Do wykończenia ścian z betonu komórkowego od wewnątrz można wykorzystać zarówno tynk gipsowy, jak i gładź gipsową. Postępowanie w obu przypadkach jest nieco inne.
Tynk gipsowy na ścianach z betonu komórkowego jest rozwiązaniem wybieranym najczęściej. Wykorzystuje się do niego mieszanki tynkarskie układane przy użyciu agregatu tynkarskiego.
Warstwa tynku ma przeciętnie grubość 10-15 mm (minimalnie 8 mm). Przed rozpoczęciem tynkowania należy pamiętać o zagruntowaniu powierzchni ściany preparatem obniżającym jej chłonność, aby beton komórkowy nie odciągał zbyt szybko wody z zaprawy. Jeśli spoiny w ścianie mają powyżej 3 mm, podłoże warto zagruntować dwukrotnie.
Preparaty gruntujące są dostępne w formie koncentratu, więc przed naniesieniem na podłoże trzeba je rozcieńczyć wodą w stosunku podanym na opakowaniu.
Gładzi gipsowej nie stosuje się bezpośrednio na ścianach z betonu komórkowego z kilku powodów. Przy maksymalnej grubości gładzi (wynoszącej 2 mm) trudno pokryć wszystkie nierówności na powierzchni ściany. Ponadto zróżnicowana grubość gładzi na ścianie spowoduje nierównomierne wchłanianie pary wodnej przez gips, co będzie skutkować wilgotnymi plamami na ścianie w czasie użytkowania pomieszczeń.
Aby tego uniknąć, najpierw należy położyć warstwę tynku, która zniweluje nierówności na ścianie. Można wykorzystać do tego jeden z dwóch materiałów: zaprawę tynkarską do podłoży z betonów komórkowych (grubość warstwy tynku od 2 do 8 mm) lub uniwersalną zaprawę wyrównującą (grubość warstwy zaprawy od 2 do 15 mm). Przed przystąpieniem do tynkowania musimy zagruntować powierzchnię ściany. Po związaniu i wyschnięciu tynku można przystąpić do nałożenia gipsowej masy szpachlowej lub gładzi. Warto wybrać gładź gipsową, którą można obrabiać na mokro, bez szlifowania – ograniczy się wówczas pylenie, co poprawi komfort pracy wykonawców i ułatwi pracę.
Jakiej zaprawy użyć do budowy muru z kamienia łupkowego lub piaskowca. Mur miałby grubość około 8 cm?
