Asymetryczna gruba rama wokół przeszklenia ściany szczytowej została tak ukształtowana, by wnętrze domu i część tarasu osłonić przed ostrym zachodnim słońcem

Kuchnia letnia ma formę rodem z... internetu. Budowana była sposobem gospodarczym: wymurowana, a potem wykończona drewnem modrzewia polskiego, analogicznie jak główna bryła domu. Z takiego samego drewna powstanie już wkrótce przewiewny carport

Od strony wjazdu drewniany trójkąt poddasza – przywołuje skojarzenia z archetypem domu. Górna kondygnacja nie tylko odcina się od parteru, lecz także stanowi funkcjonalne zadaszenie. Kompozycję tworzą wyraźnie zarysowane kształty prostych brył

W jurajskim pejzażu, do którego nawiązuje projekt ogrodu, pojawiają się zaskakujące elementy, choćby altanka, która grała w „Stuleciu winnych” (zaprojektowana przez Karinę Baran)

Części bryły odpowiadające kondygnacjom nie przenikały się ze sobą. Tu są zestawione jak klocki

Inwestorzy i architekci byli zgodni, by dom maksymalnie odsunąć od drogi i odwrócić życie w stronę pól i lasu

Przeszklone wnętrza stają się transparentne. Dzięki temu wprowadzane do nich wyraziste kolory i wzory nie przytłaczają, a ocieplają. Taka przestrzeń jest przyjazna dla ludzi i zwierząt (na zdjęciu zadowolony kot Anatol)

Wysokie przeszklenie doświetla dwukondygnacyjną strefę dzienną i sypialnię usytuowaną za wewnętrzną szybą, wprowadzając do wnętrza piękny widok

Większość rzeczy wprowadzanych do wnętrz była zbierana (dobierana) długo, w sposób nieprzypadkowy. Na przykład malowane kafle nad blatem w czystej kuchni

W strefie wejścia i w korytarzu na poddaszu pierwszoplanową rolę odgrywają obrazy (autorka Karina Baran od lewej „Upływ czasu”, „Wyobraźnia” i dwa kolejne pod wspólnym tytułem „Jak za dnia, tak za nocy”)

Inwestorzy chcieli mieć piękny widok z sypialni na poddaszu, stąd przeszklona sypialniana ściana pośrednio przekazująca widok z salonu