Mogą być drewniane lub laminowane, pokryte ochronną warstwą lakieru, oleju albo melaminy. Różnice wyglądu i ceny pociągają za sobą odmienne reguły użytkowania, zabezpieczania czy wreszcie usuwania uszkodzeń. Elementarnym wymogiem – o którym, niestety, zapominają niektórzy posiadacze panelowych posadzek – jest dostosowanie rodzaju paneli do ich przeznaczenia. Zapoznanie się z informacjami producenta na temat ich eksploatacji jest niezwykle istotne przede wszystkim po to, by długo cieszyć się posadzką, ale także dlatego, by nie stracić prawa do gwarancji.
Wśród paneli – zarówno drewnianych, jak i laminowanych – są te gorszej jakości i „mercedesy”. Wprawdzie za lepszą jakość trzeba więcej zapłacić, ale należy to przeliczyć na kilkanaście albo nawet kilkadziesiąt lat dłuższej eksploatacji. Najlepiej widać to na przykładzie różnych okresów gwarancji udzielanych na panele – począwszy od kilku, poprzez 25, do nawet 100 lat. Przy czym powszechnym, ale mylnym, uproszczeniem jest uznawanie za najtrwalsze paneli drewnianych. Nawiasem mówiąc, najdłuższa gwarancja udzielana jest na jedne z paneli laminowanych.
Aby długo móc się cieszyć z paneli, koniecznie trzeba dostosować ich wytrzymałość do sposobu użytkowania zrobionej z nich posadzki. Żadne zabiegi pielęgnacyjne nie będą w stanie naprawić błędów wynikających z pominięcia tego kryterium. Wybierając panele do pokoju, kuchni, holu czy sypialni, należy przede wszystkim sprawdzić, jaką mają odporność na ścieranie. Do pomieszczeń mało eksploatowanych, takich jak sypialnie, nadają się panele mniej odporne na uszkodzenia, ale podłogi holu, pokoju dzieci czy stopni schodów nie można wyłożyć panelami z łatwo ścieralną wierzchnią warstwą. O odporności na uszkodzenia drewnianych paneli przesądza twardość drewna wierzchniej warstwy, która jest mierzona w skali Brinella (BHN). Oznacza się ją liczbą – im jest ona wyższa, tym twardsza podłoga.
Najtwardsze są panele z wierzchnią warstwą z drewna wenge, iroko, jatoba (twardość powyżej 4 BHN). W pomieszczeniach intensywnie eksploatowanych można też ułożyć panele z dębu, orzecha, jesionu, gruszy czy grabu (3-4 BHN). Najmniej odporne na uszkodzenia będą podłogi z paneli z wierzchnią warstwą z gatunków drzew iglastych: sosny, świerku i jodły (1,5-1,8 BHN).
Oczywiście istotny jest także rodzaj warstwy ochronnej – w pomieszczeniach często użytkowanych najlepiej układać panele zabezpieczone kilkoma warstwami lakieru utwardzonego promieniami UV. Stopień odporności na zużycie paneli laminowanych określa sześć przypisanych do nich klas – im wyższa klasa, tym lepiej. W pomieszczeniach mało eksploatowanych (sypialniach) sprawdzą się panele oznaczone klasą 21 AC1. W średnio eksploatowanych, na przykład w pokojach dziennych – panele klasy 22 AC2. DO najczęściej użytkowanych miejsc domów jednorodzinnych (hole, schody) przeznaczone są panele czterech wyższych klas (23 AC3, 31 AC3, 32 AC4, 33 AC5). Jednak najbardziej odporne na ścieranie będą panele oznaczone klasą 33 AC5 (mogą być układane nawet w sklepach).
Jakiej zaprawy użyć do budowy muru z kamienia łupkowego lub piaskowca. Mur miałby grubość około 8 cm?
