Do parkietów z drewna drzew liściastych polecane są lakiery elastyczne - niepękające podczas pracy drewna, na przykład poliuretanowe, uretanowe, uretanowo-alkidowe. Są jednak wyjątki od tej reguły - na tak zwane kwaśne drewno (zawierające kwasy i garbniki), na przykład dębu, nie należy bezpośrednio nanosić lakierów poliuretanowych, ponieważ przyciemniają one parkiet.
Do gatunków drewna silnie pracujących, takich jak buk, nie są zalecane lakiery wodne bez wcześniejszego zastosowania odpowiednich podkładów, które nie sklejają brzegów lamelek drewna i nie pękają podczas jego pracy.
Do parkietów z drewna drzew iglastych poleca się lakiery alkidowe, uretanowe, uretanowo-alkidowe. Przed lakierowaniem parkiet należy przemyć acetonem lub benzyną, aby usunąć żywicę, a następnie podkładem dostosowanym do lakieru wypełnić miejsca, w których wcześniej były torebki żywiczne.
Na parkiety z drewna egzotycznego przed lakierowaniem należy położyć specjalny podkład neutralizujący olejki eteryczne. Potem można je lakierować dowolnym lakierem.
Są gatunki drewna, na przykład lapacho (ipe) i iroko, zawierające inhibitory spowalniające działanie utwardzaczy zawartych w lakierach. Chcąc polakierować takie drewno, należy najpierw użyć podkładu odcinającego do tak zwanych trudnych gatunków drewna, a następnie zastosować lakier zalecany przez producenta do określonego gatunku. Dzięki temu unikniemy przykrych niespodzianek - na przykład najbardziej tłuste drewno afrykańskie lapacho pod wpływem lakieru może zmienić kolor z zielonego na czerwony.
Wraz z wejściem Polski do Unii Europejskiej zmieniły się przepisy dotyczące dokumentów certyfikowanych dopuszczających lakiery podłogowe do obrotu i stosowania w budownictwie. Od 1 maja 2004 roku, tak jak to jest w UE, lakiery do drewna i lakiery do parkietu nie są wyrobami budowlanymi. Nie ma więc konieczności uzyskiwania na te produkty na przykład aprobat technicznych wydawanych przez ITB czy atestu PZH. Również atest higieniczny nie jest w tej chwili wymagany przy wprowadzaniu lakieru do sprzedaży. Zastąpił go inny dokument - SDS (Safety Data Sheet) - wystawiany przez producenta i załączany w katalogach wraz z kartą techniczną produktu zawierającą wszystkie ważne informacje. Lakiery muszą spełniać wymogi Ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów z 12 grudnia 2003 roku. Katalogi z całym zbiorem opisów technicznych powinny być dostępne w punktach sprzedaży. Przed kupieniem lakieru warto zapoznać się z jego dokładną charakterystyką. Coraz częściej takie informacje są również udostępniane na stronach internetowych producentów lakierów. Informacje o aprobatach technicznych można znaleźć na stronie Instytutu Techniki Budowlanej.