Orientacyjnie przyjmuje się, że w domu powstaje 10% mniej ścieków niż wody, którą się w nim zużywa (te 10% to woda, która zostanie wypita, rozleje się lub wyparuje), czyli od ponad 100 do ponad 140 l na dobę na osobę. Gdzie można je odprowadzać?
Odprowadzenie ścieków do kanalizacji centralnej
Kanalizacja miejska to najprostszy i najwygodniejszy sposób na odprowadzenie ścieków. Dostępny nie dla wszystkich ze względu na niedostatecznie rozbudowaną sieć kanalizacyjną. Większość wsi i małych miejscowości w Polsce nie ma kanalizacji. Problemy z przyłączeniem do sieci zaczynają się już nawet na obrzeżach dużych miast. Z drugiej strony, gdy w pobliżu działki istnieje sieć kanalizacyjna, właściciele nieruchomości muszą z niej korzystać. Taki wymóg zostanie im postawiony przez starostwo w warunkach zabudowy, o które będą musieli wystąpić, chcąc wybudować dom.
Ścieki odprowadzane do kanalizacji lokalnej
Kanalizacja lokalna, to taka do której odprowadzane są ścieki z kilku-kilkunastu gospodarstw domowych. Ścieki z takiej kanalizacji, są kierowane do osiedlowych oczyszczalni, tam unieszkodliwiane i dopiero wtedy wprowadzane do gruntu lub cieku wodnego. Koszty inwestycyjne budowy takiej oczyszczalni i jej późniejszego użytkowania oraz okresowej konserwacji urządzeń podzielone między grupę użytkowników są mniej dotkliwe niż budowa, a później korzystanie z oczyszczalni indywidualnej przeznaczonej dla pojedynczego gospodarstwa domowego.
Przydomowa oczyszczalnia ścików
Dla jednego domu można wybudować oczyszczalnię podobną jak dla grupy gospodarstw domowych, tyle że mniejszą. Perspektywa niewielkich kosztów eksploatacyjnych nie zawsze jest jednak wystarczającym argumentem za wyborem przydomowej oczyszczalni ścieków. Indywidualnych inwestorów często zniechęcają wyższe niż w przypadku budowy szamba koszty inwestycyjne. Przeszkodą dla tego sposobu zagospodarowania ścieków często są także warunki gruntowe i brak zgody lokalnych wydziałów ochrony środowiska na odprowadzanie oczyszczonych ścieków do gruntu lub zbiornika (cieku) wodnego.
Szambo, kiedy nie ma kanalizacji i nie można wybudować oczyszczalni
W nieskanalizowanej okolicy bezodpływowy zbiornik na ścieki, czyli szambo, to najpopularniejszy sposób zagospodarowania ścieków, a często jedyny możliwy. Zbiornik musi być okresowo opróżniany. Ścieki są z niego wywożone do punktów zlewowych. Szambo musi być całkowicie szczelne, aby nie doszło do wycieku nieczystości i w konsekwencji zanieczyszczenia wód gruntowych.
