Płytki ceramiczne - wymagania jakościowe

Parametry, jakimi, zgodnie z ustalonymi normami, określa się płytki, to m.in.:

• odporność na ścieranie (PEI skala od 1-5),
• odporność na plamienie (klasa od 1-5, min. 3),
• wytrzymałość na szok termiczny,
• właściwości przeciwpoślizgowe (klasy od R9 do R13),
• nasiąkliwość wodna E podawana w procentach (dla płytek ściennych przyjmuje się średnio 10%, dla podłogowych E zawiera się między 3% i 6%),
• mrozoodporność (oznakowana płatkiem śniegu),
• wytrzymałość na zginanie (N/mm², dla ściennych min. 15, dla podłogowych min. 22)
• twardość (dawniej określana skalą Mosha od 1-10).

Parametry te "wskazują" na jakość płytek oraz na ich przeznaczenie.

Podział płytek z uwagi na:

Miejsce układania

• zewnętrzne i wewnętrzne - im mniejsza jest nasiąkliwość wodna płytek, tym lepsza ich mrozoodporność. Za mrozoodporne uważa się te płytki, których E nie przekracza 3 proc. Płytki gresowe (E mniejsze niż 0,5%) i podłogowe, których E waha się między 0,5% a 3%, można kłaść na zewnątrz. Pozostałe: ścienne i podłogowe nadają się tylko do pomieszczeń, gdzie temperatura jest wyższa od 0^oC;
• ścienne i podłogowe - na ściany można kłaść‚ wszystkie rodzaje płytek, zarówno typowo ścienne, jak i podłogowe, np. gresowe (maja wszechstronne zastosowanie). Na podłogi stosuje się tylko te płytki, które spełniają wymagania odporności na ścieranie i silne zabrudzenia, twardości powierzchni, wytrzymałości na zginanie.

Sposób formowania

• prasowane na sucho - formowane z granulatu o niskiej wilgotności, wypalane w wysokich temperaturach przez ok. 1 godz. Mają niższe wartości parametrów, ale zgodne z normami przedmiotowymi i budowlanymi;
• ciągnione - formowane z masy, wypalane w wysokich temperaturach przez ok. 30 godzin. Daje to płytkom bardzo wysokie parametry wytrzymałościowe i odpornościowe.

Rodzaj wykończenia

• szkliwione - płytki są bardzo odporne na zabrudzenia, ponieważ jednolita warstwa szkliwa na powierzchni nie absorbuje brudu. Łatwe do czyszczenia i konserwacji;
• nieszkliwione - to głównie gresy techniczne i polerowane. Mają mniejszą odporność na zabrudzenia, wiec zaleca się impregnaty do zabezpieczenia powierzchni. Gresy techniczne cechuje duża twardością

Co jest co?

• Glazura - płytki szkliwione. Ich nasiąkliwość wodna E powinna by‚ większa bądź równa 10%. Do wykładania ścian wewnątrz budynków, gdzie temperatura wynosi powyżej 0^oC.
• Terakota - płytki szkliwione, o nasiąkliwości wodnej - E większe niż 3%, ale mniejsze bądź równe 6%. Do wykładania ścian i podłóg wewnątrz budynków.
• Gresy (szkliwiony, nieszkliwiony, polerowany i satinato) - maja bardzo niską nasiąkliwość wodną, E jest mniejsze lub równe 0,5%, są więc mrozoodporne i mogą być stosowane na zewnątrz. Do wykładania ścian i podłóg. Tylko gresy polerowane, bardziej podatne na zarysowania i zabrudzenia, stosuje się jako elementy dekoracyjne, a przed użytkowaniem - impregnuje.
• Cotto - z gliny specjalnego gatunku. Płytki są porowate, nieszkliwione. W kolorach: brązu, czerwieni, oranżu. Powierzchnia płytki może być postarzona. Na podłogi.
• Klinkier - płytki robione metodą ciągnioną. Mają gładką, odporną na zabrudzenia powierzchnię i są mrozoodporne. Do wykończeń budynków, ogrodzeń.
• Bitech - materiał pośredni między terakotą a gresem porcelanowym, wypalany w temperaturze 1200^oC. Jest bardzo oporny na ścieranie i ma niezwykle dokładne wymiary (grubość i brzegi). Płytki w kolorach ziemi moga być ukladane i na podłodze, i na scianach.