
Przystosowanie obiektu budowlanego do pełnienia odmiennej funkcji od tej, dla której został zaprojektowany i zbudowany lub do eksploatacji w nowych warunkach (wynikających np. ze zmiany przepisów).
1) Zorganizowana wymiana powietrza, zachodząca w sposób naturalny (wentylacja naturalna) wskutek działania wiatru oraz ciśnienia grawitacyjnego, przy ewentualnym wykorzystaniu odpowiednio ukształtowanych i regulowanych otworów lub kanałów wentylacji naturalnej w przegrodach budowlanych.
2) Napowietrzanie (nasycanie powietrzem), czyli wprowadzanie powietrza do obiektu, instalacji.
Elektrolityczne wytwarzanie na powierzchni przedmiotów z metalu (głównie aluminium) lub stopów (głównie aluminium i magnezu) cienkiej powłoki tlenków tych metali. Taka powłoka chroni metal przed korozją i zwiększa jego odporność na ścieranie, można ją również barwić.
Niskie pomieszczenie mieszkalne lub użytkowe wydzielone z górnej części kondygnacji (głównie parteru).
Dyscyplina nauki i sztuki organizująca i kształtująca przestrzeń zewnętrzną (np. forma budynku, ukształtowanie zieleni, itp.) i wewnętrzną (np. aranżacja wnętrz) w sposób niezbędny dla zaspokojenia materialnych i duchowych potrzeb człowieka. W znaczeniu potocznym, architektura to forma obiektu budowlanego.
Ogólne określenie zaworów czerpalnych, baterii, zaworów i kurków odcinających, regulacyjnych, bezpieczeństwa, itp., a także wyposażenie rurociągów w różnego typu instalacjach sanitarnych i przemysłowych.
Usuwanie w higieniczny sposób nieczystości płynnych z danego terenu.