Kiedy ogrzewanie nadmuchowe się opłaca?

Systemy ogrzewania nadmuchowego dotarły do nas z Ameryki, gdzie od wielu lat są najpopularniejszym sposobem ogrzewania domów jednorodzinnych, zwykle szkieletowych.

Trzeba bardzo uważać, aby nie zainwestować sporych pieniędzy w coś, co kusi swą oryginalnością i pomysłowością, ale nie jest wystarczająco sprawdzone w naszych warunkach. Pamiętajmy, że w Ameryce nie buduje się tak jak u nas na kilka pokoleń, a klimat jest w wielu rejonach inny niż w Polsce.

Zalety ogrzewanie powietrznego

• W ramach jednego systemu ogrzewania nadmuchowego można zapewnić jednocześnie skuteczne ogrzewanie i komfortową wentylację z filtracją i nawilżaniem powietrza. Jest jedna „wspólna” instalacja, czyli jedna inwestycja. Można w prosty sposób rozszerzyć jej funkcje o chłodzenie, uzyskując w ten sposób pełną klimatyzację pomieszczeń przez cały rok.
• Ogrzewanie powietrzne ma małą bezwładność, dzięki czemu jego wydajność bardzo szybko dostosowuje się do aktualnego zapotrzebowania na ciepło. Oznacza to, że ciepło dostarczane jest tylko wtedy, kiedy jest rzeczywiście potrzebne, a to pozwala na znaczne – do 30% – oszczędności energii w stosunku do tradycyjnych (wodnych) systemów ogrzewania.
• System można zimą wyłączyć na dłuższy czas bez obawy, że zamarznie. Takie postępowanie z wodnymi systemami grzewczymi nie jest możliwe.
• Nie ma ryzyka zalania pomieszczeń wodą w przypadku rozszczelnienia instalacji.
• Instalacje ogrzewania powietrznego są trwalsze niż wodnego. Nie grożą im kamień kotłowy i korozja.
• Elementy instalacji przekazujące ciepło do pomieszczeń (kratki nawiewne) nie zajmują miejsca i nie szpecą (tę zaletę ma także ogrzewanie wodne płaszczyznowe – podłogowe lub ścienne).

Wady systemu nadmuchowego

• Przekazywanie ciepła na drodze promieniowania jest bardziej naturalne – w ten sposób ogrzewają nas słońce i ogień. Dlatego ogrzewanie wykorzystujące zjawisko promieniowania (grzejnikowe, podłogowe, ścienne) jest odczuwane przez człowieka jako przyjemniejsze i bardziej dla niego korzystne.
• W pomieszczeniach z ogrzewaniem powietrznym komfort cieplny jest osiągany przy niekorzystnej ze względów higienicznych temperaturze, wyższej niż w przypadku ogrzewania przez promieniowanie. Wynika to z dwóch faktów.
  Po pierwsze – im większa jest prędkość powietrza, tym większa jest jego siła chłodząca. Z dwóch strumieni powietrza o tej samej temperaturze jako zimniejszy będzie odczuwany ten, który będzie omywał ludzkie ciało z większą prędkością, dlatego trzeba go podgrzać do odpowiednio wyższej temperatury.
  Po drugie – promieniowanie podczerwone (występujące w systemach ogrzewania przez promieniowanie) przetwarza się w ciepło w chwili, gdy pada na osobę bądź przedmiot i je nagrzewa; człowiek ogrzany w ten sposób odniesie wrażenie komfortu cieplnego mimo niższej temperatury otaczającego powietrza.
• Ze względu na wyższą (z założenia) temperaturę powietrza w pomieszczeniach z ogrzewaniem powietrznym straty ciepła przez przenikanie przez przegrody są wyższe niż w pomieszczeniach ogrzewanych przez promieniowanie. Dlatego przegrody muszą mieć bardzo dobrą izolacyjność.
• Intensywne ruchy powietrza powodują unoszenie się i przemieszczanie kurzu i pyłu.
• Systemy ogrzewania powietrznego pracują głośniej niż wodnego.
• Kanały ogrzewania nadmuchowego zajmują znacznie więcej miejsca niż rury ogrzewania wodnego. Trzeba wygospodarować na nie więcej miejsca w ścianach i stropach, aby je ukryć.
• Pomieszczenia ogrzewane powietrzem szybko wychładzają się w razie ewentualnej awarii wentylatorów lub przerwy w dostawie prądu (podłogi, ściany i meble nie nagrzewają się, bo nie ma zjawiska promieniowania).