Najprostszy sposób na wykończenie skosów to pomalowanie ich farbą

Naturalność drewna dodaje poddaszom ciepła i uroku, lecz aby połać była ciepła, trzeba ją zaizolować wełną mineralną i osłonić okładziną z płyt

Jeśli całe poddasze ma być wykańczane na sucho, to najpierw montuje się płyty na skosach, a dopiero później na ścianach. Łatwiej w ten sposób równo je dociąć, poza tym styki są mniej narażone na pękanie, bo podlegają głównie ściskaniu, a nie rozrywaniu

Aby odblaskowa folia paroizolacyjna dobrze spełniała swoją funkcję, nie może stykać się z płytami

Mokre podkłady podłogowe czy tynki wydzielają mnóstwo wilgoci, dlatego okładzinę można przykręcać dopiero wtedy, gdy wyschną, żeby nie nasiąkała

Płyty przykręca się dłuższymi krawędziami równolegle do linii skosu, zachowując mijankowy układ krótszych spoin. Przy wnęce okiennej płyty najlepiej łączyć w połowie szerokości otworu, nie w jego narożniku

Nawet z pozoru czysta i estetyczna okładzina może być wykonana źle. Brak szczeliny dylatacyjnej między słupkiem a płytami w połączeniu z niedużym fragmentem płyty, którego krawędzie licują z krawędziami słupka, w krótkim czasie doprowadzi do powstania szpetnych spękań

Standardowe płyty gipsowo-kartonowe typu A są tanie i łatwe w obróbce, za to gipsowo-włóknowe mają większą odporność na ogień i wodę

W pokojach, w których łatwo o uszkodzenie skosu, lepiej wybierać płyty twarde, czyli gipsowo-kartonowe ogniochronne albo gipsowo-włóknowe

W miejscach o zwiększonej wilgotności okładzina nie może być nasiąkliwa, dlatego montuje się tam płyty gipsowo-włóknowe albo gipsowo-kartonowe zielone typu H2, które z wierzchu maluje się je farbą o zmniejszonej nasiąkliwości

W łazienkach fragment skosu przylegający do wanny lub prysznica, gdzie może na niego chlapać woda, można osłonić nienasiąkliwymi płytkami