Modernizacja instalacji elektrycznej. A może inteligentna instalacja?

Wybór systemów inteligentnych instalacji jest bardzo bogaty. Na świecie urządzenia tego typu produkuje ponad 100 firm, przy czym większość z nich w standardzie określonym jako EIB (European Installation Bus).

Stosowanie jednolitego standardu ma tę zaletę, że w jednej instalacji można montować urządzenia różnych firm. Obecnie korzysta się z kilku standardów inteligentnych instalacji elektrycznych. Spośród nich najbardziej popularny jest Instabus EIB, ale już wypierają go systemy pracujące w zdecydowanie tańszym standardzie, na przykład Lon Works. Ciągły postęp techniczny w branży elektrycznej oraz pokrewnych – elektronice, telekomunikacji, automatyce – sprawia, że wciąż powstają nowe, a dotychczasowe są rozszerzane.

Czytaj więcej na temat modernizacji instalacji elektrycznej

Wyposażenie domu w inteligentne instalacje to nie tylko – jak twierdzą sceptycy – moda, ale przede wszystkim:

• możliwość uzyskiwania oszczędności energii zarówno elektrycznej, jak i cieplnej dzięki dopasowaniu ich parametrów do aktualnych potrzeb; podobną, ale mniej wygodną, bo „rozproszoną” możliwość daje stosowanie indywidualnych programatorów;
• możliwość sterowania zintegrowanego wieloma urządzeniami lub parametrami, na przykład opuszczanie żaluzji i jednoczesne włączanie światła z chwilą zapadnięcia zmroku;
• odporność na awarie dzięki prostemu i przejrzystemu systemowi;
• możliwość stałego monitorowania stanu instalacji i jej parametrów;
• łatwość realizacji indywidualnych wymagań użytkowników dzięki możliwości selektywnego programowania parametrów;
• elastyczność systemu umożliwiająca jego dowolną rozbudowę bez zmiany magistrali sterującej;
• możliwość włączania dowolnego odbiornika lub ich grupy z dowolnego miejsca będź z kilku miejsc, również spoza obrębu posesji.

W systemach EIB każdy element jest wyposażony w mikroprocesor i stanowi jednostkę autonomiczną równorzędną w stosunku do pozostałych. Magistralę łączącą poszczególne elementy tworzy ekranowany kabel dwuparowy z żyłami 0,8 mm², przy czym wykorzystywana jest jedna para przewodów, a pozostała stanowi rezerwę. Przewód magistralny i przyłączonedo niego urządzenia są zasilane napięciem 24 V DC (DC – Direct Current – prąd stały), to znaczy napięciem bezpiecznym typu SELV (Safety Extra Low Voltage).

Aparaty przyłączone do magistrali dzielą się na elementy wysyłające impulsy sterujące i elementy wykonujące otrzymane polecenia. Każdy z nich może być zaprogramowany indywidualnie przy użyciu komputera klasy PC. Urządzenia wykonawcze (aktory) odbierają sygnały wysyłane przez sensory, przetwarzają otrzymane rozkazy i wykonują określone czynności (na przykład łączenie lub ściemnianie). W miarę rozwoju systemów EIB przyciski sterownicze były udoskonalane. Obecnie produkowane mają po kilka klawiszy i mogą wykonywać wiele funkcji. Osadza się je w puszkach podtynkowych. Mogą być dodatkowo wyposażone w wyświetlacz.