Panele laminowane

Warstwa wierzchnia (dekoracyjna) paneli to laminat lub papier z nadrukowanym wzorem wzmocniony warstwą Overlay. Jest ona pokryta warstwą żywicy melaminowej, która chroni laminat przed działaniem wody i zabezpiecza przed ścieraniem.
Rdzeń panelu tworzy płyta HDF, MDF lub płyta wiórowa grubości 7-8 mm. Jeśli rdzeń jest z płyty wiórowej, to paneli nie można układać w kuchni i łazience. W tych pomieszczeniach można stosować panele z rdzeniem z płyty HDF o podwyższonej odporności na wodę.
Warstwa spodnia wykonana jest najczęściej z melaminy. Zabezpiecza ona panele przed wilgocią i zapewnia im stabilność kształtu.
Panele laminowane mają określoną klasę ścieralności, oznaczaną symbolami od AC 1 do AC 4 (im wyższa liczba, tym lepsza odporność na ścieranie). Na przykład do pomieszczeń intensywnie użytkowanych (holl, kuchnia) należy wybierać panele klasy AC 3 i AC 4.

Robimy podłogę z paneli

Paneli nie przykleja się, nie przybija ani nie przykręca do podłoża. Łączy się jedynie ich krawędzie. Są panele z wpustem i wypustem (przystosowane są do łączenia na klej) oraz panele z profilem zatrzaskowym (ich krawędzie są tak ukształtowane, by można je było łączyć bezklejowo, na zatrzask).
Posadzki z paneli laminowanych są bardzo akustyczne, w zetknięciu z butami na twardej podeszwie lub pazurami psich łap wydają nieprzyjemne dla ucha stuknięcia. Można tę wadę nieco skorygować, układając jako podkład matę eliminującą hałas (najpopularniejsze są maty poliuretanowe lub maty z zaimpregnowanego włókna drzewnego); niektóre firmy oferują panele z wbudowanym systemem tłumiącym kroki.
Podłogi z paneli laminowanych nie są odnawialne. Nie można ich cyklinować ani lakierować.