Jakie drzewa mogą rosnąć w sąsiedztwie obory i sterty obornika? [Porada eksperta]

2013-01-10 13:10

Tuż przy granicy mojej działki sąsiad ma dużą oborę i stertę obornika. Kilka lat temu posadziliśmy tam drzewa owocowe. Przez kilka lat jakoś rosły. Obecnie sąsiad zwiększył "obsadę obory" i sterta obornika wzrosła. Część drzew wypadła w zeszłym roku, w tym roku padła reszta... Najlepiej dają sobie radę pokrzywy, łopiany i trybule. Chcielibyśmy nasadzić drzewa, zrobić zieloną zasłonę dla obory. Teraz pytanie: jakie gatunki wytrzymają takie ,,super sąsiedztwo"?

Agnieszka Mike - Jeziorska
Radzi: Agnieszka Mike-Jeziorska

Jest absolwentką SGGW, wydziału Ogrodnictwa i Architektury Krajobrazu. Jej pasją są rośliny i obserwacja przyrody. Już na studiach zajmowała się zakładaniem i pielęgnacją ogrodów oraz florystyką. Popularyzacja ogrodnictwa i przekazywanie wiedzy ogrodniczej innym sprawia jej wielką satysfakcję. Tworzy też fotograficzne portrety roślin.

Niestety będzie bardzo trudno dobrać gatunki, które wytrzymałyby takie sąsiedztwo, tym bardziej, że z opisu wynika, że sterta obornika stale się powiększa, a sąsiad (świadomie lub nie) po prostu zatruwa środowisko. Odpowiednio przechowywany i stosowany obornik jest doskonałym nawozem organicznym, jednak bywa też uciążliwy. Głównie ze względu na nieprzyjemną woń oraz ilość, jaka jest codziennie wytwarzana, a nie od razu może być wykorzystana. Źle składowane pryzmy obornika stanowią zagrożenie dla gleby i wody. Przy dużym natężeniu produkcji zwierzęcej środowisko nie wytrzymuje tak dużej dawki azotanów i fosforanów zawartych w odchodach zwierzęcych. Może również dojść do skażenia wód gruntowych. Dlatego konieczne jest składowanie i przechowywanie obornika na płytach obornikowych, zbudowanych z betonu dobrej jakości klasy B20, a gnojowicy w specjalnych zbiornikach, umiejscowionych w pobliżu budynku inwentarskiego. Pozwoli to uniknąć przenikania szkodliwych substancji do wody. Przy obliczaniu powierzchni płyt obornikowych i pojemności zbiorników na gnojówkę i gnojowicę należy się zwrócić do służb doradztwa rolniczego. Konieczność budowy płyt obornikowych, zbiorników na gnojówkę i gnojowice określa ustawa o nawozach i nawożeniu z dnia 26 lipca 2000 r. (Dz.U. nr 89, poz. 991 z późn. zm.) Ustawa jest dostosowana do wymogów Unii Europejskiej. Od 2008 roku nawozy naturalne muszą być przechowywane na nieprzepuszczalnych płytach i w szczelnych zbiornikach, w przeciwnym razie, rolnik, który się do niej nie zastosuje – łamie prawo i może być pociągnięty do odpowiedzialności karnej. W Unii Europejskiej sprawy związane z zagospodarowaniem odchodów zwierzęcych reguluje Dyrektywa Rady (azotanowa) 91/676/EEC z 12 grudnia 1991 roku oraz Dyrektywa Rady 96/61/EEC z 24 września 1996 roku o zintegrowanym zapobieganiu i kontroli zanieczyszczeń (IPCC). Gnojownie oraz zbiorniki na gnojówkę i gnojowicę powinny być usytuowane w odpowiednich odległościach od m.in. budynków mieszkalnych i granicy sąsiedniej działki. Jest to ściśle określone Rozporządzeniem Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej (Dz.U. Nr 132/1997 poz. 887). Wymagane odległości przy lokalizacji płyt obornikowych oraz zbiorników na działce siedliskowej wynoszą: a) dla zbiorników zamkniętych (mierzone od pokryw i wylotów wentylacyjnych): - od otworów okiennych i drzwiowych pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi na działkach sąsiednich – 15 m, - od granicy działki sąsiedniej – 4 m, b) dla zbiorników otwartych o pojemności do 200 m³ oraz płyt obornikowych: - od otworów okiennych i drzwiowych pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi na działkach sąsiednich – 30 m, - od granicy działki sąsiedniej - 4 m, Dopuszcza się również sytuowanie zbiorników na płynne odchody zwierzęce w odległościach mniejszych niż podane, jedynie w przypadku, gdy przylegać one będą do tego samego rodzaju zbiorników na działce sąsiedniej. Odległości otwartych zbiorników na płynne odchody zwierzęce o pojemności większej niż 200 m³ od obiektów wymienionych poprzednio oraz od granicy działki sąsiedniej, określone są indywidualnie w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowaniu terenu w uzgodnieniu z powiatowym inspektorem sanitarnym.

Inne porady tego eksperta

Nasi Partnerzy polecają

Materiał Partnerski

Materiał sponsorowany

Czy artykuł był przydatny?
Przykro nam, że artykuł nie spełnił twoich oczekiwań.