Energia elektryczna jest potrzebna w każdym domu, niekoniecznie do celów grzewczych, więc jej koszty mogą zainteresować każdego. Są one niestety coraz wyższe.
Najtańszymi paliwami pozostają drewno i węgiel, ale i ich ceny stale rosną. Od dawna bardzo atrakcyjnym paliwem jest u nas gaz ziemny. Nie jest najdroższy, choć ogrzewanie nim kosztuje więcej niż węglem czy drewnem. Za to kotły na gaz są zdecydowanie praktyczniejsze niż te na paliwa stałe, bo nie wymagają obsługi, zajmują mniej miejsca i nie brudzą, i co bardzo ważne, emitują mniej szkodliwych substancji do atmosfery. Alternatywą dla gazu ziemnego są gaz płynny i olej opałowy wybierane przez inwestorów, którzy nie chcą lub nie mogą się zajmować obsługą kotła na węgiel czy drewno, a nie mają dostępu do gazu ziemnego. Niestety, ogrzewanie nimi jest niemal tak drogie jak grzejnikami elektrycznymi.
Jeśli dom jest ogrzewany grzejnikami elektrycznymi, to koszty ogrzewania są niestety stosunkowo wysokie. Od 1 lipca 2007 roku możemy dowolnie wybierać sprzedawcę energii elektrycznej. Jesteśmy za to związani ze spółką dystrybucyjną działającą na terenie, na którym chcemy korzystać z prądu. A zatem możemy wybrać firmę, która ma najniższą cenę energii, ale nie mamy wpływu na koszty jej przesyłu i dystrybucji.
Dokonując zmiany, odbiorca rozwiązuje umowę kompleksową łączącą go z dotychczasowym sprzedawcą i zawiera:
W Polsce są cztery wielkie holdingi elektroenergetyczne należące do skarbu państwa: Enea, Energa, Polska Grupa Energetyczna, Tauron Polska Energia, dwie prywatne spółki należące do międzynarodowych koncernów: RWE Stoen i Vattenfall, oraz niezależne firmy zajmujące się obrotem energią. Funkcjonują też Operator Systemu Przesyłowego, który jest operatorem całego systemu elektroenergetycznego, oraz Operatorzy Systemów Dystrybucyjnych zarządzający siecią dystrybucyjną. Odbiorców pobierających energię elektryczną na potrzeby gospodarstw domowych kwalifikuje się do grup taryfowych G. Najczęściej korzysta się z taryfy G11 (całodobowej) albo G12 (dwustrefowej), w której wyróżnia się dwie strefy czasowe, koszty energii w każdej strefie są inne. Okres pierwszej strefy z wyższymi opłatami (tak zwanej dziennej) to zwykle godziny 6-13 i 15-22, pozostałe godziny to druga strefa (nocna). Poszczególni operatorzy mogą ustalać inne sposoby rozliczania, na przykład stosując niższe stawki także w soboty i w niedziele. Wówczas w oznaczeniu taryfy znajdują się dodatkowe litery, na przykład G12w, G12NW.
Na cenę energii elektrycznej dla gospodarstwa domowego składają się:
Obliczenie kosztów pobieranej energii elektrycznej jest nieco skomplikowane. Należy je przeprowadzić w sposób opisany poniżej. Zmienną część należności obliczamy, sumując cenę energii elektrycznej, stawkę systemową (jakościową) i składnik zmienny stawki sieciowej (wszystkie w zł/kWh), a otrzymany wynik mnożymy przez liczbę pobranych kilowatogodzin wskazanych przez licznik. Stałą część należności obliczamy, sumując stawkę opłaty abonamentowej, składnika stałego stawki sieciowej oraz stawki opłaty przejściowej (w zł/miesiąc), a sumę mnożymy przez liczbę miesięcy między kolejnymi odczytami licznika. Na koniec sumujemy część zmienną i stałą, otrzymując kwotę do zapłaty za okres między kolejnymi odczytami licznika. Pamiętajmy, że w cennikach zwykle są podane kwoty netto. Żeby uwzględnić VAT, trzeba pomnożyć wynik przez 1,22.
Odbiorcy są tu kwalifikowani do poszczególnych grup taryfowych w zależności od umownej ilości kupowanego paliwa. Korzystający z gazu ziemnego wysokometanowego typu E (dawniej GZ-50) znajdą się w grupie:
Ogrzewający gazem domy jednorodzinne kwalifikują się najczęściej do grupy W-3, przy niewielkim zapotrzebowaniu na ciepło - do W-2.
Mam problem z ciepłą wodą. Kocioł się nie odpala. Jest to dwufunkcujny kocioł gazowy Vaillant turbo.
