Jak tanio urządzić łazienkę. Poznaj sprawdzone pomysły

Planując urządzanie nowej łazienki lub remont starej, często szukamy sposobów na optymalizację kosztów. Z jednej strony chcemy mieć modną i nowoczesną strefę kąpielową, która będzie cieszyć oko i zapewni komfort codziennego użytkowania, a z drugiej obawiamy się, że wymarzona łazienka przekroczy nasze możliwości finansowe. Jak znaleźć kompromis między stworzeniem funkcjonalnego i modnego wnętrza a rozsądnym budżetem? Jest na to wiele sposobów, liczy się przy tym szczegółowe planowanie, dobre rozeznanie w nowoczesnych rozwiązaniach instalacyjnych oraz kreatywność. Warto też wiedzieć, na czym nie warto oszczędzać, by bezproblemowo użytkować łazienkę przez wiele lat.

Prysznic w wersji ekonomicznej

Przestronna kabina prysznicowa, w całości wykonana z tafli grubego szkła, bez widocznych elementów mocujących zapewnia wygodę i efektowny wygląd, ale też niemało kosztuje, szczególnie, gdy ma drzwi przesuwne lub rozwieralne, z szerokim kątem otwarcia. To wydatek nawet kilku tysięcy złotych. W ekonomicznej łazience można postawić na tańsze rozwiązania. Jednym z nich jest wykorzystanie ścianki prysznicowej do wydzielenia w łazience strefy kąpielowej. W najprostszej i najtańszej wersji jest to pojedyncza tafla szkła hartowanego, mocowana do podłogi i ścian za pomocą minimalistycznych profili lub okuć, tworząca otwartą, nowoczesną strefę walk-in. Niewątpliwą zaletą tego rozwiązania jest funkcjonalność – nie ma konieczności wygospodarowywania miejsca na otwieranie drzwi, co może być istotne w przypadku niewielkich łazienek. Łatwo się dostać do strefy kąpielowej, bo nie ma zamykanych skrzydeł i wejście nie jest niczym ograniczone. Wielkość przestrzeni kąpielowej można w dowolnym i dość dużym stopniu regulować, co ułatwia wpasowanie jej w dostępną przestrzeń, w przeciwieństwie do standardowych kabin, których wielkość zmienia się skokowo, zwykle co 10 cm. Dlatego to rozwiązanie chętnie stosowane zwłaszcza w małych i nieustawnych łazienkach, w których trudno zmieścić standardową kabinę o wymiarach 80 x 80 cm lub 90 x 90 cm. Idealnie sprawdza się w miejscach, gdzie dotychczas znajdowała się stara, niewygodna wanna – demontaż wanny i zastąpienie jej otwartą strefą prysznicową optycznie powiększa wnętrze i znacząco poprawia jego funkcjonalność.

Strefa prysznicowa wydzielona przez ściankę

Taka wydzielona przez ściankę prysznicową przestrzeń może zajmować całą szerokości łazienki, tworząc komfortową i łatwo dostępną strefę kąpielową typu walk-in. Dzięki prostej konstrukcji ścianki prysznicowe są tańszym rozwiązaniem niż standardowe kabiny. Brak elementów ruchomych: mechanizmów przesuwnych, zawiasów sprawia, że nie pojawiają się problemy eksploatacyjne związane na przykład z ich zepsuciem czy konieczność wymiany. Poza wspomnianymi rozwiązaniami typu walk-in oferta ścianek prysznicowych obejmuje również modele zaprojektowane specjalnie do zamknięcia istniejących wnęk w łazience. Dzięki temu nawet niestandardowe zakamarki, które wydawałyby się trudne do zagospodarowania, mogą zostać przekształcone w funkcjonalną i estetyczną strefę kąpielową. Taka ścianka, często uzupełniona o odpowiednie drzwi (na przykład składane, przesuwne lub wahadłowe), pozwala na stworzenie zamkniętej kabiny prysznicowej, idealnie dopasowanej do wymiarów wnęki.

Kabina walk-in, czyli bez zamknięcia

Wśród ekonomicznych wersji kabin prysznicowych są też bardziej rozbudowane kabiny walk-in. Mogą je tworzyć dwie, a nawet trzy ścianki z elementem ruchomym, na planie kwadratu, prostokąta, owalu. Można je ustawić prostopadle do siebie, ale w odległości zapewniającej wygodne wejście, dwie ścianki – takiej samej lub różnej długości. Inny wariant to dwie ścianki zestawione ze sobą prostopadle, a trzecia montowana osobno i wydzielająca komfortową przestrzeń do kąpieli. Nowoczesne materiały wykorzystane do produkcji kabin walk-in i ścianek prysznicowych oraz wytrzymałe elementy montażowe pozwalają stabilnie je zamocować: punktowo, z wykorzystaniem specjalnego uchwytu, lub liniowo, wzdłuż jednego boku. System mocujący ma za zadanie stabilizować szklaną ściankę i zapewnia solidne przytwierdzenie jej do ścian pomieszczenia i podłogi, a w niektórych wersjach również sufitu. Tafla może być zamocowana za pomocą listwy montażowej (profilu) albo z wykorzystaniem specjalnych okuć. W wielu kabinach walk-in stosuje się też metalowy wspornik, mocowany z jednej strony do szklanej tafli w jej górnej części, a z drugiej – do ściany łazienki równoległej do szklanej tafli. W niektórych modelach trzeba od razu zadeklarować, po której stronie jest element boczny i wspornik (wersja prawa lub lewa), a w innych – decyzję o tym można podjąć dopiero na etapie montażu. Czasami długość wsporników można regulować w określonym zakresie, na przykład od 70 do 100 cm, lub dopuszczalne jest ich docięcie. Należy pamiętać, że jest to przestrzeń niezamykana, co oznacza, że łazienka jest bardziej narażona na zachlapanie. Wymaga to zapewnienia szybkiego odpływu wody spod prysznica i dokładnej hydroizolacji, aby woda nie wydostawała się poza strefę prysznicową. Mimo to korzyści estetyczne i funkcjonalne, a także często niższy koszt w porównaniu do kompletnej kabiny sprawiają, że jest to bardzo atrakcyjna opcja.

Która kabina prysznicowa jest tańsza

Do najtańszych modeli kabin prysznicowych należą modele narożne z przesuwnymi drzwiami, wykonane z polistyrenu umieszczonego w plastikowych ramach na plastikowych profilach w białym wykończeniu. Polistyren jest najtańszym materiałem do wypełnienia drzwi i ścianek kabiny. Choć mniej trwały i bardziej podatny na zarysowania niż szkło, znacząco obniża koszt całej konstrukcji. Cieńsze szkło hartowane (grubości 4 mm) jest ekonomiczną alternatywą dla droższego szkła o grubości 6, 8 czy 10 mm. Daje bezpieczeństwo użytkowania (nie rozpada się na ostre kawałki), ale jest bardziej elastyczne i mniej masywne w odczuciu. Do ekskluzywnych i droższych można zaliczyć kabiny wykonane z grubego, hartowanego szkła mocowanego punktowo do ścian i z drzwiami na dekoracyjnych zawiasach. Zastosowanie szkła giętego również podnosi cenę kabiny prysznicowej. Grube szkło, szczególnie w przypadku modeli z rozwieralnymi lub wahadłowymi drzwiami, wymaga również mocniejszych i bardziej zaawansowanych okuć. Im będą one mniej widoczne i wykonane z lepszych jakościowo materiałów, tym cena kabiny będzie wyższa. Oczywiście cena kabiny zależy również od renomy producenta. Warto wybrać sprawdzonego, który udziela wieloletniej gwarancji na swoje wyroby i długoletniej dostępności części zamiennych. Szczególnie jest to ważne w przypadku kabin z elementami ruchomymi, które mogą ulec uszkodzeniu. Warto mieć pewność, że po kilku latach użytkowania kabiny bez trudu wymieni się łożyska w drzwiach przesuwnych albo uszczelki w profilach przyściennych.

Kabina bezpośrednio na podłodze czy na brodziku

Kabina lub ścianka prysznicowa mogą być ustawione bezpośrednio na podłodze, a wówczas trzeba w niej przewidzieć odpływ w postaci punktowej lub liniowej, albo na brodziku – głębokim, płytkim, zlicowanym z powierzchnią podłogi, albo w niej zagłębionym. Wybór opcji nie zależy wyłącznie od nas, ale konieczne jest uwzględnienie możliwości wykonania podejścia kanalizacyjnego. Brodziki mają fabrycznie przygotowane spadki w kierunku odpływu, w przypadku wykańczania dna wnęki prysznicowej płytkami trzeba odpowiednio uformować podłoże, aby woda nie wylewała się poza wyznaczone miejsce. Niekiedy – na wszelki wypadek – wykonuje się niski próg, który temu zapobiega. Warto dążyć do umiejscowienia odpywu spod prysznica jak najbliżej pionu kanalizacyjnego (nie dalej niż 3 m). Do szybkiego i bezproblemowego odprowadzania wody wymagane jest zachowanie minimalnego spadku 2% w kierunku pionu kanalizacyjnego, czyli 2 cm na każdy metr długości podejścia kanalizacyjnego. Im więc dalej od pionu znajduje się odpływ, tym większą różnicę poziomów należy uwzględnić na całej długości rury odpływowej. Dlaczego to ważne? Jeśli odpływ prysznicowy jest oddalony od pionu kanalizacyjnego o 3 m, to rura musi obniżyć się o 6 cm. W takiej sytuacji zlicowanie brodzika lub dna wnęki prysznicowej z poziomem podłogi stanie się niemożliwe bez znacznego podniesienia całej lub fragmentu posadzki w pomieszczeniu. W remontowanych łazienkach, gdzie nie ma możliwości nawet niewielkiego podkucia stropu, jedynym dostępnym rozwiązaniem będzie montaż brodzika na nóżkach lub specjalnej podstawie, bo pozwoli zmieścić pod nim podejście kanalizacyjne. W większości przypadków kabiny i brodziki sprzedawane są osobno. Dzięki temu mamy większą dowolność wyboru brodzika. Może być z akrylu, metalu lub konglomeratu. Są dostępne w różnych wersjach kolorystycznych i głębokości – najpłytsze mają około 3 mm, a najgłębsze ponad 30 mm. Są też brodziki, które licuje się z powierzchnią podłogi. Gdy zależy nam na najtańszej opcji, wybór padnie zapewne na biały, akrylowy brodzik o standardowej wysokości 10-15 cm. Bez trudu zmieści się pod nim typowy syfon o wysokości 8-10 cm. Do płytkich brodzików są potrzebne niskie syfony o wysokości 5-6 cm, zwykle trochę droższe. Syfon jest niezbędny pod dnem kabiny prysznicowej, bo zapobiega cofaniu się nieprzyjemnych zapachów z kanalizacji do łazienki. Komplet – kabinę plus brodzik –warto wybrać wtedy, gdy planujemy kabinę z białym, akrylowym brodzikiem i nie chcemy tracić czasu na ich dopasowywanie. W zestawie wszystkie elementy będą do siebie idealnie pasowały, a często ich koszt może być niższy, niż gdybyśmy je kupowali pojedynczo.

Ekonomiczna wanna z obudową

Gdy szukamy wyposażenia łazienki w przystępnej cenie, mamy do wyboru przede wszystkim wanny z akrylu. To najpopularniejszy materiał, z którego się je wykonuje, więc oferta pod względem dostępnych wielkości i kształtów jest duża. Akryl daje się łatwo formować, a przy tym jest twardy i wytrzymały. Ma też wiele innych zalet: niewielki ciężar, co bardzo ułatwia transport i montaż, a także gładką, ciepłą w dotyku powierzchnię. Jednolita struktura i barwa w całej masie sprawiają, że zadrapania lub inne uszkodzenia powierzchni są mało widoczne i łatwo je usunąć pastą polerską. Akryl cechuje odporność na korozję i przebarwienia. Wanny wytłacza się z płyt grubości 4-8 mm. Akryl może być dwu- lub trójwarstwowy, wzmocniony na przykład laminatem lub włóknem szklanym utwardzonym żywicą. W droższych wersjach dodatkowo wzmacnia się dno (na przykład płytą wiórową) i ścianki boczne (na przykład granulatem akrylowo-mineralnym). Wzmocniony akryl ma większą wytrzymałość oraz lepszą izolacyjność akustyczną i cieplną. Wybierając kształt wanny, warto pomyśleć od razu o sposobie jej obudowania. W przypadku prostokątnej będzie to najłatwiejsze. Zakup gotowej obudowy będzie zazwyczaj droższy niż wykonanie obudowy murowanej lub z płyt g-k i wykończenie jej dekoracyjną okładziną. Ale może być trudniejsze, gdy wanna jest owalna lub narożna, choć wszystko zależy, od tego jaki sposób wykończenia wybierzemy. Do budżetowej łazienki najlepiej wybrać akrylową, prostokątną wannę o standardowym wymiarze 160-170 x 70 cm – będzie to rozsądny kompromis między wygodą a kosztami. Jeśli chcemy rozszerzyć funkcję wanny o prysznic, można zamontować parawan nawannowy. Nie musimy tego robić od razu, ale gdy mamy taki plan, warto przewidzieć miejsce na ścianie do jego zamocowania. Najprostszy to ustawiona na stałe ścianka, w bardziej rozbudowanej wersji może być kilkuelementowa i ruchoma – przesuwna lub składana.

Umywalka wisząca lub z szafką

Opcja budżetowa to wybór umywalki naściennej, którą mocuje się na wspornikach. Podłączenie instalacyjne, które znajdują się pod spodem, można osłonić postumentem lub półpostumentem. Jeśli syfon pozostanie widoczny, zamiast białego z tworzywa lepiej wybrać wersję dekoracyjną – chromowaną lub czarną. Bardziej praktyczne będzie jednak wybranie umywalki ustawionej na blacie lub wpuszczonej w blat albo zintegrowanej z szafką podumywalkową. Dzięki temu zyskamy wygodne miejsce na odstawianie i przechowywanie kosmetyków oraz różnych akcesoriów do pielęgnacji i higieny. Szafkę podumywalkową można kupić nową (w komplecie z umywalką), dopasowując jej wielkość do dostępnego w łazience miejsca. Do wyboru są różne wielkości i opcje wykończenia – od białych, drewnianych po intensywne kolory frontów, matowych lub błyszczących, gładkich lub z fakturą. Zamiast kupować nowe meble, można odnowić stare: komodę, szafkę i przystosować je do montażu umywalki. Renowacja to nie tylko oszczędność pieniędzy, ale szansa na nadanie meblom oryginalnego charakteru. Warto jednak pamiętać, że w łazience panuje podwyższona wilgotność, dlatego trzeba zadbać o odpowiednie zabezpieczenie powierzchni (szczególnie z drewna i płyt meblowych). Meble z płyty MDF lakierowanej lub laminowanej, a nie zwykłej wiórowej, znacznie dłużej zachowają swój wygląd i funkcjonalność w wilgotnym środowisku łazienki, nie będą pęcznieć ani się rozwarstwiać.

Oszczędne baterie do łazienki: co wybrać

W zależności od programu funkcjonalnego w łazience potrzebnych jest kilka baterii. Trzeba dobrać jedną do umywalki, a drugą – do wanny lub kabiny prysznicowej. Najlepiej z jednej serii. Głowica ceramiczna i perlator oraz blokady pozwalające oszczędzać wodę to standardowe rozwiązania w nowoczesnych bateriach. W przypadku umywalki najtańszą opcją są baterie sztorcowe montowane bezpośrednio w otworze ceramiki. Najwygodniejsze w obsłudze są jednouchwytowe, bo można szybko ustawiać temperaturę i intensywność strumienia. Mogą być w komplecie z automatycznym korkiem i cięgnem do jego zamykania i otwierania odpływu wody. Wśród baterii wannowych i prysznicowych opcją budżetową są modele naścienne, podłączone bezpośrednio do przewodów wyprowadzonych ze ściany. Są one łatwiejsze w instalacji niż droższe baterie podtynkowe, które wymagają kucia ściany i montażu specjalnego elementu podtynkowego, co generuje dodatkowe koszty robocizny i materiałów. Baterie naścienne są też łatwiejsze w serwisowaniu i wymianie w przyszłości. Mimo że są widoczne na zewnątrz, szeroki wybór wzorów i wykończeń pozwala dopasować je do każdej aranżacji. Do strefy prysznicowej lub nad wannę przeznaczone są rozbudowane zestawy baterii ze słuchawką prysznicową i deszczownicą.

Nowoczesne WC: oszczędne spłukiwanie i estetyka

Szukając najtańszej toalety, należy zwrócić uwagę na kompakty WC. Miska ustępowa i spłuczka są ze sobą połączone w jedną, gotową do montażu bryłę. To eliminuje konieczność osobnego zakupu i montażu stelaża podtynkowego czy oddzielnej spłuczki. Jest to najprostszy i najmniej wymagający sposób montażu. Toaleta jest mocowana do podłogi, a następnie łączona z instalacją wodną i kanalizacyjną. Najtańsze kompakty WC są zwykle wykonane z ceramiki sanitarnej bez dodatkowych powłok ułatwiających czyszczenie czy specjalnych rozwiązań technologicznych, na przykład zapewniających redukcję szumu podczas napełniania zbiornika spłukującego, czy projektowych – jak miski bezkołnierzowe (tzw. rimless) ułatwiające utrzymanie czystości. Warto jednak pamiętać, że oszczędzanie na WC może wiązać się z pewnymi niedogodnościami, na przykład trudniejszym czyszczeniem (wersje z kołnierzem), głośniejszym spłukiwaniem czy mniej estetycznym wyglądem (widoczne rury doprowadzające wodę i odpływowe, jeśli nie są zabudowane). Dlatego warto rozważyć montaż stelaża podtynkowego i zawieszenie na nim sedesu, bo choć to większy wydatek, to jednak również wyższy komfort w użytkowaniu łazienki.

Na czym nie warto oszczędzać

1. Instalacje zabudowane w ścianach i podłodze. Oszczędzanie na jakości rur, złączek, syfonów, zaworów odcinających czy przewodów elektrycznych, a także na usługach wykwalifikowanych fachowców (hydraulika i elektryka), to prosta droga do kosztownych awarii, zalań, zwarć i ich skutków. Wszelkie prace instalacyjne powinny być wykonane przez sprawdzonych specjalistów.

2. Stelaż podtynkowy do WC (jeśli planuje się toaletę podwieszaną). Stelaż jest ukryty w ścianie i stanowi konstrukcję nośną dla miski WC. Jego jakość decyduje o stabilności, trwałości i bezpieczeństwie użytkowania toalety przez wiele lat. Wybór najtańszego, słabej jakości stelaża może skutkować koniecznością kosztownego kucia ściany i wymiany całej konstrukcji po kilku latach, co jest nieporównywalnie droższe niż jednorazowa inwestycja w solidny produkt renomowanego producenta.

3. Hydroizolacja. Łazienka to pomieszczenie o podwyższonej wilgotności. Prawidłowo wykonana hydroizolacja podłogi i ścian w strefach mokrych (prysznic, wanna, umywalka) jest niezbędna, by zapobiec przenikaniu wody do konstrukcji budynku, powstawaniu pleśni, grzybów i zawilgoceniu sąsiednich pomieszczeń.

4. Kleje i fugi do płytek (zwłaszcza w strefach mokrych). Niska jakość kleju może prowadzić do odspajania się płytek, a słaba fuga do jej pękania, kruszenia się i co najważniejsze – przenikania wilgoci pod płytki. W strefie prysznicowej, gdzie woda ma bezpośredni kontakt z powierzchnią, wybór odpowiednich, elastycznych i wodoodpornych klejów oraz fug jest ważny dla szczelności i trwałości wykończenia.