Tynki gliniane – ich materiałem wiążącym jest glina. Mają wiele zalet: są paroprzepuszczalne, odporne na pleśnie i grzyby domowe. Dzięki dużej masie dobrze akumulują ciepło. Pochłaniają je, gdy w pomieszczeniu jest wysoka temperatura, i oddają, gdy robi się chłodniej.
Przeczytaj koniecznie:
Tynki gliniane potrafią tłumić dźwięki. Mają także zdolność pochłaniania nieprzyjemnych zapachów – na przykład dymu tytoniowego. Jednak najważniejszą cechą tynków glinianych jest to, że w każdej chwili można je usunąć na mokro ze ściany i po ponownym rozrobieniu ułożyć w innym miejscu. Grubość tynku glinianego zwykle wynosi około 2-3 cm.
Kiedyś do tynków glinianych dodawano naturalne włókna: sieczkę, sierść zwierzęcą lub trzcinę. Wzmacniały one tynk, ale powodowały często jego korozję biologiczną, objawiającą się nalotami pleśni i nieprzyjemnym zapachem. Teraz są dostępne gotowe, fabrycznie przygotowywane mieszanki tynkarskie, pozbawione tych wad. Można składować je przez nieograniczony czas, a jeśli nawet zamokną w workach, to po wysuszeniu w dalszym ciągu nadają się do użytku. Lepiej jest stosować takie gotowe produkty, zamiast samemu wykonywać zaprawę, ponieważ nie każde złoże gliny nadaje się do wykorzystania i często glina niepewnego pochodzenia, wysychając, nie osiąga wymaganej wytrzymałości.
Tynki gliniane można układać niemal na wszystkich powszechnie stosowanych materiałach do wznoszenia ścian. Podłoże musi być mocne, ze względu na ciężar tynków. Można je zatem układać na cegłach i pustakach ceramicznych, betonie zwykłym i komórkowym, a także na materiałach wykończeniowych: tynkach wapiennych i cementowych czy wodoodpornych płytach gipsowo-kartonowych. Tynki gliniane układa się na siatkach podtynkowych z juty lub trzciny, czyli na materiałach całkowicie naturalnych.
Planuję ocieplenie garażu od wewnątrz. Mam pytanie, jak prawidłowo przykleić płyty polistyrenowe do jego ścian?
