Łatwe prasowanie

Jeszcze nie tak dawno wyznacznikiem dobrego żelazka był jego ciężar – im większy, tym lepiej prasowało. Na szczęście minęły czasy zmęczonych dłoni i przypalonych ubrań. Współczesne urządzenia są ekonomiczne, lekkie, wygodne w pracy i estetyczne. Emitują parę ułatwiającą prasowanie i szybko się nagrzewają (ma na to wpływ moc urządzenia), dzięki czemu oszczędzają naszą energię i czas.

We wszystkich żelazkach jest regulator temperatury (termostat), najczęściej pokrętło z zaznaczonymi poziomami temperatury i parowania. Rozwiązania graficzne umieszczane na regulatorze dotyczące tej samej funkcji bywają jednak różne, np. kropki, cyfry, nazwy tkanin, chmurki. Są też modele z termostatem elektronicznym. Temperaturę, której wysokość pojawia się na wyświetlaczu, zmienia się przyciskami „+” bądź „–”. Większość urządzeń ma wyłącznik bezpieczeństwa. Jeśli przez pewien czas (różny dla różnych modeli) nie prasujemy, żelazko samo się wyłącza.

Ważne elementy żelazka:

• Stopa. Odpowiednio ukształtowana i idealnie gładka.
• Zbiornik na wodę. Jego pojemność bywa różna 250–400 ml. Im większa, tym rzadziej trzeba dolewać wodę w trakcie prasowania.
• Uderzenia pary. Żelazka wyrzucają od 30 g pary na minutę, mają też dodatkowe tzw. mocne uderzenia (np. 100 g/min). Siłę parowania reguluje się zazwyczaj pokrętłem.
• Spryskiwacz. Uruchamia się go przyciskiem. Pozwala zmoczyć najbardziej pogniecione miejsca, co znacznie ułatwia prasowanie.
• Ochrona przed wapiennym osadem. System antywapienny to może być np. specjalna płytka, zmieniająca odczyn wody, co rozbija tworzący się osad. Dzięki czemu można używać zwykłej wody z kranu.
• Zabezpieczenie przed kapaniem. Gdy ustawimy niską temperaturę, woda nie skrapla się i nie kapie.
• Prasowanie w pionie. Umożliwia prasowanie rzeczy wiszących.
• Wyposażenie dodatkowe:
  • dozownik na wodę – ułatwia wlewanie wody do większości żelazek
  • nakładka na stopę – zabezpiecza tkaniny delikatne oraz zapobiega nabłyszczaniu tkanin ciemnych
  • funkcja samooczyszczania – po uruchomieniu jej powstały w kanalikach osad się rozpuszcza.