Kamień na ścianie
Największą zaletą kamieni jest bogactwo kolorów, wzorów i faktur, które sprawia, że można je dopasować do stylistyki różnych pomieszczeń. Ściany obłożone kamieniem są trwałe, solidne i prezentują się niezwykle dostojnie.
Co mamy do wyboru
W domach jednorodzinnych najczęściej wykorzystuje się sześć rodzajów kamieni naturalnych: granit, marmur, piaskowiec, łupek, trawertyn i wapień. Występują one w postaci płytek formatowanych (o wielkości zazwyczaj nieprzekraczającej 60 x 60 cm i grubości od 0,5 do 1,5 cm) oraz dużych płyt ciętych na zamówienie (ich maksymalne wymiary to 250 x 150 cm, a grubość waha się od 0,5 do 3 cm). Granit. Ze względu na łatwość otrzymania dużych bloków, cięcia i polerowania oraz bogatą i piękną kolorystykę używany jest jako kamień budowlany i dekoracyjny. Jest niezwykle wytrzymały i trwały, dzięki czemu wykonane z niego elementy służą bardzo długo. Jest nienasiąkliwy, więc można go stosować w pomieszczeniach wilgotnych. W zależności od rodzaju może być drobno uziarniony lub gruboziarnisty.
Marmur. Z powodu licznych domieszek mineralnych ma różne barwy i wzory. Jest mniej odporny niż granit – ściera się, matowieje, mogą się na nim pojawiać drobne rysy.
Piaskowiec. Składa się z ziaren piasku sklejonych lepiszczem. Zaraz po wydobyciu jest miękki i łatwy w obróbce, po wyschnięciu twardnieje. W budownictwie jest stosowany jako materiał konstrukcyjny lub zdobniczy. Z czasem pokrywa się szarą matową patyną. Jest porowaty i nasiąkliwy.
Łupek. Ma migoczącą powierzchnię z powodu zawartości dużej ilości kryształków miki i krzemionki. Łatwo rozszczepia się na płytki.Może być szlifowany i polerowany. Jest nienasiąkliwy i odporny na ścieranie.
Trawertyn. Jest skałą zwięzłą, odmianą martwicy wapiennej, która osadza się z zimnych wód źródlanych. Jest bardzo porowaty. Pory można wypełniać żywicą, przezroczystym silikonem lub masą kamieniarską. Trawertyn można polerować.
Wapień. Ze względu na spore możliwości obróbki powierzchni (szlifowanie, polerowanie) może być stosowany we wnętrzach o różnej stylistyce. W zależności od złoża może mieć bogaty rysunek struktur mineralnych lub jednolity kolor, być zbity albo miękki (lekki). Miękkie wapienie są nasiąkliwe – pod wpływem wody matowieją i tracą kolor.