Szambo - przyłącze czy część instalacji

Na tle obowiązujących przepisów prawa, szczególnie:

- przepisów ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzeniu ścieków (tekst jedn. Dz. U. z 2006 r., nr 123, poz. 858 – dalej jako u. z. z.. w.), jak również

- rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 16 sierpnia 1999 r., w sprawie warunków technicznych użytkowania budynków mieszkalnych (Dz. U., nr 74, poz. 836), pojawiło się wiele wątpliwości odnośnie statusu prawnego, charakteru i definicji przyłączy (zwłaszcza kanalizacyjnych). Chodzi o odcinki instalacji łączących wewnętrzną instalację w nieruchomości z istniejącą siecią przedsiębiorstw wodociągowo-kanalizacyjnych. Problemy te dotknęły przede wszystkim osoby, które sfinansowały z własnych środków te przyłącza oraz dokonały przyłączenia wewnętrznych urządzeń kanalizacyjnych do sieci.

Zgodnie z interpretacją wspomnianego wcześniej przepisu, dokonanego przez Ministerstwo Infrastruktury, jak również zgodnie ze stanowiskiem Sądu Najwyższego za przyłącze kanalizacyjne, o którym mowa w art. 2 pkt 5 u. z. z. w. uznawać będziemy odcinek przewodu położony pomiędzy granicą nieruchomości gruntowej a budynkiem podmiotu, który do sieci jest przyłączany (budynek podmiotu przyłączanego). Stąd też być może wypływa interpretacja banku. Natomiast przyłączem będzie coś, co w następnym odcinku będzie podłączone do sieci wodno-kanalizacyjnej. Zatem jeśli szambo znajduje się na terenie Pana posiadłości i osobiście Pan dba, by ktoś je opróżniał to nie powinno być mowy o nazywaniu go przyłączem, gdyż stanowi ono koniec instalacji, a nie jej fragment, który jest podłączany do sieci.