Konstrukcję tych ścianek działowych stanowią ruszty drewniane lub stalowe, zbudowane ze słupków, podwalin i oczepów. Do rusztu mocuje się najczęściej płyty gipsowo-kartonowe, rzadziej – płyty drewnopochodne (pilśniowe, wiórowe, sklejkę lub listwy boazeryjne). Płyty gipsowo-kartonowe montuje się po obu stronach rusztu, a przestrzeń między nimi wypełnia się zazwyczaj wełną mineralną lub szklaną. Jeśli ściana ma stać w łazience, trzeba zastosować płyty wodoodporne, a jeśli ma być przegrodą ogniową – płyty ognioodporne lub podwójną warstwę płyt zwykłych. Bezpośrednio do płyt gipsowo-kartonowych można mocować przedmioty do 30 kg. Cięższe wymagają wykonania dodatkowej konstrukcji wsporczej.
Zalety ścianek działowych z płyt g-k:
- mają dobrą izolacyjność akustyczną (gdy są wypełnione wełną mineralną lub szklaną),
- łatwo się je montuje i demontuje,
- łatwo się je kształtuje: mogą być zakrzywione, pod skosem lub ażurowe,
- można w nich ukryć instalacje,
- są lekkie, ważą 20-50 kg/m2.
Wady ścianek działowych z płyt g-k:
- wymagają specjalnych konstrukcji wsporczych do zawieszania cięższych elementów wyposażenia.
Zalety ścian wykończonych płytami gipsowo-kartonowymi - ściany ze specjalnymi płytami ognioodpornymi lub podwójną warstwą płyt zwykłych są ogniochronne.
Dzięki temu, że gips „oddycha”, czyli wchłania nadmiar wilgoci z powietrza i oddaje ją, gdy robi się za sucho, w pomieszczeniach z takimi ścianami powstaje korzystny mikroklimat.