Tynk wewnętrzny jak tapeta
Tynki japońskie to rodzaj wykończenia ścian będący czymś pośrednim między tynkiem a tapetą. Często więc mówi się na nie tapety natryskowe. Są to mieszanki naturalnych składników – strzępków bawełny, jedwabiu, włókien mineralnych lub celulozowych. Stosuje się je na powłoki mineralne. Sprzedawane są najczęściej w postaci suchych mieszanek, do których trzeba dodać pigment koloryzujący i wodę. 1 kg mieszanki starcza na pokrycie 4 m2 ściany. Nanosi się je za pomocą specjalnych pistoletów natryskowych. Niektóre da się także nakładać tradycyjną pacą.
Zalety tynku japońskiego
Warstwa tynku japońskiego nie przekracza 2 cm. Pokryte nim ściany najczęściej wymagają pomalowania lakierem bezbarwnym, który zabezpieczy go przed wilgocią i nadmiernym wchłanianiem brudu. Nielakierowane tynki pozwalają ścianom „oddychać”, ale nadają się wyłącznie do suchych pomieszczeń.
Tynki japońskie dobrze maskują wszelkie nierówności ścian. Ich zaletą jest również to, że w każdej chwili można usunąć je ze ściany (na mokro). Co więcej, tynk taki da się ponownie rozrobić z wodą i nanieść na przykład w innym miejscu.
Konserwacja tynków japońskich nie jest skomplikowana. Tynki lakierowane można czyścić wilgotną ścierką. Z tych pozostawionych bez wykończenia brud usuwa się odkurzaczem z miękką szczotką. Miejsca, które się trwale zabrudziły lub zniszczyły, można ponownie pokryć warstwą tynku.
Dodatki do tynku
Wygląd tynków japońskich zależy od składników dekoracyjnych dodanych do mieszanki. Takie tynki nanosi się ręcznie i łatwo je usunąć z powierzchni ściany. Ostateczny wygląd tynku japońskiego zależy od składników dekoracyjnych dodanych do mieszanki – mogą to być różnego rodzaju błyszczyki lub spiralki.
