Spis treści
W ogrodach uprawiać można różne gatunki i odmiany mięty (łac. Mentha), które różnią się m.in. rozmiarami rośliny oraz wielkością, kolorem, kształtem i aromatem liści.
Jak uprawiać miętę w ogrodzie?
Mięta należy do tych ziół, których uprawa zwykle nie sprawia większych problemów. Większość przedstawicieli rodzaju Mentha to wieloletnie rośliny zielne rozrastające się za pomocą podziemnych kłączy. Dzięki temu szybko zajmują wolną przestrzeń i mogą tworzyć duże, gęste kępy. Ta cecha jest z jednej strony zaletą, ponieważ raz posadzona mięta może pozostawać w ogrodzie przez wiele lat, ale z drugiej wymaga kontroli. W sprzyjających warunkach niektóre mięty potrafią bowiem stać się roślinami ekspansywnymi.
- Stanowisko i podłoże dla mięty
Najlepszym miejscem dla większości gatunków mięty jest stanowisko słoneczne lub lekko półcieniste oraz ziemia, która nie przesycha zbyt szybko. Podłoże powinno być żyzne, próchniczne i dostatecznie wilgotne. Nie oznacza to jednak, że wszystkie mięty mają identyczne potrzeby. Mięta nadwodna najlepiej czuje się wręcz na podmokłym brzegu oczka wodnego, podczas gdy wiele popularnych mięt ogrodowych preferuje wilgotną, ale normalną ziemię rabatową.
- Ograniczenie rozrastania się
Przed posadzeniem mięty warto przemyśleć sposób ograniczenia jej rozrastania. Dobrym rozwiązaniem jest uprawa w dużej donicy albo w pojemniku zagłębionym w gruncie. W ten sposób kłącza nie mogą swobodnie wędrować po rabacie. Można także wyznaczyć dla mięty miejsce, w którym jej ekspansywny charakter nie będzie przeszkadzał.
- Rozmnażanie mięty
Miętę można rozmnażać między innymi przez podział starszych roślin oraz sadzonki. Regularne ścinanie młodych pędów nie tylko zapewnia świeże liście do wykorzystania w kuchni, ale sprzyja także zagęszczaniu roślin. Po kwitnieniu można skrócić pędy, a w kolejnym sezonie bylina wypuści nową porcję aromatycznych liści.
Zobacz galerię zdjęć: Gatunki i odmiany mięty
16
Mięta pieprzowa
Mięta pieprzowa to najbardziej rozpoznawalny z gatunków. Z botanicznego punktu widzenia jest mieszańcem mięty nadwodnej i mięty zielonej. Roślina ma intensywnie pachnące, zazwyczaj ciemnozielone liście oraz wyrazisty, chłodzący aromat kojarzony przede wszystkim z mentolem. Jej liście można zbierać przez znaczną część sezonu i wykorzystywać między innymi do napojów, deserów czy naparów. Mięta pieprzowa tworzy kłącza i szybko się rozrasta, dlatego dobrym miejscem dla niej jest duży pojemnik albo wydzielony fragment zielnika (lepiej ograniczyć jej rozrastanie się).
Mięta długolistna
Mięta długolistna wyróżnia się przede wszystkim kształtem liści oraz stosunkowo wysokim wzrostem. W zależności od formy i warunków może osiągać od 40 cm do ponad metra wysokości. Jej wydłużone liście oraz pionowo wznoszące się kwiatostany sprawiają, że wygląda bardziej ozdobnie niż wiele nisko rosnących mięt. Może więc znaleźć miejsce nie tylko w typowym zielniku, lecz również na rabacie bylinowej lub w ogrodzie naturalistycznym. Lubi wilgotniejsze podłoże i może intensywnie rozrastać się przez kłącza.
Mięta nadwodna
Mięta nawodna warto może rosnąć na brzegu zbiornika wodnego, w błotnistym podłożu, a nawet w specjalnym koszu umieszczonym w płytkiej wodzie. Ma silnie aromatyczne, ciemnozielone liście, często czerwonawo lub purpurowo zabarwione łodygi oraz efektowne, kulistawe skupienia drobnych różowofioletowych kwiatów. Dzięki temu może być nie tylko rośliną użytkową, lecz również dekoracyjnym elementem ogrodu wodnego.
Należy jednak pamiętać, że także ona rozrasta się za pomocą kłączy i w dogodnym miejscu może szybko zwiększać zajmowaną powierzchnię. Posadzenie jej w koszu dla roślin wodnych ułatwia utrzymanie jej w wyznaczonych granicach.
Mięta polna
Mięta polna w naturze rośnie na rozległym obszarze Europy i Azji, także w Polsce. Tworzy pełzające kłącza oraz rozgałęzione pędy, które najczęściej osiągają kilkadziesiąt cm wysokości. Jej zielone, lekko owłosione liście wydzielają charakterystyczny miętowy aromat, natomiast drobne, jasnofioletowe kwiaty pojawiają się latem w skupieniach przy pędach.
W ogrodzie mięta polna najlepiej rośnie w wilgotnym, ale przepuszczalnym podłożu. Może być sadzona zarówno w słońcu, jak i w półcieniu. To dobry wybór do ogrodów utrzymanych w bardziej naturalistycznym stylu, a także na miejsca, w których gleba pozostaje przez dłuższy czas lekko wilgotna. Podobnie jak inne mięty rozrasta się przez kłącza, dlatego jej ekspansję warto kontrolować.
Mięta zielona
Mięta zielona, zwana też miętą kłosową, należy do najpopularniejszych gatunków uprawianych w ogrodach. Ma jasnozielone, ząbkowane, ostro zakończone liście i słodkawy, świeży aromat. Latem nad rośliną pojawiają się smukłe kwiatostany z drobnymi jasnofioletowymi kwiatami. Może osiągać około 1 m wysokości i w sprzyjających warunkach szeroko się rozrastać (warto zastosować bariery ograniczające). Jej zapach jest zazwyczaj łagodniejszy niż zapach mięty pieprzowej, dlatego jest chętnie wykorzystywana w kuchni. Pasuje do zimnych napojów, lemoniad, deserów i wielu potraw.
Mięta wonna
Mięta wonna, znana też jako mięta jabłkowa, to jeden z najbardziej charakterystycznych gatunków pod względem wyglądu liści. Są one szersze, miękkie i wyraźnie owłosione, przez co roślina ma nieco jaśniejszy, delikatniejszy wygląd niż mięta zielona. Jej aromat jest przyjemny, słodkawy i znacznie łagodniejszy od ostrego zapachu mięty pieprzowej. W sezonie pojawiają się również niewielkie kwiaty zebrane w kwiatostany, dzięki którym bylina może pełnić funkcję ozdobną.
Zobacz galerię zdjęć: Mysłakowice - tyrolska wioska i królewska rezydencja
15
