| muratordom.pl » Budowa » Oni już zbudowali » Jak niepozorna wiejska chata zamieniła się w nowoczesny dom. METAMORFOZA DOMU

Jak niepozorna wiejska chata zamieniła się w nowoczesny dom. METAMORFOZA DOMU

Ta przebudowa starego domu pokazuje, jak bardzo przestronne i nowoczesne wnętrze można uzyskać w budynku, który kiedyś był niepozorną wiejską chatą. Dom dobrze wpisuje się w charakter małej zabytkowej wsi na Dolnym Śląsku, ale w środku jest industrialnie, nowocześnie. Zobacz zdjęcia z metamorfozy.

Autor: Mariusz Bykowski

Ściana od strony ogrodu to jedna z trzech, które pozostały ze starego budynku. Tylko tu zrobiono okna większe niż te znane z tradycyjnych wiejskich domów. Nowy dach ma ten sam spadek co stary

Zgłoś swój remont i wygraj!

Dom powstał w wyniku przebudowy starej chałupy. Właścicielom zależało na tym, by jak najwierniej trzymać się oryginału. W Dębinie, małej wsi niedaleko Wrocławia, krajobraz architektoniczny od stu lat prawie się nie zmienił. Parterowe przysadziste domy z gołej cegły zbudowane na początku ubiegłego wieku ciągną się rzędem wzdłuż krętej drogi, tworząc ład, który mógłby zawstydzić wielkomiejskiego planistę. Niemal wszystkie stoją na planie prostokąta, mają spadziste dachy, nieotynkowaną cegłę na ścianach, małe okna. To dlatego okna w domu po przebudowie (od strony ulicy i na zachodniej elewacji) również są niewielkie. Pieczołowicie odtworzono kształt, jaki miały kiedyś. Podobnie zrobiono z dachem – ma ten sam spadek co oryginał, tylko że dziś pokrywa go antracytowa dachówka. Taka skrupulatność w odniesieniu do zwykłej wiejskiej chaty mającej niewiele ponad 50 m2 nie powinna zaskakiwać – Dębina w stu procentach na nią zasługuje, choć gdy dom powstawał dziesięć lat temu, nie była jeszcze pod opieką konserwatora zabytków.

Wiejska chata do przebudowy

Kupiliśmy rozpadającą się chałupkę. Miała przegniłe podłogi, w kuchni na podłodze było klepisko, a wodę doprowadzała rura, pod którą stało wiadro. Piec chlebowy zawalił się w trakcie remontu. Dwie izby były mieszkalne, trzecia służyła jako obora, na górze był stryszek na siano. Zależało nam na tym, żeby zachować jak najwięcej ze starych murów – mówi właścicielka. W konsekwencji ostały się trzy ściany – od północy, wschodu i zachodu. Są po staroświecku solidne, imponująco grube – mają 40-50 cm. Strop zrobiono nowy. Obrys głównej części domu po remoncie nie zmienił się. Ma 7 x 13 m. Nowa jest też cała bryła garażu, która na drugiej kondygnacji mieści pokój dziecka i gabinet. W sumie 120 m2 powierzchni użytkowej. Na pierwszy rzut oka to dwa domy, nie jeden. Identyczne ściany szczytowe ustawiono w jednej linii, blisko siebie i równolegle do drogi. Dachy mają ten sam spadek. Trzeba wejść przez furtkę, żeby dostrzec łącznik między budynkami na piętrze.

Budynek w symbiozie z otoczeniem

Dom od zewnątrz jest otynkowany. Właściciele chcieli początkowo pozostawić ceglane ściany, jednak w toku prac uświadomili sobie, że wykonanie ocieplenia od wewnątrz jest trudne, nieskuteczne i dużo droższe. Postawieni przed dylematem: komfort i ekonomia czy wygląd, zdecydowali się na to pierwsze. Dobrano chropowaty tynk o nierównej powierzchni, a pod ścianami posadzono winobluszcz. Jego pnącza romantycznie obłapiają dom, zmieniają barwę wraz ze zmianami pór roku, na jesieni na intensywnie czerwoną. Pod łącznikiem między dwiema bryłami znajduje się główne wejście. Prowadzi też tędy przejście do ogrodu – tajemnicze i sentymentalne. Wiśnia ozdobna w ogrodzie na wiosnę kwitnie na różowo. Drogę wyłożono pięknymi, wielkimi płytami z łupku o naturalnie nierównych brzegach i chropowatej powierzchni. Przyjechały wprost z kamieniołomu.

Antresola i otwarte przestrzenie

Na parterze znajduje się otwarta przestrzeń łącząca kuchnię z jadalnią i salonem – wysokim na dwie kondygnacje, doświetlonym z obu połaci dachu przez duże okna. Okna wychodzą na taras, są duże, wpuszczają naturalne światło. – Zaproponowałem właścicielom stworzenie antresoli i otwarcie przestrzeni salonu aż po dach. Traci się wtedy wprawdzie powierzchnię, ale zyskuje przyjemniejszą przestrzeń do życia, przestronną, dającą oddech – wyjaśnia architekt. Postawiono tu na chropowatość i wyrazistość faktur, na niedoskonałość materiałów.

Piaskowany mur z cegieł

Ciemnoczerwony mur z cegieł nierównej wielkości tylko wypiaskowano. Ściany noszą ślady zamurowanych okien, które kiedyś budowniczowie zaznaczali od góry charakterystycznym łukiem z pionowo kładzionych cegieł. Widać też zagłębienia będące pozostałością dawnego podziału pomieszczeń – ściany obwodowe były łączone z wewnętrznymi pod kątem prostym na zakładkę, cegły w tym miejscu na przemian wystają i chowają się w głąb muru. Dziś parter jest otwarty – wyburzono stare ściany wewnętrzne. Cegła architektowi i właścicielom skojarzyła się z loftem – taka estetyka trafiała im do przekonania.

Stalowe dwuteowniki i płyty OSB

Charakter wnętrzu nadają metalowe elementy konstrukcji, które przywodzą na myśl raczej fabrykę niż wiejski dom. Dwuteowniki pełnią tu funkcję szczególnej ozdoby – obramowano nimi okna balkonowe. Przede wszystkim jednak wrażenie robi odkryta konstrukcja poddasza. Jeśli się zadrze głowę, można zobaczyć sufit z płyt OSB wspartych na niczym nieosłoniętych, niezabudowanych stalowych belkach. – Takie rozwiązanie było między innymi praktyczne. W starych murach nie da się zrobić stropu monolitycznego – wyjaśnia Łukasz Hęćka – a stalowe belki łatwo się montuje. Mieliśmy wybór między drewnem i stalą. Zdecydowaliśmy się na to drugie.

Z myślą o psach

W domu mieszkają dwa wielkie psy i jeden malutki. Z myślą o ich pazurach wykonana została podłoga na parterze. W holu i kuchni jest z polerowanego betonu, w salonie i jadalni położono parkiet przemysłowy z drewna egzotycznego. Zakładano, że obie będą twarde i odporne na zniszczenie. I sprawdzają się znakomicie. Przemysłowe elementy nadały domowi bardzo męski charakter. Konsekwentnie trzymano się tego w całym wnętrzu, również w kuchni, gdzie szafki z ciemnoszarego MDF-u mają metalowe uchwyty, a ścianę za kuchenką osłonięto taflą szkła, nawet taki detal jak cokół szafek lśni metalicznie, okleina do złudzenia przypomina stal. Żeby ten trochę ponury styl czymś przełamać, ściany w kuchni pomalowano na kolor dojrzałej cytryny.

Rozjaśniony światłem dziennym

Kilka źródeł światła o różnym charakterze i natężeniu sprawia, że mieszkanie zmienia się w oczach. Można rozświetlić część wokół kominka, gdy zimą skupia się przy nim życie rodziny. Można osobno podświetlić korytarz biegnący za kominkiem. Można też skupić się na jadalni, zapalić lampę nad stołem, pozostawiając ciepłe światło w kuchni jako bezpieczne tło. W centrum strefy dziennej zaprojektowano kominek. W tym samym miejscu stał kiedyś oryginalny piec, który niestety rozpadł się podczas remontu. Ten, który widzimy dzisiaj, ma postawną prostopadłościenną bryłę z abstrakcyjną kompozycją półek i wgłębień. Jest centralnym punktem, ważnym również dlatego, że prowadzą wokół niego wszystkie najważniejsze ciągi komunikacyjne. Prosto i racjonalnie.

Otwarta sypialnia

Podłużny kształt domu był trochę niewygodny. – Zastanawialiśmy się, czy to ukrywać, czy podkreślać, i zdecydowaliśmy się na drugie rozwiązanie – opowiada właścicielka. Długa oś widokowa uwydatniona przez blaty kuchenne i linie podwieszonego sufitu kieruje oko z kuchni przez jadalnię aż do okien salonu wychodzących na ogród. W górę prowadzą stalowe schody, których powierzchnię zabezpieczono tylko farbą do metalu. Drgają pod ciężarem wchodzących, wydając z siebie głuchy pogłos. Na piętrze kontynuacją przemysłowych motywów jest barierka zabezpieczająca wykonana z biegnących poziomo stalowych prętów wpuszczonych w ścianę. Zaskakującym rozwiązaniem funkcjonalnym drugiej kondygnacji jest sypialnia rodziców całkowicie otwarta na białe stropy pustki nad salonem. Widać stąd, jak bardzo przestronne wnętrze można uzyskać w domu, który kiedyś był jedynie małą, niepozorną chatą. Widoczne z dołu zewnętrze fragmenty ścian sypialni pomalowano na żółto, nawiązując do koloru w kuchni. Dzięki temu metalowe części nie nadają wnętrzu jednoznacznie chłodnego charakteru. Po przejściu łącznikiem na piętrze trafiamy do pokoju dziecięcego, w którym podłogę wykonano z korka. Jest więc miękka i cieplejsza niż drewniana. To pomieszczenie oraz gabinet zamykają ciąg komunikacyjny na piętrze.

Przeczytaj dodatkowo:
Kamienne ściany i strzecha. Wiejski dom w...

Ten wiejski dom kryty strzechą nie wstydzi się swojego pochodzenia, przeciwnie – z dumą je eksponuje....

Energooszczędny dom ekologiczny. Zbudowany z...

Dom z bali modrzewiowych, ogrzewany glinianym piecem to z pewnością dom ekologiczny. Czy można przypuszczać,...

Oryginalny dom bliźniak. Czerwona elewacja i dach...

Czerwony dom bliźniak z drewnianą elewacją i grafitowym dachem sięgającym niemal do ziemi to odmieniec w...

Parterowy dom jednorodzinny w cieniu wiekiego...

Zobacz, jak budowano dom jednorodzinny M36b Spokojna przystań – wariant II – z kolekcji Muratora....

Dom o kształcie kopuły. Czy jest to ciekawy...

Nietypowe domy są zazwyczaj kosztowne i trudne w realizacji. Znajdują się jednak zapaleńcy, którzy...

Dom w japońskim stylu. Geometryczna bryła budynku...

Bryła budynku złożona z białych i czarnych części, zachodzących na siebie i połączonych przeszkleniami,...

Żaden utwór zamieszczony w serwisie nie może być powielany i rozpowszechniany lub dalej rozpowszechniany w jakikolwiek sposób (w tym także elektroniczny lub mechaniczny) na jakimkolwiek polu eksploatacji w jakiejkolwiek formie, włącznie z umieszczaniem w Internecie - bez pisemnej zgody ZPR Media S.A.. Jakiekolwiek użycie lub wykorzystanie utworów w całości lub w części z naruszeniem prawa tzn. bez zgody ZPR Media S.A. jest zabronione pod groźbą kary i może być ścigane prawnie.