Spośród kamieni najchętniej stosowane są: granity, marmury, piaskowce i trawertyny. Kamienie mają różne nazwy, często związane z miejscem wydobycia i właściwości zależne od miejsca pochodzenia. Wybierając kamień, trzeba więc pytać o jego skład i właściwości fizykochemiczne.
Na podłogę polecane są przede wszystkim granity i twarde piaskowce – mało ścieralne oraz nienasiąkliwe. Granit nie wchłania tłuszczów, jest odporny na uderzenia, pochłania promieniowanie słoneczne, doskonale przewodzi oraz akumuluje ciepło, będzie więc dobrym materiałem na ogrzewanie podłogowe.
Marmur naturalny zalicza się natomiast do kamieni średnio twardych i trwałych, lecz o wysokiej nasiąkliwości. To powoduje, że może się zaplamić np. kawą, herbatą i sokami. Na posadzki nadaje się tylko odpowiednio zabezpieczony.
Z kolei trawertyn to materiał trudny do utrzymania w czystości z powodu porowatej struktury. Zaleca się stosowanie trawertynu żywicowanego (naturalne otwory kamienia są wypełnione żywicą), bo jest mniej podatny na zaplamienie i wnikanie wody oraz brudu.
Zamiast naturalnych kamieni wybrać można płytki z konglomeratu kamienia. Polecane są zwłaszcza konglomeraty granitowo-kwarcowe. Mają naturalny wygląd, są odporne na zaplamienia i uszkodzenia mechaniczne. Konglomeraty wymagają jednak takiej samej pielęgnacji jak kamienie naturalne.
Zobacz także:
Kamienie są cięte na płyty i płytki (kwadratowe, prostokątne lub wielokątne) o krawędziach od 15 do 100 cm. Mogą też być cięte na życzenie inwestora, ale im większe, tym droższe, płacimy też za odpadki. Najpiękniej wyglądają duże kamienne płyty, bo wtedy widać rysunek i kolor materiału.
Kamienie muszą być zaimpregnowane preparatem właściwym dla składu chemicznego, a polerowane (np. granit) także preparatami antypoślizgowymi.
Mam zamiar kupić domek fiński do remontu. W jaki sposób mogę ocieplić jego poddasze?
