Starannie wykonana nowa więźba drewniana lub stara masywna konstrukcja dachu mogą być pięknym uzupełnieniem wystroju wnętrz poddasza.
Nie zawsze jednak pozostawienie wielu odkrytych elementów konstrukcyjnych będzie możliwe. Aby zapewnić odpowiednią izolacyjność cieplną budynku, większą część przekroju połaci dachowych wypełnia się materiałem termoizolacyjnym. Jest on więc mocowany również pomiędzy krokwiami i jętkami lub parami kleszczy, a często też dokładnie otula je od spodu. W takiej sytuacji
jedynymi niezabudowanymi fragmentami więźby mogą być słupy, które ją tu i ówdzie podpierają.
Całkowite odsłonięcie konstrukcji możliwe jest tylko wtedy, gdy dach zostanie ocieplony od zewnątrz i cała warstwa termoizolacyjna zmieści się między sztywnym poszyciem nabitym do krokwi a pokryciem. Nie jest to popularne rozwiązanie, gdyż nie bardzo nadają się do tego najtańsze produkty ociepleniowe – wełna mineralna i styropian. Trzeba tu użyć polistyrenu ekstrudowanego, folii termoizolacyjnej lub płyt z poliuretanu PIR.
Podczas remontu poddasza połacie i sufity dociepla się jednak głównie od środka. Dołożenie ocieplenia od zewnątrz wiąże się bowiem z poważną przebudową warstw dachu i oczywiście ze zdemontowaniem pokrycia. Jeśli ocieplimy połacie od dołu aż do kalenicy i zrezygnujemy z sufitu, wówczas śmiało możemy pozostawić odsłonięte kleszcze lub jętki biegnące między połaciami. To zawsze coś.
Gdy więźba jest wytrzymała, można też podwiesić pod okładziną drewniane atrapy krokwi i innych belek konstrukcyjnych. Jest to jednak dosyć trudne pod względem technicznym.
