwne, najlepiej rosną w półcieniu i cieniu. To rośliny runa leśnego – z natury przystosowane do wzrostu w gorzej oświetlonych miejscach (na przykład gajowiec i miodunka).
W dobrej ziemi
Jeśli gleba nie została przygotowana jesienią, należy ją przekopać w marcu na głębokość szpadla, a następnie nawieźć. Najlepsze są nawozy organiczne, ponieważ dostarczają nie tylko minerałów, ale też próchnicy, która poprawia jakość gleby. Najlepiej rozłożyć kompost co najmniej 2-centymetrową warstwą (około 20 l/m2) i lekko wymieszać go z glebą. Można także dodać wieloskładnikowego nawozu mineralnego w ilości zalecanej przez producenta. Po wyrównaniu grabiami powierzchni rabaty można sadzić rośliny.
