Naturalne - z drewna

Ważna jest też stabilność drewna. To o wysokiej stabilności jest bardziej odporne na wilgoć i zmiany temperatury, dzięki czemu mniej się kurczy i rozsycha. Blaty kuchenne można więc robić z drewna bukowego, dębowego, a także z wielu gatunków drewna egzotycznego (mahoniu, ipe, iroko).
Ostatnio popularne są blaty z drewna klejonego. Proces klejenia likwiduje naturalne naprężenia włókien, co zapobiega wypaczaniu i pękaniu drewna. Jest więc ono trwalsze, nie rozsycha się i nie paczy tak jak drewno lite. Do kuchni rustykalnych wybieramy blaty z drewna litego z nierównym usłojeniem, sękami, do kuchni nowoczesnych - z drewna klejonego - najlepiej z wyraźnym rysunkiem elementów klejonych.

Zalety:

• drewno jest łatwe w obróbce, dlatego można z niego uzyskać dowolne kształty blatów;
• niezależnie od wykończenia blaty drewniane mają naturalny wygląd;
• można je wielokrotnie odnawiać – drewno zaolejowane wystarczy przetrzeć papierem ściernym, a następnie ponownie pokryć warstwą oleju;
• drewno jest ciepłe w dotyku.

Wady:

• są mało odporne na wysokie temperatury – drewno jest palne, a gorące naczynia mogą pozostawić trwałe ślady i przebarwienia;
• blaty drewniane są nieodporne na plamienie, dlatego trzeba je zabezpieczyć. Z lakierowanej powierzchni drewna z czasem lakier może schodzić, jest też mniej odporne na wysoką temperaturę. Drewno olejowane jest bardziej odporne na wysoką temperaturę niż drewno lakierowane, ale ciemnieje;
• na blacie z miękkiego drewna lepiej nie kroić nożem, ponieważ ślady będą ciemniały i gniły.