Zimna ściana przy oknie albo pod parapetem. Co może być przyczyną?

Montaż okien i podokienników nie należy do skomplikowanych prac, ale wymaga doświadczenia, dokładności i użycia odpowiednich materiałów. Izolacyjność cieplna okien ze względu na ich konstrukcję i materiały jest zwykle znacznie niższa niż ścian. Nie wolno jednak dopuścić, by obniżoną izolacyjność miały także przylegające do okien fragmenty ścian. Jeśli stwierdzimy, że wnęki okienne, parapety, strefy pod parapetami oraz nadproża są zimniejsze od reszty ściany, może to wskazywać na błędy montażowe. Ich usunięcie wiąże się niestety często z koniecznością przeprowadzenia większego remontu.

Przemarzające nadproże

Materiały konstrukcyjne, z których wykonuje się nadproża, mają przeważnie wyższy współczynnik przewodzenia ciepła niż materiał muru wokół okna. Najczęściej są to belki żelbetowe lub nadproża wykonane z kształtek ceramicznych. Jeśli zaizoluje się je tym samym materiałem i warstwą o takiej samej grubości jak pozostałą część ściany, przenikalność cieplna tego fragmentu może być wyraźnie wyższa. Aby zrównoważyć tę różnicę, elementy te dociepla się materiałem o niższym współczynniku przewodzenia ciepła – najczęściej płytami PUR lub PIR. Ich grubość trzeba dobrać tak, aby izolacja była zlicowana z pozostałą powierzchnią ocieplenia. Podobne rozwiązanie stosuje się nie tylko przy nadprożach, lecz także w innych częściach ściany, w których użyto innego materiału niż w pozostałej części muru, np. przy wieńcu. Należy dążyć do tego, aby izolacyjność cieplna ściany była możliwie równomierna na całej jej powierzchni.

• Parapety zewnętrzne – błędy w montażu będą widoczne nie tylko na ścianach, ale i w kieszeni. Oto lista najczęstszych problemów

Zimne wnęki okienne

Otwór okienny jest większy od wymiarów ościeżnicy. Pozwala to na dokładne osadzenie, wypionowanie i wypoziomowanie ramy. Miejsce osadzenia okna na szerokości muru dobiera się do technologii, w jakiej wzniesiono ścianę. W przypadku ściany jednowarstwowej jest to środek wnęki. Przy ścianie dwuwarstwowej dawniej licowano ramę z murem, ale obecnie często wysuwa się ją poza jego lico, aby rama wchodziła kilka centymetrów w warstwę izolacji. W przypadku ściany trójwarstwowej ramę okna umieszcza się w warstwie izolacji cieplnej, mocując ją do warstwy nośnej ściany za pomocą wsporników, konsol lub specjalnych kotew.

Jeśli zamontuje się okno w nieodpowiednim miejscu lub źle zaizoluje szczelinę pomiędzy murem a ramą, powstanie mostek termiczny.

O ile miejsce montażu jest przeważnie dobrane prawidłowo, o tyle często dochodzi do błędów przy izolowaniu szczeliny. Musi ona zostać równomiernie wypełniona materiałem izolacyjnym na całej szerokości ramy okiennej, bez pustek powietrznych i miejscowego zmniejszenia grubości izolacji. Najpopularniejszym materiałem uszczelniającym jest pianka poliuretanowa, która po aplikacji zwiększa swoją objętość. Zbyt szybkie przesuwanie końcówki aplikatora może spowodować niedokładne wypełnienie szczeliny. Jeśli szczelina jest zbyt wąska, mogą wystąpić problemy z dokładną aplikacją pianki. Dlatego podczas montażu okien zarówno w nowym, jak i remontowanym domu ważne jest zapewnienie szczeliny o odpowiedniej szerokości. Błędem jest zarówno zbyt ciasne osadzenie ramy, jak i pozostawienie zbyt szerokiej szczeliny. Powinna ona mieć około 10–20 mm szerokości. Umożliwia to prawidłową aplikację pianki.

W przypadku równych murów lepszym rozwiązaniem może być zastosowanie do uszczelnienia ramy taśmy rozprężnej. Nakleja się ją na ramę okna, a ona z czasem rozpręża się do odpowiedniej grubości. Jej zastosowanie zapewnia równomierną warstwę izolacji w szczelinie na całej długości. Trzeba jednak dobrać taśmę do szerokości szczeliny, aby po rozprężeniu uzyskała właściwą grubość i gęstość.

Nie należy także zapominać o taśmie paroszczelnej od wewnątrz i paroprzepuszczalnej od zewnątrz, zakładanych na połączeniu okna z murem. Dzięki nim wilgoć z wnętrza domu nie przenika do izolacji, a ta, która się do niej dostanie, może odparować na zewnątrz. W przypadku odpowiednio dobranych wielofunkcyjnych taśm rozprężnych stosowanie dodatkowych taśm może nie być konieczne. Zawilgocenie izolacji w szczelinie wokół okna również sprzyja powstawaniu mostków cieplnych.

• Nowoczesne parapety zewnętrzne. Z czego zrobić najtańszy parapet? Jak zamontować parapet, by zapewnić szczelność?

Zimny parapet

Parapet zewnętrzny i wewnętrzny to newralgiczne elementy okna. W dolnej części okna, ze względu na montaż parapetów, pozostawia się w murze szerszą szczelinę. W tradycyjnym montażu przestrzeń pomiędzy murem a parapetami zewnętrznym i wewnętrznym wypełnia się pianką poliuretanową. Stosowano również listwy progowe (profile bazowe lub podokienne), szczególnie w przypadku okien PCW. Obecnie coraz częściej do uszczelnienia przestrzeni pod oknem i montażu parapetów wykorzystuje się kształtki podokienne wykonane z twardej pianki, na których opierają się parapety. Dobór takiej kształtki zależy od rodzaju i materiału parapetów. Tak zwany ciepły montaż podokienników zapewnia ciągłość izolacji na styku okna, parapetu i muru. Pozwala też uniknąć innego błędu montażowego, czyli zbyt głębokiego wsunięcia parapetu wewnętrznego pod ościeżnicę, co może prowadzić do wychładzania parapetu. Krawędź parapetu wewnętrznego od strony okna powinna być wsunięta pod ramę maksymalnie na głębokość 1,5 cm.

Oczywiście zarówno sposób montażu, jak i materiał izolacyjny muszą zapewniać szczelność. Miejscem najbardziej narażonym na przenikanie wody jest styk parapetu z ościeżnicą. Parapet zewnętrzny musi być zamontowany pod ościeżnicą, aby miejsce połączenia materiałów było osłonięte przed wodą spływającą po oknie.

Szczelne muszą być także wszystkie pozostałe połączenia parapetu zewnętrznego ze ścianami otworu okiennego. Nawet niewielka nieszczelność może spowodować przedostawanie się wody pod elewację i do warstwy izolacji, co prowadzi do uszkodzeń oraz pogorszenia izolacyjności cieplnej.