Prawie same zalety
Okładziny korkowe nie mają wielu wad. Właściwie, eksperci wymieniają tylko dwie. Po pierwsze, przy ich montażu na podłodze za pomocą kleju wodorozcieńczalnego, płyty korkowe trzeba dociskać specjalnymi walcami, aby nie odkleiły się od podłoża. Po drugie – układając korek na ścianach, w ich narożnikach lepiej zamontować listwy maskujące – inaczej krawędzie płyt mogą się ukruszyć.
Poza tym, korek ma już same zalety.
Najważniejsze z nich, to:
- trwałość – korkowe okładziny starzeją się bardzo wolno. Nie utleniają się szybko ani pod wpływem działania powietrza, ani promieniowania słonecznego (UV).
- odporność na atak grzybów, pleśni i innych mikroorganizmów.
- odporność na wilgoć – odpowiednio zaimpregnowany korek może być stosowany nawet w wilgotnych pomieszczeniach, np. kuchniach i łazienkach.
- izolacja akustyczna – wyłożenie podłogi płytami korkowymi o grubości 4 mm redukuje hałas o 19-21 dB, zaś okładzina ścienna o grubości 3 mm – o około 18 dB (rozmowa dwóch osób słyszana z odległości metra ma głośność około 60 dB).
- izolacja cieplna – zdolności ocieplające korka można porównać z tymi, jakie mają styropian i wełna mineralna. Charakteryzuje się też, tak zwanym „ciepłem własnym” – po prostu jest ciepły w dotyku.
- elastyczność i sprężystość – odkształcenia i odgniecenia spowodowane np. naciskiem nóżek mebli czy upadkiem ciężkich przedmiotów są nietrwałe. Jeśli nie zostanie uszkodzona struktura korka, szybko wraca on do pierwotnego kształtu.
- łatwość czyszczenia – korek ma własności antystatyczne, więc nie przyciąga łatwo kurzu. Dlatego też jest dobrym materiałem do mieszkań alergików.
- bezpieczeństwo przeciwpożarowe – pali się trudno i powoli, tylko przy dużym dostępie tlenu.
Podłoga – cicha i ciepła
Korkowe podłogi również występują w dwóch rodzajach: jako płyty do przyklejania na wylewkach samopoziomujących oraz jako panele do montażu tzw. podłóg pływających (czyli nie przyklejanych do podłoża).
Dekoracyjne ściany
Do okładania ścian służą dwa rodzaje korkowych okładzin: płyty ścienne oraz tapety.
Te pierwsze wykonane są z dwóch warstw: podkładowej, tzw. aglomeratu, czyli drobno mielonego korka i wierzchniej – z grubego korka dekoracyjnego.
Tapety robi się naklejając na papierowy podkład cienką warstwę korka.
