| muratordom.pl » Łazienka » Materiały wykończeniowe » Remont łazienki: odnawiamy podłogę i ściany

Remont łazienki: odnawiamy podłogę i ściany

Im więcej będziesz wiedział o tym, jak sobie poradzić z różnymi pracami, tym mniejsza szansa na to, że podczas remontu łazienki spotkają Cię jakieś przykre niespodzianki. Radzimy, na co zwrócić uwagę, odnawiając podłogę i ściany.

Autor: Marcin Czechowicz

Zgłoś swój remont i wygraj!

Jak się pozbyć starej glazury i terakoty?

Glazurę można skuć, używając młotkai stalowego przebijaka (mesla). Aby ułatwić sobie pracę, warto sięgnąć po młotowiertarkę pneumatyczną z funkcją kucia. Największy problem będzie stanowił gruz, który pozostanie po rozbiórce. Trzeba go zapakować w worki (najlepsze są ze sztucznej tkaniny, papierowe lub z grubej folii) i wywieźć na wysypisko. Mało kto ma do dyspozycji ciężarówkę, więc lepiej zamówić wywóz w firmie specjalizującej się w takich usługach. Podstawi ona na wskazane miejsce i o wskazanej porze ciężarówkę lub kontener na śmieci. Najlepiej zapłacić też za wyniesienie ciężkich worków. Ceny usługi są różne, więc warto przejrzeć ofertę, żeby nie przepłacić (na przykład w Krakowie za wywóz kontenera o pojemności 4 m3 zapłacimy mniej więcej 340 zł, w Warszawie za 5 m3 – około 400 zł).

Zobacz także:

Jak wyrównać i przygotować stare podłoże?

W łazienkach kwalifikujących się do remontu ściany i podłogi są niekiedy bardzo krzywe. Przed przystąpieniem do dalszego etapu prac trzeba je doprowadzić do takiegostanu, w którym podłoga będzie w miarę możliwości pozioma, ściany będą pionowe, nie będzie na nich żadnych nierówności, a kąty między płaszczyznami będą proste.

Ściany. W pierwszej kolejności należy z nich usunąć starą okładzinę z płytek lub inne materiały wykończeniowe (tapety, boazerie, farbę olejną itp.). Przed wyrównywaniem konieczne jest ustalenie za pomocąpionu i poziomnicy linii wyznaczających pion i poziom skorygowanej płaszczyzny ściany. Sznurem traserskim lub ołówkiem wytycza się linie, do których będzie się wyrównywać płaszczyznę. Metody wyrównania są dwie – naniesienie zaprawy podkładowej (albo tynku cementowego) lub ułożenie suchego tynku. Zaprawę, po rozrobieniu wodą, nakłada się na zagruntowane dzień wcześniej podłoże. Długą stalową łatą zbiera się nadmiar masy i wyrównuje powierzchnię. Jeśli zależy nam na czasie, możemy się zdecydować na tak zwany suchy tynk z wodoodpornych płyt gipsowo-kartonowych typu H2, płyt cementowo-włóknowych lub gipsowo-włóknowych. Można je przyklejać do ścian odpowiednio dobranymi zaprawamialbo – gdy nierówności są bardzo duże – przykręcać do stalowego rusztu wcześniej przymocowanegodo istniejącej murowanej ściany. Zwykle na drugi dzień powierzchnię można wykańczać płytkami lub farbą. Zaprawa lub tynk muszą wiązać kilka dni.

Podłogi. Pozbawione starej posadzki, oczyszczone i zagruntowane naj-łatwiej wyrównać cementową masą samopoziomującą. Po rozrobieniu wodą ma ona półpłynną konsystencję, więc nałożona na podłoże rozpływa się po nim, niwelując wszelkie nierówności, a po zastygnięciu tworzy idealnie poziomą, gładką powierzchnię. W ten sposób można jednak wyrównać tylko nieduże krzywizny – do 0,5-1 cm. Z większymi, od 2 do 5 cm, poradzi sobie tradycyjna zaprawa podkładowa, którą układa się podobnie jak zaprawę do wyrównywania ścian. W sprzedaży są też podkładowe masy renowacyjne, którymi można wyrównać podłogę bez usuwania starej posadzki z płytek. Pod płytki układane na podłodze z systemem grzewczym trzeba zrobić podkład ze specjalnej masy o wysokiej elastyczności.

Jak zrobić izolację przeciwwilgociową?

Przed położeniem okładziny miejsca najbardziej narażone na kontakt z wodą (wokół wanien, brodzików, umywalek oraz styk ścian z podłogą) warto pomalować płynną folią uszczelniającą (masą z żywic syntetycznych). Nanosi się ją wałkiem lub pędzlem na czystą i suchą powierzchnię (zwykle dwie warstwy, jedną prostopadle do drugiej).

Utworzona w ten sposób szczelna powłoka ma grubość około 2 mm i najpóźniej po 48 godzinach jest gotowa do przyklejania płytek. Uzupełnieniem płynnej folii są uszczelniające taśmy, które wkleja się w narożniki ścian i podłóg (między pierwszą i drugą warstwę folii). Wodoodporne podłoże da się uzyskać również z cementowej lub cementowo-polimerowej zaprawy o podwyższonych właściwościach hydroizolacyjnych.

Jak przykleić mozaikę, a jak duże płytki?

Rozmiar płytek decyduje o rodzaju zaprawy klejowej i spoinującej oraz o sposobie prowadzenia prac.

Płytki duże, o boku powyżej 50 cm, układa się najtrudniej, bo trzeba zadbać o to, aby klej szczelnie wypełnił całą przestrzeń pod nimi. Na ściany wybiera się mieszanki gęste, plastyczne, które nie spływają z pionowych powierzchni. Aby zapewnić maksymalną przyczepność, klej nanosi się i na podłoże, i na spodnią stronę mocowanej płytki. Łączna grubość warstwy nie powinna być mniejsza niż 5 mm. Przy ciężkich okładzinach klej powinien mieć tak zwane wysokie wiązanie początkowe sprawiające, że płytki od razu po przyłożeniu trzymają się i nie opadają pod wpływem własnego ciężaru. Na powierzchnie poziome zamiast gęstych zapraw można wybierać te o konsystencji półpłynnej, które rozlewają się po podłożu i już przy niewielkim przesunięciu płytki szczelnie wypełniają przestrzeń pod nią, eliminując ryzyko powstania pustek powietrznych.

Mozaiki przykleja się dowolnym klejem dopasowanym do danego typu okładziny (ceramiczna, szklana). Trzeba tylkozwrócić uwagę, czy nadaje się on do konkretnego podłoża – na przykład przeznaczony do powierzchni ogrzewanych powinien mieć wyższą elastyczność. Płytki mozaiki są bardzo małe, więc ryzyko wystąpienia pod nimi pustek powietrznych jest niewielkie. Wystarczy delikatnie je docisnąć i wypoziomować. Płytki mozaikowe (około 2,5 cm) są połączone w większe arkusze o boku około 30 cm, więc prace dość szybko się posuwają. Różnice między płytkami dużymi i najmniejszymi dotyczą też fugowania. Spoiny pełnią w okładzinie funkcję niwelatora naprężeń. Muszą być odpowiednio szerokie. Przyjmuje się, że im większe są elementy, tym silniej pracują i tym szersza powinna być fuga. Do płytek mozaiki wystarczą spoiny o szerokości 2 mm, a do płytek o boku 50 cm i większych musi to być już 7-15 mm. Ważne, aby kupić odpowiedni rodzaj zaprawy do fugowania – inne mieszanki są przeznaczone do spoin wąskich, inne do szerokich i nie wolno ich stosować zamiennie.

Czym wypełnić szczeliny między płytkami?

Większość mas spoinujących (fug) jest odporna na działanie wilgoci, więc do łazienek nie będą potrzebne żadne masy specjalistyczne. Wyjątkiem są podłogi z ogrzewaniem. Tu konieczne będzie użycie masy wysokoelastycznej zdolnej przetrwać naprężenia powstającepod wpływem zmian temperatury okładziny spowodowanych działaniem ogrzewania podłogowego.

Jakimi farbami malować ściany i sufit?

W łazienkach wykańcza się farbami sufity i fragmenty ścian, rzadziej całe ściany. Wielu producentów oferuje akrylowe farby specjalnie do łazienek. Mają one podwyższoną odporność na działanie wilgoci. W łazienkach dobrze sprawdzą się też farby lateksowe, poli- uretanowe, strukturalne lub rozpuszczalnikowe farby olejne. Są też systemy (tapeta z włókna szklanego i farba), którymi można wykańczać ściany w sąsiedztwie prysznica.

Jak budować ściankę instalacyjną?

W nowo projektowanych i aranżowanych łazienkach, zwłaszcza dużych, często stosowanym rozwiązaniem są ścianki instalacyjne – wolno stojące (tak zwane wyspy) – mocowane wyłącznie do podłogi lub dodatkowo do jednej ze ścian (prostopadle do niej). Umożliwiają one podział łazienki na strefy, na przykład kąpielową – z wanną i umywalką – i toaletową – z miską ustępową i bidetem. Do budowania takich ścianek wykorzystuje się stelaże instalacyjne. Umieszcza się je w profilu podłogowym, a następnie przymocowuje do podłoża śrubami i kołkami rozporowymi. Potem łączy ze słupkami szkieletu ściany i tak powstałą konstrukcję obudowuje płytami g-k. Grubość ścianki powinna umożliwiać ukrycie w niej elementów instalacji wodnej i podłączenie do kanalizacji.

Odległość między stelażami tworzącymiściankę instalacyjną nie powinna być większa niż 55 cm, ponieważ do słupków stelaży przymocowuje się płyty gipsowo-kartonowe. Jeśli musi być większa, między stelażami należy zamontować dodatkowe elementy, które będą stanowiły podporę dla płyt g-k użytych do zro-bienia obudowy.

Do budowy ścianek instalacyjnych doskonale nadaje się także system GIS. Jego podstawę stanowi uniwersalny profil stalowy o dużej wytrzymałości i sztywności łączony łatwymi w montażu elementami. W zbudowaną z profili GIS konstrukcję ścianki wmontowuje się spłuczki podtynkowe i elementy mocujące przybory sanitarne.

Tuznajdziesz
Porównaj
Przeczytaj dodatkowo:
Modna łazienka 2016. GALERIE najnowszych aranżacji

Modna łazienka to hasło, które dla każdego może znaczyć coś innego. Niektórzy przywiązują wagę...

Łazienka w drewnie – teak, iroko, a może fornir

Aranżację łazienki warto urozmaicić drewnem – deski podłogowe z iroko czy teaku lub fornir na ścianie...

Remont łazienki - poprawiamy instalacje w łazience

Odnowić starą glazurę czy położyć nową? Wanna czy kabina prysznicowa? Jak poprawić wentylację? To problemy, z...

Drewno w łazience. Jakie drewno na podłogi i...

Z drewna najczęściej wykonuje się w łazience podłogi, czasem okładziny ścienne. Które gatunki drewna...

Łazienkowe płytki ceramiczne: nowości w świecie...

W aranżacji łazienki płytki ceramiczne wysuwają się zazwyczaj na pierwszy plan. Ostatnio modne są płytki...

Efektowny i trwały blat łazienkowy: drewniany, a...

Nie każdy materiał zniesie warunki panujące w łazience - musi być odporny na wilgoć i wytrzymały. Blat...

Żaden utwór zamieszczony w serwisie nie może być powielany i rozpowszechniany lub dalej rozpowszechniany w jakikolwiek sposób (w tym także elektroniczny lub mechaniczny) na jakimkolwiek polu eksploatacji w jakiejkolwiek formie, włącznie z umieszczaniem w Internecie - bez pisemnej zgody ZPR Media S.A.. Jakiekolwiek użycie lub wykorzystanie utworów w całości lub w części z naruszeniem prawa tzn. bez zgody ZPR Media S.A. jest zabronione pod groźbą kary i może być ścigane prawnie.