Właściciele działek położonych na terenach nieskanalizowanych problem odprowadzania ścieków muszą rozwiązać we własnym zakresie.
Do wyboru mają dwie możliwości – odprowadzać ścieki do szamba lub do przydomowej oczyszczalni.
Pierwsze rozwiązanie, choć tańsze inwestycyjnie, wymaga ponoszenia kosztów przez całe lata użytkowania i jest to wydatek comiesięczny.
W przydomową oczyszczalnię trzeba wprawdzie jednorazowo zainwestować kilka tysięcy złotych, ale eksploatacja kosztuje niewiele. Ścieki są oczyszczane na miejscu ich powstawania i w stopniu, który umożliwia ich odprowadzenie do odbiorników naturalnych (gruntu czy wód powierzchniowych). Może więc warto?
Dla każdego coś odpowiedniego
Oczyszczanie ścieków bytowo-gospodarczych zawsze jest procesem kilkustopniowym. Pierwszy stopień oczyszczania odbywa się w osadniku gnilnym (zwanym też wstępnym).
Kolejne – na drenażu rozsączającym, filtrze piaskowym, żwirowo-piaskowym lub glebowo-korzeniowym, na złożu hydroponicznym, biologicznym albo w bioreaktorze z osadem czynnym.
Wybór rodzaju oczyszczalni zależy od:
- wielkości działki i jej ukształtowania – czy jest na tyle duża, aby ułożyć drenaż i zapewnić wymagane odległości od studni, granicy działki, budynku;
- poziomu wód gruntowych;
- rodzaju gruntu na działce – może być dobrze lub słabo przepuszczalny;
- możliwości odprowadzania oczyszczonych ścieków (do gruntu, rowu melioracyjnego, rzeki etc.).
O wielkości oczyszczalni decyduje przewidywana liczba użytkowników, czyli ilość ścieków, jaka ma do niej dopływać. Określa ją tak zwana przepustowość (w m³/dobę) lub liczba mieszkańców równoważnych.
Ważna jest również głębokość wylotu instalacji kanalizacyjnej z budynku. Od niej zależy, czy ścieki można odprowadzać grawitacyjnie, czy trzeba zainstalować przepompownię. Pewne sposoby indywidualnego oczyszczania ścieków są bardziej, inne mniej odpowiednie – wszystko zależy od warunków panujących na działce.
Możliwe są jeszcze inne rozwiązania, które zależą od możliwości finansowych inwestora.
