Podobnie jak w instalacjach c.o. typu zamkniętego, równieżw w instalacji c.w.u. pojawia się problem niekontrolowanego wzrostu ciśnienia wody, który mógłby doprowadzić do katastrofy. Aby nie dopuścić do niepożądanego wzrostu ciśnienia, należy ograniczyć wzrost temperatury wody.
W kominku zasilanym paliwem stałym szybkie i automatyczne rozpalanie oraz gaszenie płomienia jest niewykonalne. Wymyślono jednak sposób na automatyczną regulację temperatury wody podgrzewanej w kotłach na paliwa stałe, czyli także w kominkach z płaszczem wodnym. Jest to dodatkowy wymiennik chłodzenia awaryjnego montowany wewnątrz wodnego wymiennika ciepła. Doprowadza się do niego zimną wodę z wodociągu lub ze studni. Kiedy temperatura wody grzewczej wzrasta ponad 95°C, zawór termostatyczny otwiera dopływ zimnej wody do wymiennika, co powoduje obniżenie temperatury w instalacji.
Sterowanie pracą instalacji z kominkiem z płaszczem wodnym
Wydajność zwykłych wkładów kominkowych reguluje się najczęściej, sterując ilością powietrza dopływającego do komory paleniska lub otwierając i zamykając szyber (ruchomą klapę umieszczoną na wylocie spalin). Zmniejszenie dopływu powietrza, podobnie jak zredukowanie siły ciągu kominowego spowodowane przymknięciem szybra, skutkuje wolniejszym paleniem się drewna. Taka regulacja wymaga dużego zaangażowania ze strony użytkownika. Trudno ją uznać za wygodną i nowoczesną.
W kominkach z płaszczem wodnym regulacja może być wygodniejsza i zarazem bardziej dokładna. Niektóre mają elektroniczne sterowniki kontrolujące ich pracę i umożliwiające regulację temperatury wody w instalacji. Sterują one pracą pompy obiegowej, a w kominkach z mechanicznym nawiewem powietrza do paleniska także pracą wentylatora nawiewnego. Umożliwia to automatyczne sterowanie procesem spalania, jak w nowoczesnych kotłach na paliwa stałe. Nie ma wówczas potrzeby ręcznej regulacji za pomocą szybra.
