Nowocześniejszym rozwiązaniem są urządzenia typu split – niezasłaniające okna i znacznie cichsze. Parownik umieszcza się w nich w tak zwanej jednostce wewnętrznej, instalowanej w pomieszczeniu, a sprężarkę, skraplacz i zawór rozprężny – w jednostce zewnętrznej, montowanej na zewnątrz domu.
Jednostki wewnętrzne są dostępne w kilku wersjach:
- ściennej,
- podsufitowej,
- kasetonowej,
- kanałowej,
- stojącej.
Wybór zależy od preferencji inwestora i wystroju wnętrza. Najczęściej kupowane są jednostki wewnętrzne ścienne i podsufitowe, a do pomieszczeń ze stropem podwieszanym – kasetonowe lub kanałowe.
Do klimatyzowania więcej niż jednego pomieszczenia można wybrać tak zwany system multi-split, w którym jedna jednostka zewnętrzna obsługuje kilka jednostek wewnętrznych.
Klimatyzator przenośny
Klimatyzatory przenośne to takie, które w zależności od potrzeb można przenosić z jednego pomieszczenia do drugiego. Mogą być monoblokowe lub typu split. Muszą stać w pomieszczeniu, w którym można otwierać okno. Do ochładzania skraplacza wykorzystywane jest powietrze zewnętrzne pobierane za pomocą rury wystawionej za otwarte okno. Ogrzane powietrze jest usuwane drugą rurą.
Klimatyzatory przenośne pracują głośno i mają niewielką moc chłodzącą.
Klimatyzator stacjonarny
Starszym typem urządzeń stacjonarnych są klimatyzatory kompaktowe okienne, w których cały obieg chłodniczy jest zamknięty w jednej obudowie. Montuje się je w oknie, które trzeba w tym celu przerobić. Po zainstalowaniu klimatyzatora zmniejsza się powierzchnia szyby. Dodatkową wadą jest głośna praca urządzenia.