Inaczej urządza się ogród na obszernej działce, a inaczej malutki, miejski, wtłoczony między ściany sąsiednich domów.
W dużym ogrodzie najlepiej jest sadzić rośliny w luźnych, malowniczych grupach, wykorzystując jako główne jego elementy drzewa i krzewy. Byliny, które z reguły wymagają sporo pielęgnacji, powinny stanowić tylko uzupełnienie kompozycji.
Duży ogród powinien tworzyć układ dynamiczny, zmieniający się wraz z porami roku i kolejnymi latami wzrostu roślin. Warto zaakceptować pewien nieład – trawę przerastającą gdzieniegdzie ścieżki i nawierzchnie, koniczynę i inne „chwasty” pojawiające się na trawniku czy dzikie rośliny wyrastające w rogach działki. Lepiej porzucić marzenia o równiutkiej, krótko przyciętej murawie – wymaga pieczołowitej pielęgnacji, m.in. systematycznego nawadniania i częstego (dwa razy w tygodniu) koszenia.
Jeśli ogród jest wystarczająco duży, warto podzielić go na mniejsze, kameralne części, znajdując miejsce na plac zabaw dla dzieci, niewielkie boisko, minisad z kilkoma krzewami i drzewami owocowymi (nic tak nie smakuje jak owoce prosto z działki) oraz – koniecznie – odosobnione miejsce na część gospodarczą.
Większość domów buduje się dziś na niewielkich działkach. Standardem jest więc kameralny ogródek. Często osłonięty ogrodzeniem, tworzy salon na świeżym powietrzu, którego najważniejszą częścią jest miejsce do odpoczynku.
Mały ogród tworzy układ statyczny, w którym nie ma miejsca na nieokiełznany wzrost roślin. Oglądany z bliska – zawsze powinien być wypielęgnowany i dopracowany w detalach.
Układ roślin i elementów małej architektury musi być prosty i czytelny, ponieważ zbyt duże ich nagromadzenie sprawi wrażenie chaosu.
Mały ogród można nieco powiększyć optycznie, usypując z ziemi wzniesienia wzdłuż ogrodzeń i sadząc z tyłu wyższe, a z przodu niższe rośliny. Jeśli jest wystarczająco dużo miejsca, przestrzeń działki warto podzielić kępami roślin, tak aby nie było widać wszystkich jej końców, bo to również da złudzenie, że jest większa.
Szczególnym przypadkiem jest malutki ogród miejski. Ograniczony ścianami budynków lub ogrodzenia, nie większy niż pokój, tworzy patio, którego większa część jest wybrukowana. Rośliny sadzone są tylko po bokach lub w donicach, które można przestawiać, tworząc wciąż nowe kompozycje.
Rekompensatą za brak miejsca na duże rośliny jest to, że w takim zacisznym, osłoniętym od wiatru i ogrzanym ścianami budynku ogrodzie można uprawiać delikatne gatunki i odmiany roślin, które w normalnych warunkach przemarzają zimą.
