Elementy systemu domowej instalacji kanalizacyjnej
Najbardziej widoczne dla użytkownika są przybory sanitarne (umywalki, zlewozmywaki, miska ustępowa itp.), z których zbierane są ścieki. Następnie, przewodami kanalizacji wewnętrznej zwanej też instalacją wewnętrzną, ścieki odprowadzane są do sieci zewnętrznej, a na terenach nieskanalizowanych - do przydomowej oczyszczalni ścieków lub szczelnego zbiornika, z którego wywożone są okresowo wozami asenizacyjnymi.
Sieć wewnętrzna składa się z:
- podejść kanalizacyjnych - odcinków rur łączących przybory sanitarne z pionami,
- pionów kanalizacyjnych - zwanych inaczej przewodami spustowymi, czyli odcinków rur łączących podejścia kanalizacyjne na wszystkich kondygnacjach z poziomymi przewodami kanalizacyjnymi,
- poziomów kanalizacyjnych - czyli przewodów odpływowych odprowadzających ścieki z pionów do sieci lub zbiornika.
Do systemu należą również wszelkiego rodzaju urządzenia pomocnicze, takie jak: syfony, rewizje, wywiewki wentylacyjne, a także wpusty podłogowe, piwniczne i podwórzowe.
Wszystkie połączenia powinny być poprowadzone możliwie najkrótszą drogą.
Materiały
Instalacja kanalizacyjna w domu jednorodzinnym może być wykonana z różnych materiałów, ale zawsze rury i połączenia powinny być szczelne i odporne na korozję.
Obecnie materiałami najczęściej stosowanymi w wewnętrznych instalacjach kanalizacyjnych są tworzywa sztuczne. Kolejnym materiałem, z którego wykonuje się elementy instalacji kanalizacyjnej jest żeliwo. Rury i kształtki żeliwne są używane przeważnie do wykonania przewodów odpływowych, a także - choć w budownictwie jednorodzinnym bardzo rzadko - pionów kanalizacyjnych. Produkowane są rury kielichowe lub z wewnętrzną wykładziną cementową (grubości 3-5 mm) oraz rury łączone na specjalny zatrzask. W rurach żeliwnych nowej generacji zastosowano specjalne powłoki zabezpieczające powierzchnie zewnętrzne i wewnętrzne przed uszkodzeniami mechanicznymi.
Rury i kształtki żeliwne są stosowane rzadko. Powód jest prosty - żeliwo jest ciężkie i kruche. Średnice rur wynoszą 5-20 cm, a długości 15-200 cm.
Średnice przewodów
W budownictwie jednorodzinnym najczęściej stosowane są przewody średnicy: 5; 7,5; 10 oraz 15 cm. Średnica taka (według norm podawana w metrach) dla przewodów żeliwnych, kamionkowych i betonowych oznacza średnicę nominalną, a dla przewodów z tworzyw sztucznych średnicę zewnętrzną.
Co warto wiedzieć przed ułożeniem kanalizacji?
Przewodów instalacji kanalizacyjnej nie można prowadzić nad przewodami gazowymi ani elektrycznymi.
Montując rury z tworzyw sztucznych, powinno uwzględnić się ich wydłużenia liniowe pod wpływem wzrostu temperatury. Gdy rury z tworzyw łączy się na kielich z uszczelkami, przyjmuje się, że takie połączenie kompensuje wydłużenie liniowe do 10 mm na 1 m.
Instalację układaną na zewnątrz oraz w pomieszczeniach nieogrzewanych trzeba odpowiednio zabezpieczyć przed przemarzaniem i przegrzewaniem. Temperatura nie powinna być niższa niż 5°C i wyższa niż 45°C.
Nie wolno montować poziomych rur kanalizacyjnych bezpośrednio na twardym, nieelastycznym podłożu, na przykład na betonowej wylewce.
Jeśli instalacja kanalizacyjna ma dobrze działać, pamiętaj aby:
- rury i połączenia były szczelne;
- materiał instalacji był odporny na korozję;
- rury zostały ułożone zgodnie z zaleceniami producenta;
- wykonawca instalacji odpowiednio zamocował rury do ścian;
- piony były pionowe, ale poziomy koniecznie ułożone z zachowaniem odpowiednich spadków.
