Rury miedziane są trwałe, odporne na wysoką temperaturę, korozję, promieniowanie UV i wahania temperatury. Są też lekkie i dlatego łatwo je przewozić i montować. Rury powinno się izolować, aby ograniczyć straty ciepła przez ścianki, i ostrożnie łączyć z innymi materiałami (zwłaszcza aluminium) ze względu na możliwość korozji w miejscach połączeń.
Rury miedziane lutuje się albo łączy łącznikami zaciskowymi i gwintowanymi z mosiądzu bądź brązu. Są produkowane w trzech odmianach: miękkie, półtwarde i twarde.
Rury z tworzywa są elastyczne, lekkie, odporne na korozję, ale, niestety, znacznie wydłużają się pod wpływem wysokiej temperatury i bez dodatkowego zabezpieczenia przepuszczają tlen. Na instalacje grzewcze należy więc wybierać wyłącznie rury instalacyjne z powłoką antydyfuzyjną, która ogranicza przenikanie tlenu do ich wnętrza.
Trwałość instalacji z tworzywa sztucznego szacuje się na 50 lat, ale ponieważ najstarsze instalacje powstały w Polsce kilkanaście lat temu, nie ma jeszcze możliwości zweryfikowania tego w praktyce. W instalacjach stosuje się rury i kształtki z różnych tworzyw, które różnią się od siebie właściwościami.
Rury stalowe mają małą rozszerzalność cieplną, są odporne na wysoką temperaturę, sztywne (nie trzeba ich dodatkowo mocować do ścian) i najtańsze wśród używanych na instalacje grzewcze. Do wad można zaliczyć duży ciężar oraz podatność na korozję i zarastanie kamieniem (rury instalacyjne powinny być układane w otulinie lub malowane).
Na instalacje centralnego ogrzewania używa się tylko rur czarnych ze szwem. Łączy się je na gwint lub spawa, co jest dość pracochłonne. Z rur stalowych wygodnie jest montować instalacje prowadzone w tradycyjny sposób – z pionami i przewodami ułożonymi wzdłuż ścian.
Rury stalowe wykorzystuje się także do połączeń między rozdzielaczem kotłowym a kotłem oraz w piwnicy.
Wybór materiału zależy przede wszystkim od rodzaju instalacji grzewczej, która ma być z nich wykonana. Najważniejszym kryterium jest maksymalna temperatura, jaką może osiągnąć płynąca rurami woda.
Wszędzie tam, gdzie jest duże ryzyko przekroczenia temperatury 90°C, nie powinno się stosować rur z tworzywa sztucznego. Dotyczy to przede wszystkim kotłowni z kotłami na paliwa stałe i instalacji zasilanej przez kominek z płaszczem wodnym, w których nie można wykluczyć okresowego przekroczenia dopuszczalnej temperatury. Jeśli projektant instalacji grzewczej przewidział, że temperatura wody na zasilaniu będzie wynosiła 90°C (np. w instalacji z kotłem na paliwo stałe), to w całej instalacji lepiej zastosować rury z miedzi.
Jeżeli z jakichś względów chcemy jednak, by instalacja była z tworzywa, powinniśmy wybrać rury wielowarstwowe, ewentualnie z polibutylenu – o wyższej od innych odporności na temperaturę występującą w takich instalacjach.
Rury miedziane warto wybrać wtedy, gdy instalacja prowadzona jest po wierzchu i zależy nam na estetyce. Oczywiście wygląd nie jest ważny, gdy rury są poprowadzone w wylewce lub pod tynkiem. Dodatkową, ważną zaletą rur miedzianych jest większa odporność na uszkodzenia mechaniczne. Rury miedziane stosuje się zwykle przy remontach starych instalacji z rur stalowych.
Mój piec przestał działać prawidłowo, sam dolewa wodę. Usterka ta powoduje, że muszę codziennie spuszczać wodę z grzejników, jaka jest tego przyczyna ?
