Większość sprzętów użytkowanych w kuchni, zarówno tych ustawionych na stałe, jak i przenośnych, jest przystosowana fabrycznie do zasilania z gniazda wtykowego. Wyjątek stanowią kuchnie indukcyjne pobierające moc kilku kilowatów i z reguły przyłączane na stałe do instalacji elektrycznej. Połączenie to wykonuje się w puszce.
Do zasilania gniazd wtykowych oraz do odbiorników zasilanych na stałe należy poprowadzić osobne obwody elektryczne. Instalacja elektryczna podzielona na obwody będzie bardziej niezawodna. Uszkodzenie jednego obwodu i konieczność jego naprawy nie spowodują wyłączenia z użytkowania pozostałych.
Im mniej gniazd wtykowych (a więc i odbiorników) jest zasilanych z jednego obwodu elektrycznego, tym instalacja elektryczna jest mniej zawodna. Z obwodu przeznaczonego do zasilania przenośnych odbiorników (mikser, robot, młynek do kawy itp.) nie powinno być zasilanych więcej niż pięć jednofazowych gniazd wtykowych.
Odbiorniki o mocy większej niż 2 kW (np. elektryczny przepływowy podgrzewacz wody) wymagają zasilania z osobnego obwodu. Oddzielny obwód powinny też mieć:
Wykonanie dodatkowych obwodów będzie się wiązało z koniecznością zainstalowania dodatkowych zabezpieczeń na tablicy bezpiecznikowej, bo każdy obwód musi mieć własne zabezpieczenie nadmiarowoprądowe. Grupę obwodów elektrycznych trzeba też wyposażyć w zabezpieczenie różnicowoprądowe na prąd różnicowy 30 mA.
Obwody jednofazowe na napięcie 230 V wykonuje się jako trzyżyłowe, a trójfazowe (230/400 V) jako pięciożyłowe. Żyły przewodów powinny być miedziane. W obwodach oświetleniowych używa się przewodów o przekroju 1,5 mm², w zwykłych obwodach gniazd wtyczkowych – 2,5 mm². Do zasilania odbiorników dużej mocy przewody zasilające trzeba dobrać indywidualnie.
Przewody w obwodach jednofazowych można ułożyć bezpośrednio na ścianie przed otynkowaniem, stosując płaskie trzydrutowe przewody wtynkowe, lub w rurkach instalacyjnych z tworzywa sztucznego (peszele), stosując przewody pojedyncze. Odcinki instalacji montowane pod płytami gipsowo-kartonowymi układanymi na stropie muszą być zawsze prowadzone w rurkach. Płaskie przewody po otynkowaniu ścian będą niewidoczne – tynk pokryje je bez problemu. Jeśli użyje się rurek instalacyjnych, trzeba zrobić w ścianie bruzdy, tak aby przynajmniej częściowo zagłębić w nich rurki. Inaczej nie da się ich pokryć tynkiem o normalnej grubości. Do rurek wciąga się przewody jednodrutowe w izolacji z tworzywa sztucznego.
W instalacji podtynkowej należy zamontować puszki podtynkowe, w zależności od potrzeb – okrągłe, kwadratowe lub prostokątne, gniazda wtykowe dwubiegunowe – zawsze ze stykiem ochronnym (pojedyncze i podwójne) – oraz łączniki jedno- i dwubiegunowe.
Mam problem z ciepłą wodą. Kocioł się nie odpala. Jest to dwufunkcujny kocioł gazowy Vaillant turbo.
