| muratordom.pl » Budowa » Przed budową » Budowa domu z betonu komórkowego

Budowa domu z betonu komórkowego

Beton komórkowy pozwala na realizacje nawet najśmielszych wizji architektów, konstruktorów i inwestorów. Nie stawia bowiem praktycznie żadnych ograniczeń. Zobacz, jak powinny być zaprojektowane mury, by budowa domu przebiegała szybko.

Rozmiary, kompatybilność poszczególnych elementów z betonu komórkowego oraz bogata oferta produktów uzupełniających pomyślane są nie tylko tak, aby projektant mógł łatwo zrealizować swoją koncepcję budynku, ale również żeby wykonawca dostał do rąk klarowną i wykluczającą dowolność technologię. Architekci otrzymują od producentów betonu komórkowego zeszyty techniczne, a czasem również oprogramowanie i biblioteki rysunków (biblioteki CAD), wspomagające ich w pracy. Umożliwiają one takie rozrysowanie elementów budynku, aby wszystko zgadzało się co do bloczka. Wszelkie produkty uzupełniające w postaci płytek, kształtek nadprożowych, bloczków uzupełniających służą temu, aby wykonawcy mogli budować szybciej i bez ryzyka popełnienia błędu. Zwalnia ich to poza tym z konieczności samodzielnego szukania różnych rozwiązań i patentów, które niekoniecznie muszą być trafione. Zobaczmy więc, jakie możliwości daje beton komórkowy przy projektowaniu poszczególnych elementów budynku.

Ściany jednowarstwowe

To nowoczesne rozwiązanie eliminujące potrzebę stosowania ocieplenia. Ściana budowana jest z szerokich bloczków o bardzo korzystnym współczynniku przewodzenia ciepła. Dzięki temu gruby mur zyskuje wymaganą izolacyjność (współczynnik przenikania ciepła U co najwyżej 0,3 W/(m2∙K)). Stosowane są tu bloczki o grubości 36, 42, 48 cm, klasy 350 lub 400. Projektując takie ściany, podobnie zresztą jak wszelkie pozostałe, dostosowuje się ich wysokość do powtarzalnej wysokości poszczególnych bloczków z uwzględnieniem zsumowanej grubości wszystkich spoin poziomych.

Aby w pełni wykorzystać właściwości takich ścian, należy unikać mostków termicznych, czyli miejsc, którymi mogłoby uciekać ciepło. Dlatego projektuje się je z uwzględnieniem wyłącznie cienkowarstwowych spoin poziomych. Jeśli bloczki są profilowane na pióra i wpusty, spoiny pionowe przewidywane są właściwie wyłącznie w miejscach łączenia bloczków docinanych.

W strefach podokiennych należy umieszczać zbrojenie poziome, układane w spoinie. Warto tu zastosować specjalne drabinki zbrojeniowe. Są one wykonane ze stali nierdzewnej o małym przekroju i można je umieszczać bezpośrednio w spoinie cienkowarstwowej. Trzeba je przedłużyć poza krawędź otworu o co najmniej 0,5 m z każdej strony.

Autor: Solbet

Elementy murowe z betonu komórkowego są wygodne nie tylko dla projektantów, ale również dla wykonawców

Ściany dwuwarstwowe

Do ich murowania przeznaczone są najczęściej bloczki grubości 30 lub 24 cm. Warstwa nośna w takiej ścianie nie musi mieć aż tak dobrego parametru izolacyjności cieplnej jak w przypadku jednowarstwowej.

Za izolacyjność termiczną będzie tu w znaczniej mierze odpowiedzialna warstwa ocieplenia z wełny mineralnej lub styropianu. Ściany dwuwarstowe muruje się na spoiny cienkowarstwowe (poziome) lub na zaprawę tradycyjną, jeśli ich boki nie są przystosowane do łączenia na pióra i wpusty. Wówczas robione są też spoiny pionowe. Ten drugi sposób jest jedynym dopuszczalnym dla tej technologii, jeśli budynek ma być usytuowany na terenach działalności górniczej.

W praktyce ściany takie ociepla się najczęściej metodą lekką mokrą – zwaną też BSO (bezspoinowym systemem ociepleniowym) lub ETICS (skrót od angielskiej nazwy External Thermal Insulation Composite System). Grubość ocieplenia projektant dobiera sam, kierując się między innymi założeniami, jakie ma spełniać budynek, oraz grubością muru. Im grubsza warstwa ocieplenia, tym niższy, a więc korzystniejszy będzie współczynnik przenikania ciepła U dla ściany.

Ściany trójwarstwowe

Głównym elementem takich ścian jest warstwa nośna, zazwyczaj z bloczków grubości 24 cm. Druga warstwa to ocieplenie, a rolę trzeciej odgrywa mur osłonowy, zbudowany z bloczków grubości 10-12 cm, klasy 600 lub cegieł.

Mur osłonowy musi być oparty na fundamencie, zazwyczaj wspólnym z warstwą nośną. Ścianę osłonową łączy się z nośną za pośrednictwem stalowych kotew. Mogą być one wbijane, wkręcane albo przeznaczone do umieszczania w spoinach między elementami. Te ostatnie można jednak stosować wyłącznie wówczas, gdy spoiny obu ścian będą się znajdować na jednakowej wysokości.

Jeśli ocieplenie wykonuje się z wełnianych płyt, między nimi a ścianą osłonową trzeba pozostawić przynajmniej 3-centymetrową pustą przestrzeń wentylacyjną. Dzięki niej skropliny pary wodnej, które mogłyby zmniejszyć izolacyjność wełny, zostaną szybko wysuszone. Aby jednak wentylacja wełny przebiegała poprawnie, na górze i na dole ściany osłonowej trzeba zaprojektować otwory wentylacyjne rozmieszczone co 1 m.

Posadowienie ściany trójwarstwowej

Autor: Solbet
ZDANIEM EKSPERTA

Tomasz Rybarczyk, product manager w firmie Solbet

Chociaż w projekcie gotowym określone jest, z jakiego materiału ma być wzniesiony budynek, zamiana technologii jest możliwa. Gdy oprócz projektu mamy też pozwolenie na budowę, tego typu zmiany w praktyce wykonuje się na podstawie wpisu do dziennika budowy. Jeśli projektant i kierownik budowy nie mają żadnych przeciwwskazań, po wpisie do dziennika sprawa jest już właściwie załatwiona. Ale wtedy trzeba bardzo uważać, bo na przykład przy zmianie ściany na grubszą może się okazać, że fundament pod nią nie jest dostatecznie szeroki. Podobnie bywa z wysokością kondygnacji. Zdarza się, że by zbudować ścianę określonej wysokości, po zmianie technologii trzeba docinać wiele elementów, co jest kłopotliwe. Oczywiście wszystko można zrobić, ale często nie są to już rozwiązania systemowe, zalecane przez producenta danego materiału. Dlatego tego typu modyfikacja istniejącego projektu powinna być bardziej przemyślana, a w zasadzie należałoby zlecić wykonanie projektu zastępczego. Adaptacja istniejącego na potrzeby nowej technologii musi uwzględniać zarówno kwestie statyki (obliczenia konstrukcji), jak i fizyki budowli (parametry cieplno-wilgotnościowe przegród). Projektant powinien sprawdzić parametry nowych ścian oraz miejsca krytyczne. Tylko wówczas zyskamy gwarancję, że budynek będzie wzniesiony zgodnie ze sztuką budowlaną oraz obowiązującymi przepisami.

Ściany fundamentowe i piwniczne

Muszą one w bezpieczny sposób przenieść na grunt ciężar budynku i wszelkie inne oddziałujące na niego obciążenia. Głębokość ich posadowienia, szerokość oraz wysokość są starannie dobrane i uwzględnione w projekcie. Oprócz spodziewanego obciążenia projektant musi wziąć pod uwagę także warunki gruntowe i wodne.

Ściany fundamentowe muszą się znaleźć pod każdą ze ścian konstrukcyjnych budynku, czy to ściana zewnętrzna, czy wewnętrzna. Opierają się na ławach fundamentowych z betonu wzmocnionego stalą, zazwyczaj wysokości 30-40 cm i szerokości 40-80 cm.

Ściany fundamentowe i piwniczne zazwyczaj muruje się z bloczków betonowych, rzadziej wykonuje jako monolityczne z betonu zbrojonego stalowymi prętami. Ściany piwnicy można też wymurować z bloczków z betonu komórkowego grubości 24 lub 30 cm, bez profilowanych boków na pióra i wpusty, ponieważ spoiny czołowe w takiej konstrukcji muszą być całkowicie wypełnione. Nieodzowny jest jeszcze jeden warunek: z każdej strony ścian, czyli od spodu, na wierzchu, na zewnątrz i od środka obrysu domu, trzeba wykonać szczelną izolację przeciwwilgociową.

Jeśli ściany mają być wysokie, a przy tym w znacznym stopniu zagłębione w gruncie, niezbędne bywa wzmocnienie ich żelbetowym wieńcem. Projektant może też uwzględnić zastosowanie zbrojenia poziomego między warstwami bloczków. Ważne, żeby ściany fundamentowe nie kończyły się niżej niż 30 cm ponad gruntem.

Fundamenty trzeba zaizolować przeciwwilgociowo. Konkretny sposób izolacji, w tym układ jej warstw i sposób ich łączenia, dobiera się w zależności od warunków gruntowych i wodnych. Hydroizolacja, jakiego typu by nie była, powinna być na całej powierzchni szczelna. W grę wchodzą dwa jej rodzaje: pozioma i pionowa. Pierwszą oddziela się ściany fundamentowe lub ściany piwnic od spodu od ław, a od wierzchu od ścian parteru. Zapobiega ona zatem podciąganiu kapilarnemu, czyli wchłanianiu wilgoci przez ściany i transportowaniu ku ich wyższym partiom. Materiałem, z którego robi się tego typu hydroizolacje, może być papa, masa asfaltowa bądź folia. Drugą izolację – pionową – zwykle układa się od zewnętrznej strony obrysu domu, ale przy trudnych warunkach gruntowo-wodnych również od środka. Powinna ona biec od dolnej aż do górnej izolacji poziomej i być z nimi obiema połączona. Izolację taką wykonuje się najczęściej z masy bitumicznej, papy lub folii. Rzadziej stosuje się zaprawę uszczelniającą lub masę z żywic organicznych.

Oprócz ochrony przed zawilgoceniem zwykle potrzebne jest też ocieplenie. Układa się je przeważnie od zewnętrznej strony ścian. Gdy jest to polistyren EPS lub XPS, stanowi przy okazji osłonę izolacji przeciwwilgociowej i zabezpiecza ją przed uszkodzeniem podczas zasypywania wykopu.

Autor: Solbet

Grubość ścian fundamentowych może być taka sama jak murów nadziemnych z betonu komórkowego lub szersza, nie powinna jednak być cieńsza niż 2/3 ich grubości

Ocena stanu technicznego budynku: opinia i ekspertyza techniczna

Ocena stanu technicznego budynku może mieć formę opinii bądź ekspertyzy technicznej. Opinia...

zobacz więcej
zamknij
Przeczytaj dodatkowo:
Dom piętrowy czy z poddaszem użytkowym? A może w...

Wybór projektu domu to ekscytujące, ale też niełatwe zadanie. Ważna jest funkcjonalność domu, wygląd i...

Zdrowy dom dla alergika. Mieszkaj bezpiecznie i...

Podpowiadamy, jak sprzątać pomieszczenia oraz usuwać kurz i bród z wszelkich powierzchni. Zdrowe...

Ile kosztuje budowa domu

Koszt budowy domu w średnim standardzie to około 3 tys. zł za 1 m kw. powierzchni użytkowej. Świadomy...

Dom energooszczędny może być również zdrowy i...

Podczas wyboru projektu domu - oraz późniejszej budowy domu - każdy inwestor musi rozwiązać ważny...

Czy Twój wykonawca też pracuje na czarno? 80...

Branża budowlana jest w kryzysie nie tylko z powodu stanu gospodarki, ale także poziomu wykonawstwa....

Mały dom lepszy niż mieszkanie. Na co zwrócić...

Mały dom jest tani i prosty w budowie, zmieści się na niewielkiej działce, łatwiej go wykończyć i ogrzać....

Żaden utwór zamieszczony w serwisie nie może być powielany i rozpowszechniany lub dalej rozpowszechniany w jakikolwiek sposób (w tym także elektroniczny lub mechaniczny) na jakimkolwiek polu eksploatacji w jakiejkolwiek formie, włącznie z umieszczaniem w Internecie - bez pisemnej zgody ZPR Media S.A.. Jakiekolwiek użycie lub wykorzystanie utworów w całości lub w części z naruszeniem prawa tzn. bez zgody ZPR Media S.A. jest zabronione pod groźbą kary i może być ścigane prawnie.