Po co jest zasobnik?

Domy najczęściej ogrzewa się za pomocą kotłów. Zwykle służą one wtedy także do przygotowania ciepłej wody. Po to, by użytkownik zawsze mógł jej mieć pod dostatkiem i o odpowiedniej temperaturze, potrzebny jest zasobnik. Dobry zasobnik powinien zapewnić:

• wystarczającą ilość ciepłej wody w jednostce czasu (strumień). Ilość ta zależy od liczby i rodzaju jednocześnie używanych przyborów sanitarnych. Największy wydatek wody w jednostce czasu ma miejsce podczas napełniania wanny;
• właściwą i stałą temperaturę wody. Szczególnie ważne jest to podczas kąpieli pod natryskiem, ale i w innych sytuacjach, na przykład w czasie zmywania naczyń;
• krótki czas oczekiwania na ciepłą wodę – możliwe po podłączeniu cyrkulacji.

Czteroosobowa rodzina (taką uznaje się za przeciętną w Polsce) zwykle pobiera ciepłą wodę minimum 12 razy dziennie. Jeśli za każdym razem oczekiwanie na wodę o odpowiedniej temperaturze potrwa zaledwie 30 sekund, w ciągu doby do kanalizacji przeleje się bezużytecznie około 50 litrów wody. W skali roku będzie to ponad 18 tys. litrów wody, czyli zawartość 150 dużych wanien. Trzeba będzie za nią zapłacić podwójnie: raz za wodę, drugi – za ścieki. Nic więc dziwnego, że chcielibyśmy, aby woda była ciepła natychmiast po odkręceniu kranu.

Miejsce na zasobnik

Zasobnik instaluje się zazwyczaj w pobliżu źródła ciepła (kotła). Trzeba przy tym uwzględnić jego masę. Podłoga, strop lub ściana (jeśli jest na niej zawieszony) musi wytrzymać jego obciążenie wraz z wodą.

Koszty podgrzewania ciepłej wody stanowią średnio do 25% kosztów ogrzewania. Zastosowanie zasobnika do przygotowania ciepłej wody zwiększa opłaty i jest dodatkowo obarczone tak zwanymi stratami postojowymi. Urządzenie czeka nagrzane gotowe do pracy i mimo bardzo dobrej izolacji oddaje ciepło do otoczenia.
Z dodatkowymi opłatami należy się liczyć również w związku z zastosowaniem cyrkulacji. To także straty ciepła na ciągłe utrzymywanie ciepłej wody w rurach (krążenie wody między punktem poboru a zasobnikiem). Zaleca się stosowanie pomp cyrkulacyjnych sterowanych zegarem i wyłączanie ich w razie dłuższych przerw w korzystaniu z ciepłej wody.
Od niedawna dostępne są również pompy cyrkulacyjne uruchamiane na życzenie użytkownika. Za pomocą przełącznika zamontowanego w łazience pompę włącza się na przykład na pięć minut przed kąpielą.
Większość producentów urządzeń grzewczych oferuje regulatory umożliwiające czasowe sterowanie zasobnikiem i pompą cyrkulacyjną w celu zminimalizowania strat ciepła.
Zasobniki zwykle zapewniają dużo większy komfort korzystania z ciepłej wody niż urządzenia przepływowe. Koszty eksploatacji kotła o mniejszej mocy (dobranego na potrzeby centralnego ogrzewania) kompensują większe wydatki, jakie trzeba ponieść przy zakupie.

Eksploatacja. Ze względu na intensywne odkładanie się kamienia kotłowego po przekroczeniu temperatury 54°C zaleca się ustawianie temperatury wody w zasobniku poniżej tej wartości. W przeciwieństwie do urządzeń podgrzewających wodę przepływowo zasobniki są bardziej odporne na odkładający się kamień. Nie wpływa on również znacząco na ich parametry techniczne.
Układ składający się z zasobnika oraz instalacji ciepłej wody i cyrkulacji sprzyja rozwojowi bakterii. Zwłaszcza w czasie dłuższych przerw w korzystaniu z ciepłej wody. Dlatego konieczna jest tak zwana dezynfekcja termiczna. Polega ona na okresowym podgrzewaniu wody w zasobniku do temperatury wyższej niż 60°C przez co najmniej godzinę. W tym czasie pompa cyrkulacyjna musi być włączona.
Z tego samego powodu zaleca się również stosowanie przepływowych naczyń kompensacyjnych.

Serwis. Serwisowanie zasobników polega na corocznym sprawdzeniu anody magnezowej i jej ewentualnej wymianie. Zależnie od jakości wody i intensywności użytkowania zasobnika może się okazać, że po kilku latach z zasobnika trzeba usunąć kamień.